Αιμιλιανός Σταματάκης: «Τεράστια τιμή να ερμηνεύσω τον Νίκο Ξυλούρη»

Mε ευλάβεια και μεθοδολογική επίγνωση της θεατρολογικής ευθύνης που συνεπάγεται η αποτίμηση ενός σύγχρονου ερμηνευτή, προσεγγίζει κανείς την περίπτωση του Αιμιλιανού Σταματάκη, ενός ηθοποιού που ανήκει αδιαμφισβήτητα στη γενιά εκείνη των καλλιτεχνών που δεν υπηρετούν απλώς τη σκηνή, αλλά την νοηματοδοτούν! . Ο Σταματάκης δεν εμφανίζεται απλώς ως ερμηνευτής ρόλων- συγκροτείται ως φορέας πολιτισμού, ως καλλιτεχνική συνείδηση που αφουγκράζεται τον παλμό της εποχής και τον μεταπλάθει σε ζωντανό στοχαστικό θέατρο, με σαφή επίγνωση της παράδοσης και της συνέχειας της. Τη φετινή θεατρική σεζόν ανέλαβε ένα ρόλο- σταθμό, ένα ρόλο υψηλής ιστορικής, πολιτισμικής και ηθικής φόρτισης: ενσαρκώνει τον Νίκο Ξυλούρη στην παράσταση ”Νίκος Ξυλούρης- ο Αρχάγγελος της Κρήτης”, σε σκηνοθεσία του ιδιοφυούς Νικορέστη Χανιωτάκη που παρουσιάζεται στο θέατρο Ήβη. Πρόκειται χωρίς υπερβολή, για ένα ρόλο ζωής, μια κορυφαία καλλιτεχνική δοκιμασία, όπου η ερμηνεία καλείται να σταθεί στο ύψος ενός εμβληματικού μύθου της νεότερης ελληνικής ψυχής. Σε αυτή τη συνθήκη, όπου η φωνή λειτουργεί ως φορέας μνήμης, το σώμα ως αρχείο βιωμένης ιστορίας και ο λόγος ως συλλογικό πολιτισμικό βίωμα ο Αιμιλιανός Σταματάκης δεν επιχειρεί μια απλή αναπαράσταση, αλλά μια ερμηνευτική ανασύσταση: μία ζώσα τεκμηριωμένη και βαθιά σεβαστική αναβίωση ενός ιερού καλλιτεχνικού προσώπου. Ο Αιμιλιανός Σταματάκης διαθέτει εκείνη τη σπάνια σύζευξη τεχνικής αρτιότητας και εσωτερικής καλλιέργειας που απαιτεί η ενσάρκωση τέτοιων μορφών… Με σοβαρές σπουδές και με μια φωνή ξεχωριστής ποιότητας- βαθιά μουσική, καθαρή, εκφραστικά φορτισμένη και ελεγχόμενη -έχει διακριθεί ιδιαιτέρως στο απαιτητικό είδος του musical, ένα θεατρικό πεδίο υψηλών απαιτήσεων που δεν συγχωρεί ελλείψεις και προϋποθέτει απόλυτη πειθαρχία σώματος, λόγου και φωνής. Η φωνή του δεν λειτουργεί απλώς ως τεχνικό εργαλείο, αλλά ως δραματουργικός άξονας και ερμηνευτικό όργανο, ικανό να μεταφέρει συγκίνηση, νοηματική πυκνότητα και πνευματικότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτόν το δύσκολο και πολυσύνθετο χώρο έχει διαπρέψει και έχει δρέψει δάφνες, αποδεικνύοντας πως διαθέτει όλα τα προσόντα ενός ολοκληρωμένου ερμηνευτή, ενός καλλιτέχνη που γεφυρώνει οργανικά το θέατρο με τη μουσική, το συναίσθημα με την ακρίβεια, τη σκηνική ενέργεια με τη στοχαστική εµβάθυνση. Η διεθνής του πορεία επιβεβαιώνει τη δυναμική και το εύρος του ταλέντου του! Στο Λονδίνο, στην καρδιά του West End υποδύθηκε τον Joseph, στο εμβληματικό musical” Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat ”, συμμετέχοντας σε περιοδεία που εκτάθηκε στο Λονδίνο και τη Σκωτία. Η εμπειρία αυτή δεν συνιστά απλώς ένα σταθμό καριέρας, αλλά μια ουσιαστική διαδικασία θεατρικής ωρίμανσης και διεθνούς πιστοποίησης, μια σφραγίδα αναγνώρισης που καταδεικνύει την ικανότητά του να ανταποκρίνεται σε πολυπολιτισμικά, απαιτητικά και υψηλού επιπέδου θεατρικά περιβάλλοντα. Αποδεικνύει, επιπλέον, ότι ο Αιμιλιανός Σταματάκης μπορεί να σταθεί με την ίδια αξιοπρέπεια, ακρίβεια και καλλιτεχνική δύναμη τόσο στη διεθνή σκηνή όσο και στο ελληνικό θεατρικό τοπίο. Σήμερα, ο Αιμιλιανός Σταματάκης αναδεικνύεται ως ένας εξαιρετικός ηθοποιός της γενιάς του, με καθαρό καλλιτεχνικό στίγμα, μέλλον ανοιχτό και ουσιαστική προοπτική να υπηρετήσει το καλό, απαιτητικό και ποιοτικό θέατρο! Ένας ηθοποιός που δεν επαναπαύεται αλλά εξελίσσεται διαρκώς, που δεν επιδιώκει την ευκολία της αναγνωρισιμότητας, αλλά τη δυσκολία που γεννά αλήθεια, βάθος και καλλιτεχνική συνέπεια. Παράλληλα, το τηλεοπτικό κοινό τον συναντά στη σειρά ”Ο δικαστής” του ΑΝΤ1, όπου επιβεβαιώνει την υποκριτική του ευελιξία, τη μετρημένη εκφραστικότητα και τη σκηνική του ακρίβεια και στη μικρή οθόνη, αποδεικνύοντας ότι η ποιότητα της θεατρικής παιδείας μπορεί να μεταφερθεί με συνέπεια και σε άλλα μέσα. Η φετινή του συνάντηση με τον Νίκο Ξυλούρη δεν είναι απλώς μια ερμηνεία- συνιστά μια τελετουργία μνήμης, φωνής και ήθους, μια πράξη καλλιτεχνικής ευθύνης και βαθιάς αγάπης προς το ελληνικό τραγούδι, το θέατρο και την πολιτισμική μας κληρονομιά. Και ο Αιμιλιανός Σταματάκης αποδεικνύει ότι διαθέτει το καλλιτεχνικό ανάστημα, τη θεωρητική επίγνωση και την ψυχική γενναιότητα για να τη φέρει εις πέρας, στεκόμενος με ταπεινότητα και μεγαλείο απέναντι σε έναν θρύλο, και ταυτόχρονα χαράσσοντας τη δική του διακριτή και φωτεινή πορεία στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο.

ΣχετικάΆρθρα

– Πώς αισθάνθηκες όταν σου έγινε η πρόταση να ερμηνεύσεις αυτήν την εμβληματική φυσιογνωμία τον Νίκο Ξυλούρη;

Αρχικά αισθάνθηκα τεράστια τιμή! Είναι ένας άνθρωπος που έχει αγαπήσει όλη η Ελλάδα, ένας άνθρωπος που και εγώ ο ίδιος τραγούδησα, όταν ήμουν μικρός. Η τιμή και η συγκίνηση ήταν αναπόφευκτες… Και προφανώς το βάρος που ένιωσα ήταν μεγάλο, αλλά δεν φοβήθηκα περισσότερο από ό,τι χάρηκα!

– Πόσο χρόνο χρειάστηκε να συγκεντρώσει στοιχεία και να γράψει το έργο η Ζαχαρένια Πετράκη;

Αυτό που γνωρίζω είναι ότι η μητέρα του Νικορέστη Χανιωτάκη- η οποία είναι η Ζαχαρένια Πετράκη- δούλευε τη συγγραφή του έργου πάνω από πέντε χρόνια, προσπαθώντας να βρει όλους τους συνδετικούς κρίκους στη ζωή του Ξυλούρη, μιλώντας προσωπικά με όλους όσοι τον γνώριζαν. Στη συνέχεια ο Νικορέστης, φυσικά, προχώρησε στη δραματουργική επεξεργασία προκειμένου να γίνει παραστάσιμο γεγονός.

– Γιατί τον ονόμασαν Αρχάγγελο της Κρήτης;

Αρχικά, διότι το Ξυλούρης θεωρείται ο ύστατος εκπρόσωπος της κρητικής μουσικής παράδοσης και είναι ο καλλιτέχνης που χωρίς αυτόν δεν θα είχε διαδοθεί σε όλη την Ελλάδα. Αρχάγγελος όμως, δεν ονομάστηκε μόνο λόγω του μοναδικού καλλιτεχνικού εκτοπίσματος του, αλλά πάνω από όλα λόγω του ήθους και μιας ιδιαίτερης ιερότητας του χαρακτήρα του που του απέδωσαν οι άνθρωποι γύρω του…

– Πώς είναι ο Νικορέστης Χανιωτάκης ως σκηνοθέτης;

Δεν υπάρχουν κατά τη γνώμη μου αρκετοί νέοι σκηνοθέτες που να έχουν μάθει επί της ουσίας τη μηχανή του θεάτρου και τα γρανάζια, από τα οποία αποτελείται. Ο Νικορέστης, λοιπόν, είναι ένας πολύ καλός γνώστης αυτής της μηχανής και τη διαχειρίζεται με μεγάλη ευκολία και ευφυΐα. Πάνω από όλα, όμως, ξέρει να φτιάχνει θιάσους που τους διέπει η ομαδικότητα και η συναδελφικότητα!..

– Τι συμβολίζει ο Νίκος Ξυλούρης;

Τον Αετό της Κρήτης που θέλει να πετάει ελεύθερος και στο πρόσωπό του, χωρίς ο ίδιος να το επιδιώκει, έψαξε την ελευθερία και τη δικαιοσύνη μια ολόκληρη τότε καταπιεσμένη Ελλάδα…

– Πώς προσέγγισες το ρολό με το μυαλό ή την ψυχή;

Δεν κατανοώ τι σημαίνει μυαλό ή ψυχή. Η έμπνευση, οι εικόνες και η διάρκεια της δημιουργίας μας ως ηθοποιοί είναι κομμάτια βγαλμένα από το ”είναι” μας, που απαιτούν και τα δύο.

– Γιατί σου αρέσει να συμμετέχεις πιο πολύ σε μιούζικαλ και μουσικοθεατρικά έργα;

Δεν μου αρέσει περισσότερο, συνέβη λόγω της πορείας που έκανα στο εξωτερικό και με τον τρόπο που ξεκίνησα εδώ στην Ελλάδα. Σπούδασα θεατρολογία και μετά έκανα πιο εξειδικευμένα υποκριτική στη σχολή του Ωδείου Αθηνών. Αλλά το γεγονός το ότι ξεκίνησα την πρώτη μου δουλειά σε μιούζικαλ, έκανε τους σκηνοθέτες στο χώρο να με προτιμούν για το συγκεκριμένο είδος. Πέρα όμως από την ενασχόληση μου με το τραγούδι, που το αιτιολογεί αυτό, δεν παύει να πει ότι δεν αισθάνομαι πως ο χώρος βιάστηκε να μου βάλει μια ταμπελίτσα…

-Στο εξωτερικό που πήγες αντιμετώπισες δυσκολίες και γι’ αυτό επέστρεψες;

Όχι το αντίθετο. Ήταν πολύ δυναμική εμπειρία που με έκανε να καταλάβω ότι για να συνεχίσω εκεί χρειάζεται να κάνω δημόσιες σχέσεις για να δικτυωθώ, άρα έπρεπε να μένω μόνιμα εκεί. Για εμένα ο προορισμός ήταν και θα είναι πάντα η Ελλάδα, διότι με αφορά να κάνω θέατρο για τους Έλληνες και όχι για μια ξένη κουλτούρα…

– Απόκτησες, όμως, εμπειρίες;

Ήταν ένα σπάνιο ταξίδι ενηλικίωσης και συνομιλίας με τον εαυτό μου!

– Τι επιθυμείς πολύ να κάνεις καλλιτεχνικά;

Να συνεχίζω με υγεία να κάνω αυτό που κάνω και είθε το μέλλον να με βάλει και στον κινηματογραφικό χώρο, γιατί δεν έκανα μέχρι τώρα. Ό,τι στόχους έβαλα στο θεατρικό χώρο ήταν μοιραίο ή ήμουν πολύ τυχερός και πραγματοποιήθηκαν…

– Πώς είναι ο Αιμιλιανός Σταματάκης στην καθημερινότητά του;

Η καθημερινότητά μου είναι η σπουδή μου… Όταν για παράδειγμα, έπρεπε να μάθω λύρα για να παίξω τον Ξυλούρη, αυτό με βρήκε ένα ολόκληρο καλοκαίρι να ασχολούμαι ώρες με ένα καινούριο όργανο, καθώς, επίσης, για να αλλάξω επίσης και την προφορά μου και να μελετώ τον άνθρωπο στον οποίο ήθελα να μεταμορφωθώ…

– Έχεις κάνει ποτέ πρόταση γάμου;

Όχι.

– Θέλεις να κάνεις οικογένεια;

Βεβαίως, είναι στα μελλοντικά μου σχέδια, αλλά όχι προς το παρόν…

– Με τους έρωτές σου παραμένεις φίλος;

Νομίζω πάντα…

– Πώς τα καταφέρνεις και μένεις μακριά από τις κάμερες;

Πολύ εύκολα, διότι οι κάμερες ακολουθούν συνήθως αυτούς που θέλουν να τις έχουν κοντά τους. Αυτό δε σημαίνει ότι τους συμπαθούν κιόλας…