Better Man: Πρώτες φωτογραφίες

ΣχετικάΆρθρα

Ο Ρόμπι Γουίλιαμς ήταν μόλις 15 ετών όταν συμμετείχε στην ακρόαση που διοργάνωνε ο μάνατζερ Νάιτζελ Μάρτιν Σμιθ. Στόχος του αμφιλεγόμενου Σμιθ ήταν να δημιουργήσει ένα βρετανικό boyband που θα γνώριζε αντίστοιχη επιτυχία με τους New Kids on the Block. Τελικά, ο Ρόμπι Γουίλιαμς επιλέχθηκε για το συγκρότημα που θα ονομαζόταν Take That και έμελλε να μετατραπεί σε ένα από τα πιο επιτυχημένα συγκροτήματα της βρετανικής μουσικής σκηνής.

Στην ταινία Better Man, τον ρόλο του Σμιθ υποδύεται ο Αυστραλός ηθοποιός Ντέιμον Χέριμαν. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Νάιτζελ είχε εξαιρετική ικανότητα να αναγνωρίζει ταλέντα», λέει ο Χέριμαν. «Είδε πάρα πολλά άτομα και κατέληξε σε αυτούς τους πέντε που ο καθένας είχε να προσφέρει κάτι πολύ διαφορετικό. Δεν νομίζω πως μπορεί να υποτιμηθεί η συνεισφορά του στην επιτυχία του συγκροτήματος. Εξασφάλιζε ότι θα έδιναν συνέχεια συναυλίας, μεγαλώνοντας το ακροατήριό τους, προσέλαβε σπουδαίους χορογράφους. Κατά μία έννοια, θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Νάιτζελ έδωσε το κίνητρο στον Ρόμπι να πετύχει στη σόλο καριέρα του, μιας και ο ίδιος ο Ρόμπι είχε πει σε μία παλιότερη συνέντευξή του πως αυτό που πάντα ήθελε ήταν να τον αγαπήσει ο Νάιτζελ, αλλά ποτέ δεν το ένιωσε αυτό όσο ήταν στους TakeThat».

Ο σκηνοθέτης Μάικλ Γκρέισι, γνώριζε τον Χέριμαν για πολύ καιρό, ελπίζοντας πως κάποια στιγμή θα καταφέρουν να συνεργαστούν. «Ο Ντέιμον είναι εξαιρετικά ταλαντούχος», αναφέρει. «Η απόδοσή του ως Νάιτζελ ήταν απολαυστική. Οι ματιές που ρίχνει στα μέλη είναι τόσο εκφραστική. Το κάνει με έναν τρόπο που σε κάνει να χαμογελάς, ακόμα και όταν γίνεται σκληρός».

Οι Take That στη μεγάλη οθόνη

Η ταινία ζωντανεύει την ενέργεια και τη φιλία των μελών του συγκροτήματος, με μήνες προετοιμασίας να προηγούνται για τη χορογραφία και τις ερμηνείες των ηθοποιών. Ο Τζόνο Ντέιβις ενσαρκώνει τον Ρόμπι Γουίλιαμς, ενώ οι υπόλοιποι ηθοποιοί παίζουν τους Γκάρι Μπάρλοου (Τζέικ Σίμανς), Χάουαρντ Ντόναλντ (Λίαμ Χεντ), Τζέισον Όραντζ (Τσέις Βολενβάιντερ ) και Μαρκ Όουεν (Τζέσι Χάιντ). «Δημιουργήσαμε μια πολύ στενή φιλία», δηλώνει ο Ντέιβις. «Είμαστε πολύ δεμένοι, οπότε ο Μάικλ μας επέτρεψε να αυτοσχεδιάσουμε».

Ο Σίμανς περιγράφει τον Γκάρι Μπάρλοου ως «αγκάθι στο πλευρό του Ρόμπι», λόγω της διαμάχης τους για τον δημιουργικό έλεγχο του συγκροτήματος. Ο Χάιντ από την άλλη σημειώνει ότι ο Μαρκ Όουεν ήταν συχνά ο μόνος φίλος του Ρόμπι στη μπάντα, προσπαθώντας να κρατήσει τις ισορροπίες, ενώ ο Βολενβάιντερ παρατηρεί πως τα μέλη του συγκροτήματος ξεκίνησαν ως πραγματικοί φίλοι, μη γνωρίζοντας πού έμπλεκαν, αλλά η απότομη φήμη και η πίεση που τη συνόδευε άλλαξε τη δυναμική στη σχέση τους, οδηγώντας σε συγκρούσεις.

Για τον Μάικλ Γκρέισι η εύρεση των κατάλληλων ηθοποιών που θα ερμήνευαν τα μέλη των Take That ήταν μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ταινίας. «Όταν τους βρήκαμε όμως, ήταν πραγματικά ιδιαίτερο να τους βλέπεις να κάνουν πρόβες μαζί και νομίζω πως αυτό το δέσιμο αποτυπώνεται στην οθόνη. Έμοιαζε λες και γνωρίζονταν καιρό. Η συνύπαρξη αυτών των ατόμων πρόσφερε μια αναπάντεχη ευτυχία», προσθέτει ο Γκρέισι.

Η πτώση και η αναγέννηση μετά την αποχώρηση από τους Take That

Ο Γουίλιαμς αναπολεί τα πρώτα του χρόνια με τους Take That, ενθυμούμενος πως όλοι βρήκαν αμέσως τον ρόλο τους στο συγκρότημα. «Ο δικός μου ήταν να είμαι ο ενοχλητικός, ο τύπος που έμπλεκε διαρκώς», θυμάται. «Φαντάζομαι, ανταποκρίθηκα στο ρόλο μου. Η αντίδρασή μου στην αδιαφορία ήταν να τα τινάξω όλα στον αέρα. Η φήμη σε τόσο νεαρή ηλικία είναι διαβρωτική και τοξική».

Το 1995, ο Γουίλιαμς αποχώρησε από το συγκρότημα με τα μέλη να επανασυνδέονται το 2009 για ένα νέο δίσκο και μια σειρά συναυλιών. Η σχέση ανάμεσά τους πλέον είναι πολύ καλή και όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γουίλιαμς, «Αν αυτή ήταν μια ταινία για τον Ρόμπι Γουίλιαμς από το 2009 μέχρι σήμερα, θα ήταν μια ρομαντική ιστορία με τον Γκάρι Μπάρλοου».

Από την αποχώρησή του και μετά, ο Γουίλιαμς βυθίστηκε σταδιακά σε μια αυτοκαταστροφική πορεία, γεμάτη εξαρτήσεις και αμφιβολίες∙ μία περίοδο την οποία η ταινία δεν αποφεύγει να αποτυπώσει σε όλη της την τραγικότητά. «Ο Ρομπ αγχώνεται και αμφιβάλλει διαρκώς», παρατηρεί ο Γκρέισι. «Δίνει μια πραγματική μάχη, με την οποία όλοι μπορούν να ταυτιστούν ως έναν βαθμό. Η ιδέα ότι δεν αξίζεις να αγαπηθείς, την ίδια στιγμή που 100.000 άτομα ουρλιάζουν το όνομά σου, σε κάνει να αισθάνεσαι τόσο μόνος. Είναι κάτι που δεν κατανοείς μέχρι να το αντιληφθείς. Είμαστε τόσο τυχεροί που ο Ρομπ μας άφησε να τα δείξουμε όλα αυτά».

Ο ίδιος ο Γουίλιαμς παραδέχεται πως οι αμφιβολίες και το άγχος για τον εαυτό του ποτέ δεν τον εγκατέλειψαν. «Από πού προέρχεται αυτό; Υπάρχει κάποιο τραύμα από την παιδική ηλικία που ζει μέσα μου και βγαίνει στις στιγμές όπου περιμένουν πολλά από μένα. Η τρομερή έλλειψη αυτοεκτίμησης, σε συνδυασμό με την πομπώδη εικόνα που προβάλλω στη σκηνή, είναι κάτι το ιδιαίτερο. Λίγοι το βιώνουν έτσι, αλλά ελπίζω οι άνθρωποι να μπορούν να το κατανοήσουν, γιατί το άγχος είναι άγχος».

Η δύναμη της αναγέννησης

Αυτή η ανθρώπινη και συγκινητική πορεία ζωής αποτελεί, σύμφωνα με τον Γκρέισι, την καρδιά της ταινίας. «Βλέπεις κάποιον να ανεβαίνει στην κορυφή όχι μία, αλλά δύο φορές», αναφέρει, σημειώνοντας την τεράστια επιτυχία της σόλο καριέρας του Γουίλιαμς μετά την αποχώρησή του από τους Take That. Λίγο αργότερα συμπληρώνει, «Έπεσε στο χαμηλότερο σημείο μετά τους Take That. Ουσιαστικά, οι άνθρωποι έλεγαν, “Τελείωσε. Είσαι 21, είχες τη στιγμή σου στη δημοσιότητα.” Και παρά όλα όσα του έλεγαν, τα κατάφερε ξανά, και ως σόλο καλλιτέχνης ήταν ακόμα πιο επιτυχημένος. Για μένα, το να ορθοποδείς και να το κάνεις όλο αυτό από την αρχή είναι απίστευτο. Υπάρχει πραγματική συγκίνηση στο να βλέπεις κάποιον να κάνει το αδύνατο».

Τι φάση με την μαϊμού; Και όχι δεν είναι το «MeandMyMonkey»

Ο δημοφιλής τραγουδιστής παραδέχεται γελώντας πως για τις ανάγκες της ταινίας αποκάλυψε πολλά περισσότερα απ’ όσα θα έπρεπε, παρουσιάζοντας τις όμορφες, αλλά και τις άσχημες, τις πιο σκληρές πτυχές της ζωής του. Μάλιστα, όπως παρατήρησε ο Γκρέισι ακούγοντας ξανά και ξανά τις ηχογραφήσεις, ο Γουίλιαμς αναφερόταν πάρα πολύ συχνά στον εαυτό ως «μαϊμού», δίνοντας την έμπνευση στον Γκρέισι να τον αποτυπώσει με τον πιο ανορθόδοξο τρόπο. «Δεν θα ήταν υπέροχο να τον αναπαραστήσω ως μαϊμού στην ταινία;», αναρωτήθηκε ο Γκρέισι. «Ο Ρόμπι αφηγείται την ιστορία -όπως μου την έλεγε εμένα στις συναντήσεις μας- και έτσι βλέπει τον εαυτό του», σχολιάζει ο Γκρέισι.Κάπως έτσι πάρθηκε τελικά η τολμηρή απόφαση ο Ρόμπι Γουίλιαμς να απεικονίζεται στη διάρκεια όλης της ταινίας ως ψηφιακή μαϊμού.

«Η ζωή μου μοιάζει διαρκώς με ακροβασία σε τεντωμένο σχοινί χωρίς δίχτυ ασφαλείας», παραδέχεται ο Γουίλιαμς. «Μπορώ να πέσω ανά πάσα στιγμή, και πολλές φορές το κάνω. Οπότε, όταν ο Μάικλ ήρθε στο σπίτι και είπε, ‘Ας σε κάνουμε μαϊμού,’ αμέσως ένιωσα ότι ήταν το μεγαλύτερο ρίσκο που θα μπορούσε να υπάρξει για αυτή την ταινία. Μου άρεσε τόσο πολύ το ρίσκο που έπαιρνε, και ήξερα ότι έπρεπε να το προχωρήσουμε. Μου φάνηκε απόλυτα λογικό, και είναι τόσο συναρπαστικό και διαφορετικό. Στη βιομηχανία του θεάματος υπάρχει η απαίτηση να γίνεις ρομπότ ή μαϊμού. Και εγώ διάλεξα τη μαϊμού».

Τελικά, αποδείχθηκε πως το εύρημα του Γκρέισι λειτούργησε ευεργετικά για την ίδια την ταινία. «Όταν βάζεις μια μαϊμού στη σκηνή, δεν μπορείς παρά να την κοιτάς, ακόμα και όταν δεν μιλάει», παρατηρεί ο σκηνοθέτης. «Και αυτό αποτυπώνει ακριβώς το τι σημαίνει να είσαι διάσημος. Δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω τους. Οπότε για εμένα, η μαϊμού δεν αντικατοπτρίζει μονάχα τον τρόπο που ο Ρομπ βλέπει τον εαυτό του, αλλά δημιουργεί και έναν αστέρα σε κάθε πλάνο της ταινίας».

Η ταινία αποτυπώνει την άνοδο, την πτώση και την αναγέννηση του Ρόμπι Γουίλιαμς, ενός εκ των εμπορικότερων καλλιτεχνών της βρετανικής μουσικής σκηνής. Εμπνευσμένος από προσωπικά βιώματα του αγαπημένου δημιουργού, ο σκηνοθέτης και συν-σεναριογράφος της ταινίας Μάικλ Γκρέισι (“The Greatest Showman”), υπόσχεται μια κινηματογραφική εμπειρία που δεν μοιάζει με καμιά άλλη!

Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Μάικλ Γκρέισι και τα ψηφιακά εφέ η κορυφαία εταιρεία του χώρου Weta (Avatar, Άρχοντας των Δαχτυλιδιών). Με τους Ρόμπι Γουίλιαμς, Τζόνο Ντέιβις (Kingsman: Μυστική Υπηρεσία), τον βραβευμένο με BAFTA® Στιβ Πέμπερτον (Inside No.9, “Killing Eve) και την υποψήφια για BAFTA® Άλισον Στέντμαν (The Kings Man).