Αποκλειστικό: «Purgatorio» για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Η HERMIA Stage Productions συστήνεται στα θεατρικά δρώμενα με την πρώτη της παραγωγή – το αριστούργημα του Ariel Dorfman PURGATORIO, το οποίο ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα στη σκηνή του Μικρού Κεραμεικού από Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2025 και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

ΣχετικάΆρθρα

Τι πραγματεύεται το PVRGATORIO;

Ένας ΆΝΔΡΑΣ. Μία ΓΥΝΑΙΚΑ.ΑΡΣΕΝΙΚΟ και ΘΗΛΥΚΟ.

Δύο μύθοι από το μακραίωνο χτες εγκλωβισμένοι μετά θάνατον στην ίδια τους τη φήμη για μία αιωνιότητα. Δύο θηρία χωρίς ονόματα παλεύουν με τις συνέπειες των ίδιων τους των πεπραγμένων, με το βάσανο της μνήμης, της ενοχής, της άσβεστης οργής.Δύο άνθρωποι που έχουν πληγώσει βαθιά ο ένας τον άλλο, στέκονται αντίκρυ σε μια ιδιότυπη ψυχοθεραπεία αναζητώντας την τελική κάθαρση.

Στην αρένα του αέναου η λύτρωση περνάει μέσα απ’ τη συγχώρεση.

Τότε μόνον κλείνει ο κύκλος.

Τότε σε αφήνει να φύγεις το PURGATORIO.

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

«Οι ποιητές ονόμασαν τους μύθους από το ρήμα φημί (=λέγω), διότι δεν επρόκειντο για πραγματικά γεγονότα, αλλά για επινοήματα απλώς για να λέγονται.»

Ισίδωρος της Σεβίλλης, 560-636 μ.Χ.

Η αφήγηση ορίζει τους ήρωές της. Οι ήρωες ζουν και πεθαίνουν με την αφήγηση των πεπραγμένων τους, είτε πρόκειται για ηρωική απεικόνιση, είτε για συκοφαντική ή δεισιδαιμονική. Ο Ντόρφμαν δίνει το πάει ακόμα παραπέρα. Τους ψυχαναλύει.Επηρεασμένος από τον Δάντη, αφουγκράζεται τους δύο μυθικούς ήρωες του έργου postmortem, στο Καθαρτήριο – οι συνέπειες των πράξεων στο εσώτερο επίπεδο της ψυχής, της μνήμης.

Το PURGATORIO διερευνά τους ψυχολογικούς μηχανισμούς, οι οποίοι καθορίζουν τη σχέση μας με το περιβάλλον μας, με τους ανθρώπους που αγαπάμε και τους τρόπους με τους οποίους αποδεχόμαστε και συγχωρούμε τη βία που ασκούμε μεταξύ μας. Για να το πετύχει αυτό o Ντόρφμαν επιλέγει τον δραματουργικό δρόμο της μεταγραφής ενός διαχρονικού μύθου. Για την ακρίβεια εστιάζει στο επέκεινα του μύθου σε ένα μετα-δραματικό πλαίσιο: οι δύο χαρακτήρες, ο ΑΝΔΡΑΣ και η ΓΥΝΑΙΚΑ προσπαθούν να διαχειριστούν τις συνέπειες των εν ζωή πεπραγμένων τους. Ο μύθος τους ακολουθεί και τους καθορίζει ακόμα και μετά το φυσικό τους θάνατο.. Famavolat– η φήμη τους διαιωνίζεται στις μνήμες και γλώσσες των ανθρώπων ερήμην τους. Βιώνουν το μετά σε ένα άχρονο, αιώνιο τώρα.

Δεν είναι καταδικασμένοι σε κάποια κόλαση, όπως κάνει ο Σαρτρ στο Κεκλεισμένων των Θυρών. Όχι. Στο Καθαρτήριο δεν υπάρχει καταδίκη. Η λύτρωση επέρχεται, αρκεί να συγχωρήσει ο ένας τον άλλο. Αν όχι, τότε το Καθαρτήριο γίνεται αιωνιότητα. Στάσιμη κι αναλλοίωτη. Ψυχρή, γιατί δε γνωρίζει μήτε αρχή, μήτε τέλος. Το ίδιο και οι δυο ήρωες, δύο θηρία. Αιώνια. Αρχετυπικά. Εντυπωσιακά και φοβερά, σαν δυο στρατοί παρατεταγμένοι για μάχη. Στέκονται εκεί γυμνά ενώπιον όλων, σαν εξωτικά εκθέματα του αιώνιου μέσα μας – των σκέψεων που δεν τολμήσαμε ποτέ να κάνουμε λέξεις, των επιθυμιών που δεν τολμήσαμε ποτέ να κάνουμε πράξεις. Εν τέλει ΑΝΔΡΑΣ και ΓΥΝΑΙΚΑ δεν είναι παρά καθρέφτες του ίδιου μας του εαυτού – ή έστω του κομματιού εκείνου του εαυτού μας που παλεύουμε να τιθασεύσουμε.

Χρήστος ΝΤΟΒΑΣ