ΤΩΡΑ |
Παίζει τίποτα καλό; Ο ΤΑΖ κοντράρει σε πέντε βήματα τις hot ταινίες που όλοι συζητάνε, αλλά δεν είναι απαραίτητο ότι «καίνε» για το σωστό λόγο, και βγάζει νικητή.
«Μις Πέρεγκριν: Στέγη για Ασυνήθιστα Παιδιά» vs «Πάρτι με Λουκάνικα» («Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children» vs «Sausage Party»)
1. ΤΟ «ΠΑΚΕΤΟ»
Μ.Π.Σ.Γ.Α.Π.:To «παιδήλικο» και εφηβικό σινεμά φαντασίας αλλά και δυστοπίας, είναι ένα από τα στάνταρ χρυσωρυχεία του σύγχρονου Χόλιγουντ με πρώτη καύσιμη ύλη ανάλογα best seller, αλλά και σύγχρονη, πιο σκοτεινή και με δράση, ανάγνωση κλασσικών παραμυθιών. Ό, τι δηλαδή είναι ο «Χάρι Πότερ», το «Twilight» και η μόνο εισπρακτικά γουάου «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» του Τιμ Μπάρτον, που εδώ μας ενδιαφέρει περισσότερο. Γιατί πέρα από το εισπρακτικό γουάου, το αντίστοιχο καλλιτεχνικό έγινε για τους λάθος λόγους και χειρισμούς μιας σωστής για τον Τιμ Μπάρτον ταινίας την οποία ο καλός εαυτός του θα μπορούσε απογειώσει, αντί να την ευνουχίσει με υπερφόρτωση ψηφιακών εφέ, και υποχώρηση απέναντι στις ντισνεϊκές επιταγές .
Γραμμένο και εικονογραφημένο (με ατμοσφαιρικές παράδοξες vintage φωτογραφίες σαν να βγήκε από το μυαλό του σκηνοθέτη είναι και το ομότιτλο best seller του Ράνσομ Ρινγκς (στα Ελληνικά από τις εκδόσεις «Πλατύπους») που μετέφερε αυτή τη φορά στην οθόνη. Ένα υλικό με το οποίο αποκλειόταν (λέγαμε) ο Μπάρτον να αποτύχει. Μόνο που το τελικό αποτέλεσμα, απέδειξε ότι δεν υπάρχουν στανταράκια και η καθοδική πορεία του μάστορα συνεχίζεται με έναν περίεργο τρόπο, εφόσον στήνει μερικές από τις καλύτερες σκηνές της καριέρας του τα τελευταία χρόνια αλλά στο δεύτερο μισό τα «τρέχει» όλα, χωρίς καμία συναίσθηση του μύθου που έχει χτίσει μέσα στην ταινία και τελικά τον γκρεμίζει. Ένας πιτσιρικάς ο Τζέικομπ, βλέπει ή νομίζει ότι βλέπει ένα μυστηριώδες πλάσμα να ευθύνεται για το θάνατο του παππού του Αβραάμ. Ο τελευταίος συνήθιζε να του διηγείται για ένα μαγικό μέρος στο οποίο πέρασε τα παιδικά του χρόνια στα χρόνια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, το Οικοτροφείο της Μις Πέρεγκριν για περίεργα παιδιά.
Το ένα αιωρείται και χρειάζεται βαρίδια για να παραμείνει στο έδαφος, το άλλο είναι αόρατο, ένα κοριτσάκι έχει το στόμα του στο πίσω μέρος του κεφαλιού του κλπ. Ο Τζέικομπ πιστεύει τις παραπάνω ιστορίες, ενώ οι γονείς του προσπαθούν να τον πείσουν πως πρόκειται για «παραμύθια» του παππού, Εβραίου Πολωνού που γλίτωσε τελευταία στιγμή τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μια ψυχολόγος θα προτείνει στην οικογένειά του μικρού να επισκεφτεί συνοδευόμενος από τον πατέρα του, το Ουαλικό νησί στο οποίο υποτίθεται πως βρίσκεται το οικοτροφείο. Η περιπέτεια φαντασίας, μαζί με την μελαγχολική αλληγορία, (Αβραάμ, Ιακώβ, Εβραίοι, Β Παγκόσμιος Πόλεμος, ιδιαιτερότητες) αρχίζει και η Εύα Γκριν όπως πάντα θεϊκά την οθόνη κερδίζει. Σε αντίθεση με τον πιτσιρικά πρωταγωνιστή που είναι παντελώς αδιάφορος και δεν θυμάσαι ούτε τη φάτσα του.
(COSMOPOINTS: 7)
Π.Μ.Λ. : Διακόπτεις την παροχή εγκεφαλικού ρεύματος σε κάθε ίχνος πουριτανισμού και έννοια πολιτική ορθότητας σε διακρίνει και προετοιμάζεσαι για την απόλυτα ιδιοφυή καφρίλα ακατάλληλου για ανήλικους και εντελώς ξεκαρδιστικού κινουμένου σχεδίου, που πουσάρει τις αντοχές του Χόλιγουντ στα όρια της, κρύβοντας ταυτόχρονα έξυπνα πίσω από τον επιφανειακό χαβαλέ, στοχαστικό σαρκασμό για ένα κάρο θέματα, πολιτικής, θρησκείας, διαφορετικότητας. Αν η Ντίσνεϊ επέβαλλε με τις παραγωγές της, σαν κάτι λογικό τα ομιλούντα ζώα, ή το γεγονός του ότι ένα ποντίκι, ο Μίκι, έχει στην ιδιοκτησία του ένα σκύλο, τον Πλούτο, ο Σεθ Ρόγκεν και η βέβηλη παρέα του, χοντραίνει τα παιχνίδι δίνοντας ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά, ελπίδες και σεξουαλικά πάθη στα προϊόντα ενός σούπερ μάρκετ. Τα οποία με βαθιά θρησκευτική πίστη, πιστεύουν ότι οι άνθρωποι που τους παίρνουν στα καροτσάκια, είναι οι Θεοί που τους οδηγούν στο Μεγάλο Φως. Μέχρι τη στιγμή που ένα προϊόν επιστρέφει στο ράφι του, και προσπαθεί να τους πείσει ότι εκεί έξω επικρατεί η κόλαση. Βράσιμο, γδάρσιμο, τηγάνισμα, τεμάχισμα, σκούπισμα περιττωμάτων για το χαρτί υγείας κλπ. Σε μια ταινία που ένα λουκάνικο ανυπομονεί σαν τρελό να βγει από τη συσκευασία του για να ξεσκίσει στην κυριολεξία ένα παρθένο ψωμάκι του hot dog ένα κακιασμένο κλύσμα, ψάχνει να βρει τρύπα να χωθεί, η Σάλμα Χάγιεκ, δανείζει με μοναδικό τρόπο τη φωνή της σε σεξομανή λεσβιακή τορτίγια κι ένα εβραϊκό gay μπέγκελ πηδάει μια αρσενική αραβική πίτα. (COSMOPOINTS: 10)
2. ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
M.Π.Σ.Γ.Α.Π.:
Εκεί είναι που δυστυχώς γίνεται ο κακός χαμός και καταστρέφεται η ταινία. Με στρωτή αρχή, το σενάριο όσο προχωράει η ταινία απομακρύνεται άτσαλα από το βιβλίο κάτι που δεν θα ήταν κακό εφ’ όσον έχει κάθε δικαίωμα ένας σεναριογράφος να χαράξει τη δική του πορεία σε ένα προϋπάρχον υλικό, αρκεί αυτή η πορεία να έχει χάρτη και να μην καταλήγει στον γκρεμό. (COSMOPOINTS: 4)
Π.Μ.Λ.: Ατάκα στην ατάκα στην ατάκα, σε ένα πανδαιμόνιο εξωφρενικών καταστάσεων και αναφορών που παρ’ όλο το χάος κατορθώνει να διατηρήσει αφηγηματική συνέπεια ως προς την ιστορία που θέλει να αφηγηθεί και να προσβάλλει σχεδόν τα πάντα, όχι από τσάμπα μαγκιά αλλά από μια σουρεαλιστικά φιλοσοφική διάθεση, η οποία περιλαμβάνει ακόμα και τον Στίβεν Χόκινγκ μεταμορφωμένο σε στραπατσαρισμένη στη μούρη τσίχλα σε αναπηρικό καροτσάκι. (COSMOPOINTS: 10)
3. Η ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
M.Π.Σ.Γ.Α.Π.: Βασική δουλειά ενός σκηνοθέτη που έχει στα χέρια του ένα ανάλογο σενάριο, είναι το να αντιληφθεί πως πάει να κινηματογραφήσει το χάος και να επέμβει όσο πιο δυναμικά μπορεί. Ο Μπάρτον φαίνεται να αδιαφορεί εντελώς για το μπερδεμένο υλικό που έχει στα χέρια του, τους χωρίς λόγο ύπαρξης και λόγο να μιλήσουν χαρακτήρες, το εγκεφαλικό μπέρδεμα όσον αφορά τα χωροχρονικά ταξίδια, την ανυπαρξία εξηγήσεων και υπόβαθρου για το ποιον των χαρακτήρων του και το βιαστικό φινάλε. Αυτά που του μένουν και διαπρέπει αφορούν στην ατμόσφαιρα και σε μεμονωμένες, εμπνευσμένα στημένες σκηνές που συνδέουν τους «X – Men» με το «Λαβύρινθο του Πάνα» για νεανικό κοινό. (COSMOPOINTS: 6)
Π.Μ.Λ.: Τι ακριβώς περιλαμβάνει τεχνικά η σκηνοθεσία ενός κινουμένου σχεδίου, δεν το γνωρίζω. Σαν τελικό αποτέλεσμα πάντως, ο ρυθμός είναι καταιγιστικός, τα αστεία λειτουργούν και παρά την πληθώρα τους δεν καπελώνουν το ένα το άλλο, το σούπερμάρκετ μοιάζει με έναν μικρόκοσμο οπιομανούς που ακούει μιούζικαλ και όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, οι σκηνές «τρόμου», δηλαδή για παράδειγμα το ξεφλούδισμα μιας πατάτας, πραγματικά σε βάζουν στη διαδικασία του να σκεφτείς το πόσο ανατριχιαστικό θα ήταν κάτι τέτοιο αν η πατάτα ήταν ζωντανή, αποδεχόμενος απόλυτα αυτή τη θεοπάλαβη σύμβαση. (COSMOPOINTS: 8)
4. ΚΟΣΜΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ, ΤΑΜΕΙΟ
M.Π.Σ.Γ.Α.Π.: Φέρτε μου ένα μαντολίνο για να δείτε πως πονώ. Με υπολογιζόμενο κόστος τα 110 εκ. δολάρια και μεγάλες προσδοκίες, τα 28,5 εκ. εισπράξεις του τετραημέρου στις Η.Π.Α. δεν τα λες ευοίωνα για ισοφάρισμα του κόστους το οποίο η ταινία καταφέρει μόνο με τον υπολογισμό των παγκόσμιων εσόδων που αυτή τη στιγμή είναι στα 65 εκ. Παρ’ όλα αυτά, 5.500 χρήστες του imdb, της έδωσαν βαθμολογία μέσου όρου, 7,3 ενώ χλιαρή ήταν και η στάση 147 κριτικών στο rottentomatoes με 64% θετικής αποδοχής. (COSMOPOINTS: 6)
Π.Μ.Λ.: Μόλις 19 εκ. δολάρια το κόστος, 125 εκ. δολάρια οι παγκόσμιες εσπράξεις, κάνε τη διαίρεση και η ταινία, βγαίνει νικητής outsider παρά το ακατάλληλο περιεχόμενο της που σίγουρα πολλοί βρήκαν ενοχλητικό, επομένως πέτυχε το στόχο της κι έκανε ντόρο αν υπολογίσεις ότι στο imdb ψήφισαν 31.300 νοματαίοι εκ των οποίων αρκετοί έδειξαν τη δυσαρέσκεια τους, περιορίζοντας τη βαθμολογία της, στο 6,7. Πιο ανοιχτοχέρηδες οι 149 κριτικοί του rottentomatoes, της έδωσαν ένα χορταστικό 82% θετικής αποδοχής. (COSMOPOINTS: 7)
5. TAZ SAYS:
M.Π.Σ.Γ.Α.Π.: Είναι από αυτές τις περιπτώσεις που επειδή λατρεύω τόσο το βιβλίο όσο και το σκηνοθέτη, προσπαθώ να βρω χίλια άλλοθι να πείσω τον εαυτό μου πως όλα καλά και μαγικά και να έρθω σε επαφή με την πολύ πιο επιεική εφηβική μου αντιληπτικότητα. Δυστυχώς, με την ψυχρή λογική, το πράγμα δεν βγαίνει και η αισθητική αρτιότητα και φαντασία στην καλλιτεχνική διεύθυνση από μόνη της δεν αρκεί. Πονάει όταν σε απογητεύει κάτι που διαθέτει όλα τα εφόδια να σε γοητεύσει. (COSMOPOINTS: 6)
Π.Μ.Λ.: Μπορεί το animation να μην έχει το έξτρα γλάσο των παραγωγών της Pixar αλλά είναι πρώτης τάξης επαγγελματικό τόσο αν αναλογιστείς το budget όσο και αν σκεφτείς πως ο πρωταρχικός στόχος εδώ δεν είναι ο οπτικός εντυπωσιασμός. Σχεδόν απόλυτα πετυχημένο, τολμηρό εγχείρημα που σίγουρα δεν απευθύνεται σε όλους, με έξτρα μαγκιά το ότι αποδεικνύει πως μπορείς χιουμοριστικά να περιπλανηθείς στις πιο «χυδαίες» περιοχές. χωρίς όμως να απευθύνεσαι στα πιο χυδαία ένστικτα. Σκέτη απόλαυση. (COSMOPOINTS: 10)
ΚΑΙ Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ:
ΠΑΡΤΙ ΜΕ ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ: 9 / 10
MIΣ ΠΕΡΕΓΚΡΙΝ: ΣΤΕΓΗ ΓΙΑ ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: 5,7 / 10
Κάνε κονέ με τον ΤΑΖ στο www.facebook.com/tazthebuzz ή στείλε εξώδικα και απειλητικά μηνύματα στο terra_gelida@hotmail.com
Σχόλια για αυτό το άρθρο