Αγαπημένος Πινόκιο στο Ακροπόλ

Μόλις γύρισα από το θέατρο Ακροπόλ που παίζει το “Πινόκιο”.Ότι παιδικό έχω δει σε αυτό το θέατρο είναι άψογο. Μία πραγματικά απολαυστική παράσταση για τα παιδιά, με μηνύματα, τόσο όσο και μουσική και εφέ όλα με μέτρο και φαντασία. Το συστήνω ανεπιφύλακτα. Αγαπημένο και το μαξιλαράκι που δίνουν για να βλέπουν οι μικροί καλύτερα. Αναμεταδίδω πληροφορίες για την παράσταση και το θέατρο:

ΣχετικάΆρθρα

Ένα δυνατό παραμύθι που αγαπήθηκε ανά τους αιώνες, διαχρονικό όσο και σύγχρονο, τον «Πινόκιο» ανεβάζει στην Παιδική Σκηνή του κατά τη φετινή χειμερινή σεζόν ο Θεατρικός Οργανισμός Ακροπόλ, σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη και δημιουργό της δημοφιλούς «Κατσαρίδας», Βασίλη Μαυρογεωργίου.

Ο «Πινόκιο» έχει ως θέμα του τη συναρπαστική, όσο και γεμάτη εμπόδια πορεία προς την ενηλικίωση και έχει ως ήρωά του το γνωστό ξύλινο ανθρωπάκι που, παρά τις συμβουλές του πατέρα του Τζεπέτο, παρασύρεται από τον κόσμο του θεάματος, μαγεύεται από την ομορφιά του χρήματος και γίνεται μια άβουλη μαριονέτα, μέχρι να φτάσει στο τέλος στη συνειδητοποίηση.

«Με τον ήρωα της ιστορίας θα ήθελα να ταυτιστούν όλες οι ηλικίες. Το σύμπαν του Πινόκιο είναι μια παραμόρφωση του δικού μας κόσμου γεμάτο συμβολισμούς, η χώρα των ατελείωτων παιχνιδιών, τα παιδιά που μεταμορφώνονται σε γαϊδούρια, το τεράστιο ψάρι, όλα συμβάλουν στο να αισθάνεται ο θεατής ότι δεν μπορεί να φανταστεί τι παραμονεύει στην επόμενη γωνία, καθώς τα πάντα είναι αναγνωρίσιμα, αλλά και ξένα». επισημαίνει για την παράσταση ο σκηνοθέτης, Βασίλης Μαυρογεωργίου.

Ο «Πινόκιο» γράφτηκε από τον Κάρλο Κολόντι το 1883 στη Φλωρεντία, την πόλη που έχει συνδέσει, όσο καμία άλλη στον κόσμο, τη θρησκεία με την τέχνη μεγάλων αναγεννησιακών δημιουργών. Φανερά επηρεασμένος από τη λαϊκή σοφία, ο Κολόντι δανείζεται τεχνάσματα από τους θρησκευτικούς μύθους. Έτσι ο «Πινόκιο» είναι ένα παραμύθι γεμάτο μαθήματα ηθικής που στοχεύουν στην εξέλιξη του ήρωα και δεν βασίζονται στην επιχειρηματολογία, αλλά περισσότερο σε «μαγικές απειλές» που για να νουθετήσουν το μικρό αγόρι του ασκούν φόβο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το έργο δεν είχε γραφτεί για παιδιά, αλλά εκδιδόταν τότε σε εφημερίδα για ενήλικες που διασκέδαζαν με τα παθήματα του μικρού ξύλινου ψεύτη. Πολλές προσπάθειες έγιναν να χρησιμοποιηθεί ο Πινόκιο σαν παιδικό παραμύθι, με πιο γνωστή αυτή του Ντίσνεϊ που τον εδραίωσε ως την συμπαθητική μαριονέτα που θέλει να γίνει αγόρι.

Η ταυτότητα της παράστασης

Διασκευή: Γιώργος Μακρής

Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίου

Σκηνικά- κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ

Χορογραφία: Χρήστος Παπαδόπουλος

Μουσική: Απόλλων Ρέτσος

Στίχοι: Νίκος Μωραϊτης

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός σκηνοθέτη: Βάσια Ατταριάν

Διανομή: Γιάννης Σαρακατσάνης (Πινόκιο), Κατερίνα Γερονικολού (Νεράιδα),

Γιώργος Μακρής (Τζεπέτο), Γιάννης Δενδρινός (Αστυνομικός, Μαριονέτα, Αλεπού, Αγρότης, Μαθητής, Αμαξάς), Στράτος Παλαιολόγος (Θεατράρχης, Αστυνομικός, Ζητιάνος, Σερβιτόρος, Αγρότης, Μαθητής), Έλλη Χατζεϊπίδου (Γρύλλος, Ζητιάνος, Σερβιτόρος, Μαθητής), Νικόλας Πιπεράς (Φυτίλης, Κράχτης, Ζητιάνος, Σερβιτόρος, Αγρότης), Κωνσταντίνος Ρεπάνης (Τόνος, Μαριονέτα, Ζητιάνος, Σερβιτόρος, Αγρότης, Δάσκαλος), Βιργινία Ταμπαροπούλου (Γάτα, Μαριονέτα, Αγρότης, Μαθητής), Μπέτυ Αποστόλου (Μαντάμ Αντούλ, Μαριονέτα, Ζητιάνος, Αγρότης, Μαθητής)

Παραστάσεις: Κάθε Σάββατο, στις 3 μ.μ. και κάθε Κυριακή, στις 11.30 π.μ. και στις 3 μ.μ.