ΤΩΡΑ |
Η Άννα Φόνσου ήταν “Το αγοροκόριτσο», που βρέθηκε από τους χωματόδρομους της Καισαριανής να παίζει δίπλα στους πιο λαμπερούς και αγαπημένους πρωταγωνιστές του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ η ζωή της μοιάζει με παραμύθι, που είχε δράκους και περιπέτειες αλλά το πείσμα και η ευφυΐα της, νικάει κάθε εμπόδιο στο τέλος. Όπως συνέβη και με τη μεγάλη της αγάπη, το Σπίτι του Ηθοποιού, που προσφέρει στέγη και φιλοξενία στους συναδέλφους της, ένα μεγαλειώδες έργο, δύσκολο αλλά συγχρόνως αξιόλογο. Και σε αυτό είναι αφιερωμένη ψυχή τε και σώματι και συνεχώς σκέφτεται πώς θα γίνει όλο και καλύτερο. Η Άννα Φόνσου κατάφερε να γίνει “Το σπίτι του Ηθοποιού” ένας παράδεισος, μια όαση σε μια υποβαθμισμένη περιοχή. Και τώρα που τέλειωσε και το διπλανό κτίριο, εκεί θα στεγάσει και όλα τα πολιτιστικά όνειρα που έχει. Εκτός από τους ξενώνες για τους ηθοποιούς, θα υπάρχει και θέατρο, το οποίο ελπίζω και εύχομαι να πάρει το όνομά της. Διότι θεατρίνες με εκτόπισμα και κύρος, που σέβονται το θέατρο και το κοινό, όπως είναι η Άννα Φόνσου, έχουν αρχίσει να εκλείπουν πια από το θεατρικό σανίδι.
Η καλλιτεχνική της πορεία είναι μεγαλύτερη των 60 χρόνων. Από την Κατερίνα Ανδρεάδη, δίπλα στην οποία έκανε τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα σε ηλικία, μόλις, 13 χρόνων, η Άννα Φόνσου μετράει πολλά χιλιόμετρα στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Και τι δεν έπαιξε! Ένας ατέλειωτος κατάλογος με έργα όλων των ειδών, κωμωδίες, δράμα, επιθεώρηση, έργα ρεπερτορίου, σύγχρονα και πρωτοποριακά έργα… Σε όλα άφησε την ερμηνευτική της σφραγίδα και το όνομά της έγινε συνώνυμο της επιτυχίας και της καλής παράστασης. Ξεχωρίζουν η συνεργασία της με τον Αλέξη Σολομό στο Προσκήνιο, η «Λούλου» του Βέτεκινγκ, ο «Καλός άνθρωπος του Σε Τσουαν» του Μπρεχτ, η «Κλυταιμνήστρα», το έργο «Μανώλη…..» του Γιώργου Νεοφύτου, η “Εβίτα”, η “Γλυκιά Ίρμα”, “Η πόρνη που σέβεται” και πολλά άλλα. Γενικώς ότι έπαιζε, το έπαιζε γιατί της άρεσε. Όπως της αρέσει και η σκηνοθεσία, με την οποία συναντήθηκε τα τελευταία χρόνια και “έδεσαν” αμέσως.
Και στη μεγάλη οθόνη όμως, η Άννα Φόνσου υπήρξε υπολογίσιμη δύναμη και για το ταμείο αλλά και για την ποιότητα των ταινιών. Ξεκίνησε στο “Παιδί του δρόμου” το 1957 και το 1959 έγινε το “Αγοροκόριτσο” δίπλα στον Αλέκο Αλεξανδράκη. Και τότε άρχισε ο θρίαμβος. Η μία ταινία -κωμωδίες όλες- διαδέχεται την άλλη και το 1962 , η νέα εταιρία Αφοί Ρουσσόπουλοι-Γ. Λαζαρίδης-Δ. Σαρρής-Κ. Ψαρράς, της εμπιστεύεται τον πρώτο ρόλο στην πρώτη ταινία της, μια δραματική αισθηματική περιπέτεια που γράφει ο Νίκος Φώσκολος και σκηνοθετεί ο Βασίλης Γεωργιάδης. Είναι η “Οργή” που σπάει ταμεία -έρχεται τρίτη σε εισπράξεις στον πίνακα εισιτηρίων (στην πρώτη θέση το μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη “Μερικοί το προτιμούν κρύο” και στη δεύτερη η Αλίκη Βουγιουκλάκη με την “Ψεύτρα”). Στην “Οργή” η Άννα Φόνσου δείχνει μια ακόμη πλευρά του ταλέντου της, πιο δραματική, που την καθιερώνει και σε αυτό το είδος. Θα ακολουθήσουν οι ταινίες “Δίψα για ζωή”, “Πικρή ζωή” και “Ο τελευταίος πειρασμός” με σκηνοθέτη τον Σωκράτη Καψάσκη, ο οποίος βγάζει στην επιφάνεια κι άλλες πτυχές του πολύπλευρου ταλέντου της.
Η Άννα Φόνσου θα πρωταγωνιστήσει σε περίπου 50 ταινίες, που όλες θα ξεχωρίσουν και αποτελούν διαμαντάκια του ελληνικού κινηματογράφου: Η κόμισσα της φάμπρικας, Όλοι οι άνδρες είναι ίδιοι, Λυσιστράτη, Ο Στρατής παραστράτησε, Τα δίχτυα της ντροπής, Ο κλοιός, Το έξυπνο πουλί, Ποιος Θανάσης, Διακοπές στο Βιετνάμ, Περάστε την πρώτη του μηνός, Λυσιστράτη, Η παιχνιδιάρα, Επιστροφή της Μήδειας, Αυτό το κάτι άλλο, Οι ένοχοι, Ιδιωτική μου ζωή, Δέκα μέρες στο Παρίσι και πολλές ακόμη επιτυχίες.
Η Άννα Φόνσου αποτελεί παράδειγμα για τη ζωντάνια της, τη γενναιοδωρία της, τη στήριξη που δείχνει στους φίλους της και στους συνεργάτες της, την αξιοπρέπειά της και την εντιμότητά της. Αρκεί να κάνετε μια βόλτα στο Σπίτι του Ηθοποιού και θα το διαπιστώσετε. Είναι πάντα εκεί, φροντίζει από τα λουλούδια στην αυλή και τον πεζόδρομο, μέχρι να είναι όλα άψογα στα δωμάτια που φιλοξενούνται οι ηθοποιοί αλλά και στους κοινόχρηστους χώρους. Με τους πολύτιμους συνεργάτες της, το Σπίτι του Ηθοποιού, είναι ένας πυρήνας καλλιτεχνικός που θα μπορούσε με βοήθεια και υποστήριξη από όλο το ελληνικό θέατρο -που οι περισσότεροι ακόμα και τώρα που μετράει τόσα χρόνια ύπαρξης δεν το έχουν επισκεφτεί- να είναι πόλος έλξης και καλλιτεχνικό στέκι για όλους.
Η Άννα Φόνσου παραμένει η Αννούλα για τους φίλους της και τους δικούς της ανθρώπους. Και σήμερα που έχει την ονομαστική της γιορτή, της ευχόμαστε να είναι αεικίνητη, υγιής, ακούραστη, κομψή και με στιλ όπως είναι πάντα. Και αν μοναχή της παλεύει, εμείς είμαστε δίπλα της με την αγάπη μας να την στηρίζουμε πάντα και να κερδίζει τα χειροκροτήματά μας.
Χρόνια πολλά Αννούλα μας!
Η Άννα Φόνσου μωρό, στην πρώτη …τολμηρή της πόζα!
Από τους χωματόδρομους της Καισαριανής, έγινε σταρ του σινεμά και πρωταγωνίστρια του θεάτρου
Από τα πρώτα καλλιτεχνικά της πορτρέτα
Στα πρώτα της θεατρικά βήματα, ως το κορίτσι με τα φραουλί μαλλιά, όπως την αποκαλούσε η Κατερίνα
Με την μητέρα της Ασημίνα
Με την κόρη της Άση
Ανάμεσα στην Άση και την αδελφή της
Με τον Θανάση Βέγγο στην ταινία “Διακοπές στο Βιετνάμ”
Σκηνή από την ταινία “Επιστροφή της Μήδειας”
Διαφημιστικό για την ταινία “Μωρό μου”
“Αυτό το κάτι άλλο” με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα
Με καυτή κομψότητα και τολμηρή χάρη
Με τον Τόλη Βοσκόπουλο στην ταινία “Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας”
Με τον Νίκο Κούρκουλο στην ταινία “Οργή”
“Το αγοροκόριτσο”
“Θέλω τα ώπα μου” από την ταινία “Όλοι οι άνδρες είναι ίδιοι”
Στα γυρίσματα της ταινίας “Η δίκη ενός αθώου”
Με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στην ταινία “Περάστε την πρώτη του μηνός”
Στην παράσταση “Μανώλη…”
Τα περιοδικά την ήθελαν σχεδόν κάθε εβδομάδα στο εξώφυλλό τους
Να είσαι πάντα χαμογελαστή Αννούλα μας!
Σχόλια για αυτό το άρθρο