Αντίο γλυκιά Άννυ Πασπάτη…

ΣχετικάΆρθρα

Yπάρχει μια γενιά ηθοποιών που στάθηκε πολύ άτυχη. Έπαιξαν σε μεγάλες επιτυχίες στην ελληνική τηλεόραση, όμως δεν υπάρχει το έργο τους, εξαιτίας της εγκληματικής πράξης κάποιων, να σβήσουν αυτές τις θρυλικές σειρές. Σ’ αυτή την κατηγορία ηθοποιών, ανήκει και η Άννυ Πασπάτη. Πρωταγωνίστησε στην μακροβιότερη τηλεοπτική εβδομαδιαία σειρά, 349 επεισόδια από το 1974 μέχρι το 1981 και δυστυχώς δεν υπάρχει τίποτα σε αρχειακό υλικό, ώστε να περάσει και στις επόμενες γενιές. Ο Μεθοριακός Σταθμός υπήρξε θρυλικό σήριαλ με τεράστια θεαματικότητα, που έκανε λαϊκά είδωλα το γεωπόνο Αλέξη, την αιώνια κρυφά ερωτευμένη μαζί του Γαρουφαλλιά και την Αλίκη, ρόλο που υποδύθηκε η Άννυ Πασπάτη. Ευτυχώς αργότερα έπαιξε σε σειρές που σώθηκαν και έτσι έχουμε την ευκαιρία να δούμε το πολύπλευρο ταλέντο της. Η Άννυ Πασπάτη έζησε τη λάμψη και τη γοητεία με τα πολλά εξώφυλλα, τις τηλεοπτικές και κοσμικές εμφανίσεις, αλλά είχε στο βιογραφικό της και μια πορεία τριάντα χρόνων στο Εθνικό Θέατρο κυρίως, που πολλές θεατρίνες θα ζήλευαν. Έφυγε από τη ζωή αθόρυβα, όπως ζούσε τα τελευταία χρόνια, στις 18 Ιουνίου 2020.

Η Άννυ Πασπάτη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Ο πατέρας της ήταν κινηματογραφιστής. Τέλειωσε τη Δραματική Σχολή Αθηνών το 1966, τρία χρόνια πριν όμως είχε κάνει την πρώτη της εμφάνιση στο σινεμά, ως Άννα Πασπάτη (έτσι αναγράφεται και σε πολλές ταινίες στους τίτλους) , στην ταινία του Απόστολου Τεγόπουλου Αγάπησα και πόνεσα, δίπλα στον Νίκο Ξανθόπουλο και τον Κώστα Κακκαβά. Ακολουθούν συμμετοχές στις ταινίες: Αμφιβολίες (με τον Νίκο Κούρκουλο), Σχολή για σωφερίνες ( με τον Θανάση Βέγγο), Με πόνο και με δάκρυα (με τον Νίκο Ξανθόπουλο), Σκλάβοι της μοίρας (με τον Νίκο Ξανθόπουλο), ενώ το 1967 έχει τον ομώνυμο πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Χάιδω (δείτε την ταινία παρακάτω). Ως πρωταγωνίστρια θα παίξει και στις δύο επόμενες ταινίες της, το δράμα Αφροδίτη το κορίτσι που πόνεσε και την περιπέτεια Ο νταβέλης δίπλα στον Άλκη Γιαννακά. Το 1970 μπαίνει στη Φίνος Φιλμ για δύο ταινίες, το Εν ονόματι του νόμου του Νίκου Φώσκολου με τον Κώστα Καζάκο και την Μαίρη Χρονοπούλου και το Ένα αστείο κορίτσι -στο ρόλο της Νταίζης- δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Νίκο Γαλανό. Αυτή είναι και η πιο γνωστή της ταινία στο πλατύ κοινό, λόγω της προβολής της από την τηλεόραση.

Ως Νταίζη στο Ένα αστείο κορίτσι

Με τον Νίκο Γαλανό στο Ένα αστείο κορίτσι

Θα την ξαναδούμε στη μεγάλη οθόνη το 1979, στην Ανατολική Περιφέρεια του Βασίλη Βαφέα, ενώ η τελευταία της ταινία είναι Τα πρόσωπα του Θεού το 1985. Στα πρώτα της βήματα στο σινεμά είχε πει: Για να ανέβει η στάθμη του κινηματογράφου σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο, έχουν καθήκον να δουλέψουν σε αυτό, όλοι όσοι ασχολούνται με την παραγωγή κάθε ταινίας.

Πλούσια είναι και η συμμετοχή της σε τηλεοπτικές σειρές, με πρώτη εμφάνιση το 1973 στα Ανήσυχα Νιάτα του Νίκου Κουτελιδάκη. Θα ακολουθήσουν αξιόλογες σειρές, όπως η Καταδίωξη και το Ταξίδι, όμως η μεγάλη αναγνώριση θα έρθει με το Μεθοριακό Σταθμό. Ο ρόλος της Αλίκης που παντρεύεται τον γεωπόνο Αλέξη, ενώ το κοινό περιμένει να τον δει γαμπρό με νύφη την αιώνια ερωτευμένη μαζί του Γαρυφαλιά, δεν έχει ευτυχή κατάληξη, αφού σκοτώνεται. Όμως έχει ήδη μπει στις καρδιές του τηλεοπτικού κοινού και έτσι, η Άννυ Πασπάτη δεν μένει χωρίς σίριαλ τα επόμενα χρόνια. Είναι περιζήτητη και την διεκδικούν και τα δύο δημόσια κανάλια που υπήρχαν τότε. Οι κληρονόμοι και κυρίως Οι αξιόπιστοι (με υψηλή τηλεθέαση και μια πλειάδα πρωταγωνιστών) καθιερώνουν την ΄Αννυ Πασπάτη ως αγαπημένη ηθοποιό εκείνης της εποχής. Πολλές είναι και οι συμμετοχές της στο Θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, στο σίριαλ Γιάννης και Μαρία, μας δίνει την καλύτερη τηλεοπτική της ερμηνεία.

Τελευταία της εμφάνιση σε σειρά, ήταν το 1998, στο καθημερινό σίριαλ του Mega Απαγορευμένη Αγάπη. Η θεατρικότητά της σε συνδυασμό με την εμπειρία της από τα τηλεοπτικά πλατό, φέρνουν έναν άλλον αέρα στην ιδιωτική τηλεόραση.

Και τι δεν έπαιξε η Άννυ Πασπάτη στο θέατρο! Ξεκίνησε το 1965 στο χορό, στις αρχαίες τραγωδίες και ακολούθησαν: Ταρτούφος, Οθέλλος, Τρεις Αδελφές, Ιφιγένεια εν Ταύροις, Ένας ιδανικός σύζυγος, Το φιντανάκι, Τρικυμία, 12η νύχτα, Εκκλησιάζουσες, Γλάρος, Ικέτιδες, Αυλή των θαυμάτων… κατάλογος ατέλειωτος.

Η Άννυ Πασπάτη είχε ευγενική φυσιογνωμία, είχε ήθος, ταλέντο και αξιόλογο βιογραφικό για την καριέρα της που ήταν το άλφα και το ωμέγα στη ζωή της. Έδωσε τη μάχη της τίμια, υπηρέτησε το θέατρο σωστά και πιστά, και μέσα από αυτό επιδίωξε την πνευματική της ανάταση ως άνθρωπος. Προσπάθησε να αποφύγει τους συμβιβασμούς, δούλεψε σκληρά και κέρδισε με το σπαθί της την καριέρα της. Το θέατρο ήταν για την Άννυ Πασπάτη, ότι πρέπει να είναι για κάθε ηθοποιό: αποστολή.