ΤΩΡΑ |
Μια νέα, φωτεινή και εξαιρετικά ελπιδοφόρα δύναμη ανατέλλει στον ουρανό της ελληνικής τέχνης και το όνομα αυτής είναι Αγνή Χιώτη! Με την αβίαστη λάμψη του ταλέντου, τη σπάνια ποιότητα του χαρακτήρα της και μία ψυχή που αρνείται να πάψει να ονειρεύεται, αποτελεί ένα από τα πιο πολύτιμα πρόσωπα της νέας γενιάς του θεάτρου και της τηλεόρασης. Δεν είναι απλώς μία ταλαντούχα ηθοποιός και σκηνοθέτιδα – είναι μία ολοκληρωμένη δημιουργός, μία καλλιτεχνική προσωπικότητα με ευγένεια, ήθος, αξίες και βαθιά ανθρωπιά, που υπηρετεί την τέχνη με αφοσίωση και αλήθεια. Η Αγνή Χιώτη είναι από εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις ανθρώπων που διαθέτουν πολυδιάστατο χάρισμα. Πολυτάλαντη, δημιουργική, ευαίσθητη, ονειροπόλα και ακούραστη εργάτρια της τέχνης, έχει την ικανότητα να μεταμορφώνει κάθε της βήμα σε μία πράξη δημιουργίας. Δεν επαναπαύεται ποτέ – αναζητά συνεχώς νέους δρόμους έκφρασης, νέες προκλήσεις και νέες κορυφές, έχοντας πάντα ως οδηγό την ποιότητα και όχι την προβολή. Η φετινή χρονιά δικαίως μπορεί να χαρακτηριστεί η χρονιά της! Έρχεται ως φυσικό αποτέλεσμα μιας πορείας χτισμένης με συνέπεια, πειθαρχία και αμέτρητη αγάπη για το θέατρο. Χωρίς να επιδιώξει ποτέ τα φώτα της δημοσιότητας, τα φώτα στρέφονται πλέον επάνω της, γιατί η ουσία πάντα βρίσκει το δρόμο της προς την αναγνώριση! Στις 14 Δεκεμβρίου, το έργο ‘’Κέλλυ’’ της Βασιλικής Βλάχου επιστρέφει για δεύτερη θεατρική σεζόν στο θέατρο Γκλόρια, έχοντας τη δική της σκηνοθετική σφραγίδα- μια σφραγίδα που χαρακτηρίζεται από ευαισθησία, εσωτερικότητα και βαθιά αγάπη για τον άνθρωπο. Παράλληλα, η Αγνή Χιώτη ανοίγει τα φτερά της και στην τηλεόραση, συμμετέχοντας στις σειρές ‘’Θάλασσες μας χώρισαν’’ της ΕΡΤ1, σε σκηνοθεσία Χρήστου Δήμα, και ‘’Μια γυναίκα’’ του Alpha σε σενάριο της Δώρας Μασκλαβάνου και σκηνοθεσία Πιέρρου Ανδρακάκου, επιβεβαιώνοντας την πολυδιάστατη καλλιτεχνική της ταυτότητα. Ιδιαίτερη θέση στην πορεία της κατέχει και ‘’Το Παραβάν’’, το θεατρικό εργαστήριο που δημιούργησε στην Αγία Παρασκευή μαζί με το σύντροφο της ζωής της και εξαιρετικό ηθοποιό Γιάννη Βυρίνη. Ένας τόπος συνάντησης, δημιουργίας και έκφρασης, γεννημένος από την κοινή τους αγάπη για το θέατρο και από την ανάγκη να μοιραστούν όσα έμαθαν και συνεχίζουν καθημερινά να μαθαίνουν… Ένας χώρος όπου η τέχνη γίνεται κοινότητα, διάλογος και μοίρασμα ψυχών… Το πιο συγκινητικό, όμως, στοιχείο της προσωπικότητάς της βρίσκεται πέρα από τις επιτυχίες και τις διακρίσεις. Η κινητήριος δύναμη της ζωής της είναι η αγάπη- μια αγάπη βαθιά, καθαρή και ανιδιοτελής, που διαπερνά κάθε της επιλογή, κάθε της όνειρο και κάθε της δημιουργία. Πιστεύει πως τα όνειρα δεν πρέπει να έχουν ποτέ ταβάνι, πως η ψυχή πρέπει να παραμένει ελεύθερη και πως το μέλλον αξίζει να είναι γεμάτο φως, αλήθεια, γέλια, φίλους και ανθρώπους καθαρούς. Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη κατάκτηση της: ότι καταφέρνει να υπενθυμίζει μέσα από την τέχνη και την παρουσία της , πως ο κόσμος γίνεται πιο όμορφος όταν δημιουργείται με αγάπη.
– Όταν τελείωσες τη δραματική σχολή έκανες μεγάλα όνειρα;
Έκανα και κάνω «μεγάλα» όνειρα. Είμαι θερμή υποστηρίκτρια της άποψης όμως, ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να σταματάει να ονειρεύεται και ότι τα όνειρα μας δεν πρέπει να έχουν ταβάνι. Αντιστέκομαι με όλη μου την ψυχή στο ρεύμα της εποχής που στέκεται εμπόδιο στους ονειροπόλους.
– Η φετινή σεζόν είναι η πιο δημιουργική για εσένα και κατά τη γνώμη μου θα αποκτήσεις την ευρεία αναγνωρισιμότητα που σου αξίζει. Περίμενες πολύ για να έλθει;
Δεν ξέρω, αν αισθάνομαι ότι περίμενα πολύ, γιατί πάντα ήμουν πολύ προσηλωμένη σε αυτό με το οποίο καταπιανόμουν κάθε φορά. Έπαιρνα μεγάλη χαρά από την ίδια τη δουλειά, από τη διαδικασία, από τους ανθρώπους που συναντούσα μέσα από αυτήν, και αυτό από μόνο του μου έδινε μια αίσθηση πληρότητας. Δεν είχα ποτέ ως στόχο την αναγνωρισιμότητα. Φυσικά, είναι κι αυτή ένα κομμάτι της δουλειάς μας και μπορεί να ανοίξει δρόμους και να φέρει νέες ευκαιρίες. Οπότε, αν είναι να έρθει, καλώς να έρθει!
– Στις 14 Δεκεμβρίου θα ανέβει για 2Η σεζόν στο Θέατρο Γκλόρια το θεατρικό έργο ”Κέλλυ” της Βασιλικής Βλάχου όπου έχεις αναλάβει τη σκηνοθεσία. Μίλησέ μου για αυτό.
Η παράσταση αυτή είναι μια δουλειά που αγαπώ πολύ και χαίρομαι που συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά. Πέρυσι, πέρα από τη σκηνοθεσία, είχα τη χαρά και την τιμή να μοιράζομαι τη σκηνή με την Βασιλική Βλάχου και τον Γιώργο Iωσηφίδη. Φέτος συνεχίζω φυσικά στη σκηνοθεσία, αλλά λόγω ενός ατυχήματος στο πόδι μου, θα γίνει αντικατάσταση.
– Τηλεοπτικά θα σε δούμε σε δύο σειρές. Στο σίριαλ ”Θάλασσες μας χώρισαν” σε σκηνοθεσία Χρήστου Δήμα, που θα προβληθεί από τη συχνότητα της ΕΡΤ1 και στο ”Μία γυναίκα” σε σενάριο της Δώρας Μασκλαβάνου, σε σκηνοθεσία Πιέρρου Ανδρακάκου στον Alpha.
Είναι μια πολύ γεμάτη και δημιουργική περίοδος και αισθάνομαι πραγματικά μεγάλη ευγνωμοσύνη. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι πρόκειται για διαφορετικές δουλειές, διαφορετικούς κόσμους και διαφορετικές συνεργασίες. Αυτό για έναν ηθοποιό είναι μεγάλο δώρο, γιατί καλείσαι κάθε φορά να αφήσεις κάτι πίσω σου και να μπεις σε μια νέα πραγματικότητα. Χαίρομαι πολύ για τις συνεργασίες που προέκυψαν. Περιμένω με μεγάλη χαρά να δω και την ανταπόκριση του κόσμου.
– Παράλληλα με τον συνάδελφο και σύντροφο της ζωής σου Γιάννη Βυρίνη, ετοιμάζετε ένα θεατρικό εργαστήριο ”Το Παραβάν” στην Αγία Παρασκευή. Ήταν όνειρο ζωής για εσάς;
Ήταν κάτι που υπήρχε μέσα μας ως επιθυμία εδώ και καιρό. Θέλαμε να δημιουργήσουμε έναν τόπο συνάντησης, δημιουργίας και έκφρασης. Το «Παραβάν» γεννήθηκε από την κοινή μας αγάπη για το θέατρο και από την ανάγκη να μοιραστούμε όσα έχουμε μάθει και συνεχίζουμε να μαθαίνουμε. Μας συγκινεί πολύ η ιδέα ότι άνθρωποι μπορούν να έρθουν κοντά μέσα από το θέατρο, να παίξουν, να εκφραστούν, να ξεπεράσουν φόβους και να ανακαλύψουν πλευρές του εαυτού τους.
-Πώς είναι η συμβίωση με έναν άνθρωπο που κάνει το ίδιο επάγγελμα με εσένα; Υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ σας;
Δεν έχω νιώσει ποτέ ανταγωνισμό μεταξύ μας, το αντίθετο. Νιώθω πολύ τυχερή για τη στήριξη και την ασφάλεια που μου δίνει αυτή η σχέση. Από τη δική μου πλευρά, θαυμάζω πολύ τον Γιάννη, ως καλλιτέχνη, ως συνεργάτη και πάνω απ’ όλα ως άνθρωπο! Χαίρομαι και είμαι περήφανη για καθετί που καταφέρνει, και νομίζω πως αυτό είναι από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορείς να μοιράζεσαι με έναν άνθρωπο.
– Πώς βλέπεις να εξελίσσεται το μέλλον σου;
Δεν θέλω να προγραμματίζω πολύ το μέλλον. Θέλω να έχει φως, αλήθεια και ανθρώπους καθαρούς απέναντί μου, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Αν προκύπτουν λάθη ή δυσκολίες -γιατί είμαστε άνθρωποι- θέλω να υπάρχει η διάθεση να είμαστε παρόντες, να μιλάμε και να τα λύνουμε. Ίσως, λόγω κάποιων βιωμάτων του πρόσφατου παρελθόντος, αυτό είναι πια ένα από τα βασικά μου ζητούμενα γιατί συνειδητοποίησα πόσο εύκολο είναι να δαιμονοποιήσουμε τον άλλον και πόσο εύκολα κάθε ιστορία έχει πολλές και εντελώς διαφορετικές όψεις. Από εκεί και πέρα, θέλω όμορφες στιγμές, αγάπη, φίλους, γέλια και, πάνω απ’ όλα, να νιώθω την ψυχή μου ελεύθερη. Και να βρίσκω πάντα τον τρόπο να τα ζω όλα αυτά!
– Τι ζητάς από έναν άντρα;
Με αφορά πολύ η ουσιαστική επικοινωνία, η αλήθεια, ο σεβασμός, ο θαυμασμός και η ελευθερία μέσα σε μια σχέση. Να μπορείς να είσαι ο εαυτός σου, να υπάρχει τρυφερότητα και, οπωσδήποτε, πολύ γέλιο. Το χιούμορ για μένα είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα.
– Αν ρωτήσω τους φίλους σου να μου πουν ποια είναι τα προτερήματα και ποια τα ελαττώματά σου ,τι θα μου απαντήσουν;
Νομίζω ότι θα πουν πως είμαι δοτική, πιστή στους ανθρώπους μου, ότι θα είμαι εκεί όταν με χρειαστούν, πως έχω χιούμορ και μπορώ να αυτοσαρκάζομαι. Στα ελαττώματα, βέβαια, στο παρελθόν μου είχαν πει πολλές φορές ότι ήμουν αρκετά απόλυτη (εγώ το δικαιολογούσα πάντα λέγοντας ότι είμαι πολύ προστατευτική, που δεν ήταν και ψέμα!) και αρκετά έντονη-πράγματα στα οποία έχω βελτιωθεί πολύ και νιώθω αρκετά περήφανη για αυτό. Μεγαλώνοντας προσπαθώ να εκπαιδεύσω τον εαυτό μου να είναι πιο ανοιχτός και να αφήνει χώρο και σε άλλες οπτικές. Επίσης, είμαι πολύ αυθόρμητη και παρορμητική, κι αυτό κάποιες φορές έχει κάνει τα λόγια ή τις προθέσεις μου να παρεξηγηθούν.
– Το θέατρο τι είναι για εσένα;
Το θέατρο είναι ένας τρόπος να καταλαβαίνω καλύτερα τους ανθρώπους και, μέσα από αυτούς, τον εαυτό μου. Είναι παιχνίδι, έκθεση, φόβος, χαρά, πειθαρχία και ελευθερία μαζί. Και πάνω απ’ όλα είναι συνάντηση. Μπορεί να έχεις κάνει μήνες πρόβες, αλλά κάθε βράδυ απέναντί σου βρίσκεται ένας διαφορετικός κόσμος ανθρώπων και κάτι γεννιέται εκείνη τη στιγμή που δεν θα επαναληφθεί ποτέ ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Αυτή είναι για μένα η μαγεία του.
– Ποια είναι η κινητήριος δύναμης της ζωής σου;
Η αγάπη. Νομίζω ότι όσο έχεις πράγματα και ανθρώπους που αγαπάς πραγματικά, έχεις λόγο να προχωράς.
– Γιατί υπάρχει τόση βία, ασυδοσία και εγκληματικότητα στην εποχή μας;
Δεν νομίζω ότι υπάρχει μία απλή απάντηση σε κάτι τόσο σύνθετο. Ζούμε σε μια εποχή με μεγάλη ένταση, φόβο, θυμό, κοινωνικές ανισότητες και πολλές φορές τρομακτική έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας. Χρειαζόμαστε περισσότερη παιδεία, ενσυναίσθηση και ουσιαστική φροντίδα ο ένας για τον άλλον. Και κυρίως να μη συνηθίσουμε ποτέ τη βία. Να μη φτάσει ποτέ στο σημείο να μας φαίνεται φυσιολογική.
– Τι εύχεσαι και τι θέλεις πολύ να πραγματοποιηθεί στο διηνεκές;
Σε προσωπικό επίπεδο εύχομαι υγεία στους ανθρώπους που αγαπώ και να έχω τη δυνατότητα να εξελίσσομαι. Σε έναν μεγαλύτερο ορίζοντα, θα ήθελα έναν κόσμο λίγο πιο ανθρώπινο. Με λιγότερο φόβο και βία και περισσότερη κατανόηση, αξιοπρέπεια και χώρο για τον άλλον. Ίσως ακούγεται μεγάλο ή ουτοπικό, αλλά πιστεύω ότι αξίζει να εξακολουθούμε να το ευχόμαστε και, όσο μπορούμε, να το υπηρετούμε με τον τρόπο που ζούμε.
Σχόλια για αυτό το άρθρο