ΤΩΡΑ |
Μετά την επιτυχημένη του πρεμιέρα το καλοκαίρι του 2025, το winebar «Taniko» επιστρέφει για 8 μόνο παραστάσεις στο Studio Μαυρομιχάλη. Το νέο έργο του Kωνσταντινου Aβράμη τοποθετείται σε ένα σύγχρονο εξευγενισμένο winebar της Αθήνας που φέρει το όνομα ενός αρχαίου ιαπωνικού μύθου. Οι ιδιοκτήτριές του καλούνται να αντιπαλεύσουν τις απειλές και τις επιθέσεις των κατοίκων της περιοχής(;), να βρουν έναν τρόπο για να αντιμετωπίσουν άμεσα το σοβαρό πρόβλημα υγείας της μητέρας τους και να λύσουν το μυστήριο γύρω από την εξαφάνιση του αδερφού τους.
«να μας επιτεθώ. να μας διαλύσω. να μας κάψω ζωντανές»
Η εταιρεία θεάτρου dispositif. εγκαινιάζει τον ετήσιο προγραμματισμό της με την παράσταση «Taniko» για 8 μόνο παραστάσεις, στο Studio Μαυρομιχάλη. Ένα κοινωνικό δράμα για το ολοένα αυξανόμενο κόστος της υγείας, το gentrification και την κοινωνική ασφυξία, με φόντο ένα μύθο που κατάγεται από το ιαπωνικό θέατρο Noh και το έργο του Bertolt Brecht.
Πρεμιέρα: Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2025
Στο Studio Μαυρομιχάλη (Μαυρομιχάλη 134, Εξάρχεια)
Για 8 μόνο παραστάσεις
Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00
Διάρκεια: 61′
Εισιτήρια: 15€ (κανονικό), 12€ (μειωμένο) και 7€ (ατέλεια)
Προπώληση από 12 Οκτωβρίου μέσω more.com
Κείμενο/σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Αβράμης
Βοήθεια στη σκηνοθεσία/δραματουργία: Ελένη Νιωτάκη
Σύνθεση, μουσικός επί σκηνής: Δέσποινα Γεώργα
Φωτογραφίες, βίντεο, φωτισμοί: Χαράλαμπος Ιωαννόπουλος
Ηθοποιοί: Λίνα Μπότη, Ελένη Νιωτάκη, Μαρίσσα Φαρμάκη
Επικοινωνία: Γιώτα Δημητριάδη
Παραγωγή: dispositif.
trailer: https://youtu.be/nZryIwft2DE
ακολουθήστε μας στα socialmedia: @taniko_winebar και@dispositif.theater
Η παράσταση δεν επιχορηγείται από κανέναν ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα.
Σημείωμα δραματουργού
Για να επιβιώσω πρέπει να εκμεταλλευτώ τη συνθήκη που θεωρώ ηθικά απαράδεκτη. Πως κάνει κανείς θέατρο στη χώρα-σύμμαχο των γενοκτόνων; οι (αντι)ηρωίδες μας ζουν σε μία διασαλευμένη κοινωνική πραγματικότητα: δέχονται επιθέσεις από αγνώστους, εκδιώχνονται από τη γειτονιά στην οποία μεγάλωσαν, βλέπουν τους οικείους τους να μην μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος της ιατρικής τους περίθαλψης και παγιδεύονται ― αυτή είναι η πληγή Taniko. Είμαι κομμάτι ενός μηχανισμού, ένοχος για εγκλήματα που δεν κατάφερα να αποτρέψω. Ποιες είναι αυτές οι αναγκαίες θυσίες που κομίζει ο ιαπωνικός μύθος του 8ου αιώνα; μπορεί η κοσμίκευση μιας τελετουργίας να εξαλείψει τη βία που ενυπάρχει σε αυτήν ή καταφέρνει μονάχα να την εξορθολογίσει;
Σχόλια για αυτό το άρθρο