ΤΩΡΑ |
Με περισσότερα από 30 χρόνια πορείας στη μουσική σκηνή της Ελλάδας, η Διονυσία Καρόκη αποτελεί μια πολυδιάστατη καλλιτέχνιδα με ισχυρό αποτύπωμα στο χώρο του τραγουδιού και της καλλιτεχνικής θεραπείας μέσω της φωνής. Έγινε γνωστή όταν εκπροσώπησε τη χώρα μας το 1998 στην Eurovision με το τραγούδι «Μια κρυφή ευαισθησία» (Γ. Βάλβης – Γ. Μαλαχιάς). Συνεργάστηκε με κορυφαία ονόματα όπως ο Γιάννης Πάριος, ο Αντώνης Βαρδής, ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Νότης Σφακιανάκης, η Νατάσα Θεοδωρίδου, ο Πλούταρχος, η Δέσποινα Βανδή, η Έλενα Παπαρίζου και ο Βασίλης Καρράς. Eκτός από το τραγούδι, είναι δημιουργός της μεθόδου “Ιερή Φωνή” -μια πρωτοποριακή προσέγγιση φωνητικής και ψυχοσυναισθηματικής θεραπείας- ενώ είναι και συντονίστρια σεμιναρίων και ατομικών συνεδριών με έμφαση στην αυτογνωσία, τη δύναμη της φωνής και τον επαναπροσδιορισμό του προσωπικού νοήματος. Η Διονυσία Καρόκη -ή Dionne, όπως την βρίσκουμε στα social media- μας μιλάει για το ξεκίνημά της, την πορεία της στο τραγούδι, τη συμμετοχή της στην Eurovision, την “Ιερή Φωνή” και τα επόμενα καλλιτεχνικά της σχέδια, μέσα από την αποκλειστική συνέντευξη στο Cosmopoliti.
-Ξεκίνησες επαγγελματικά όταν ήσουν μόλις 12 ετών. Πώς προέκυψε αυτό;
Δεν ήταν μια επιλογή. Ήταν περισσότερο μια εσωτερική ορμή, σαν κάτι να με τραβούσε, όχι για να κάνω καριέρα αλλά για να υπάρξω μέσα από τον ήχο. Ήμουν ένα παιδί που ένιωθε ότι δεν χώραγε πουθενά και το να ακούω μουσική ελάφρυνε πολύ αυτή την αίσθηση. Το τραγούδι με γείωνε με έναν τρόπο πολύ ευγενικό μέσα μου, όταν τραγουδούσα, ήταν σαν να άνοιγε ένας δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα σε μένα και τον περίγυρο μου. Η πρώτη μου εμφάνιση έγινε σε ένα μαγαζί που σύχναζαν οι γονείς μου. Τραγούδησα τον “Ανθρωπάκο” της Τσανακλίδου και θυμάμαι ακόμη το χειροκρότημα που πήρα και τη χαρά στα πρόσωπα μερικών ανθρώπων που κοίταξα. Εκεί συνειδητοποίησα πόση χαρά μπορούσα να μοιράσω μέσα από το τραγούδι και άρα είχα αποστολή να εξετελέσω. Για μένα δεν υπάρχει κάτι πιο σπουδαίο από το να υπάρχει χαρά και καλές στιγμές με τους συνανθρώπους μου.
-Ποια είδωλα είχες στη μουσική όταν ήσουν μικρή;
Θαύμαζα καλλιτέχνες που τραγουδούσαν με αυθεντικότητα και ειλικρίνεια , καλλιτέχνες που ανοίγουν την ψυχή τους μαζί με τη φωνή τους. Η Μαρία Κάλλας, για το θεατρικό της μεγαλείο και τη δραματικότητα της σιωπής της. Η Χάρις Αλεξίου, για την καθαρή, σχεδόν υπαρξιακή της ευαισθησία που αφήνει στο άκουσμα της φωνής της και φυσικά όλες οι μεγάλες φωνές που ζωγράφισαν τις εποχές μου με μουσικές ανάσες και όνειρα. Λάτρεψα την Whitney Houston, για την ιερότητα στη φωνή της. Τον Μάικλ Τζάκσον για τον σπινθήρα που εξέπεμπε ολόκληρος σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Δεν ήταν μόνο το φωνητικό τους εύρος, ήταν ο τρόπος που κουβαλούσαν ψυχή μέσα στον ήχο. Ένιωθα πως δεν τραγουδούσαν για να ακουστούν, τραγουδούσαν για να μας διδάξουν και να μας ενθυμίσουν πως ο άνθρωπος μπορεί να είναι ολοκληρωμένος και πλήρης. Και αυτό με γοήτευε.
-Πες μου πέντε αγαπημένα σου ελληνικά τραγούδια και πέντε ξένα.
Η λίστα αλλάζει κάθε φορά που αλλάζει και η εποχή μέσα μου αλλά κάποια τραγούδια έχουν χαραχτεί στο ενεργειακό μου πεδίο. Θα ήταν άδικο όμως να διαλέξω 5 από τα 1000. Όλα τα τραγούδια είναι μικρά νοητικά ταξίδια της ψυχής και του μυαλού μας γιατί κάθε στίχος είναι ένας καθρέφτης υπαρξιακής πορείας. Οπότε όλα τα τιμώ γιατί με οδήγησαν κάπου.
-Πώς προέκυψε η συμμετοχή σου στη Eurovision;
Η Eurovision ήρθε σε μια φάση της ζωής μου που ένιωθα πως η φωνή μου μπορούσε να ταξιδέψει πιο μακριά. Είχα ήδη περάσει από μικρές και μεγάλες σκηνές και αν και δεν το επιδίωξα, ήρθε ξαφνικά. Για μένα ήταν μία τεράστια τιμή, ήταν ευθύνη, όπως και ένα μεγάλο μάθημα σύνεσης , γιατί όπως λέει και ο Κοέλιο, τα πάντα στη ζωή μας εξαρτώνται και από την καλή θέληση των άλλων.
-Τι θυμάσαι από τη συμμετοχή σου στην Eurovision;
Θυμάμαι τον ήχο της καρδιάς μου λίγο πριν βγω στη σκηνή. Δεν ήταν φόβος, ήταν μια ιερή εσωτερική σιγή, μια στιγμή προσευχής θα μπορούσα να πω. Επίσης θυμάμαι τη συμμετοχή του κόσμου που τραγουδούσε μαζί μου τόσο δυνατά που δεν άκουγα την φωνή μου πλέον. Ευγνωμοσύνη! Μεγάλη ευλογία να έχεις ζήσει τέτοιες στιγμές. Εκεί ξεχνάς κάθε μικρότητα και κάθε πόλεμο που πέρασες μέχρι να φτάσεις σε αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή.
-Παρακολουθείς Eurovision; Έχεις κάποια αγαπημένη ελληνική συμμετοχή (εκτός από τη δική σου);
Παρακολουθώ την Eurovision σαν ένα πολιτισμικό καθρέφτισμα της εκάστοτε εποχής. Είναι ένας παγκόσμιος καμβάς μουσικών στιλ, εθνικών ταυτοτήτων και άρα γνώσεων! Νομίζω όλες οι σύγχρονες ελληνικές συμμετοχές, είναι πολύ ιδιαίτερες και πραγματικά σπουδαίες ειδικά η φετινή… θεωρώ ήταν μία σπουδαία πρόταση και όλοι οι συντελεστές συνετέλεσαν με τον ύψιστο τρόπο για το αποτέλεσμα ανεξάρτητα της θέσης που πήραμε. Θεωρώ την Κλαυδία μια σπουδαία ερμηνεύτρια με τεράστιες δυνατότητες. Η φωνή της είναι τεχνικά άρτια, εκπέμπει μία δύναμη και ταυτόχρονα τόσο βαθιά συναισθηματική είναι αδύνατον να μην σε συνεπάρει.
-Μοιράζεσαι μεταξύ Πάτρας και Αθήνας. Τι ξεχωρίζεις στην καθεμιά;
Η Πάτρα είναι οι ρίζες μου. Η πόλη όπου το φως έχει μια αλήθεια ακατέργαστη και τις παιδικές μου αναμνήσεις. Εκεί γειώνομαι, κοιτώ τη θάλασσα, τα ηλιοβασιλέματά της και θυμάμαι ποια ήμουν. Είναι μία σύνδεση με το παιδί μέσα μου. Η Αθήνα είναι η πράξη, η δημιουργία, ο παλμός των ανθρώπων που ψάχνουν, που έχουν όνειρα, που δοκιμάζουν. Τις αγαπώ και τις δύο, γιατί η μία με συνδέει με το “από πού”, και η άλλη με το “προς τα πού”.
-Ποιες συνεργασίες σου ξεχωρίζεις στην πορεία σου μέχρι τώρα και γιατί;
Ξεχωρίζω εκείνες τις συνεργασίες όπου η μουσική έγινε ιερός τόπος σύνδεσης των ψυχών μας. Δεν ήταν μόνο για το αποτέλεσμα, αλλά για το τι ανταλλάχθηκε στο μη ορατό πεδίο. Εμπιστοσύνη και θαυμασμός. Μια τέτοια συνεργασία ήταν με τον Γιάννη Σπανό, τον Αντώνη Βαρδή, τον υπέροχο Τόλη Βοσκόπουλο, τον εκρηκτικό Νότη Σφακιανάκη, την λατρεμένη μου Νατάσα Θεοδωρίδου και τον αγαπημένο Χριστόφορο Γερμενή. Με τον τεράστιο ενορχηστρωτή Χάρη Ανδρεάδη,το απόλυτο μουσικό μου ταίριασμα, δημιουργούσαμε για πολλά χρόνια έναν ενεργειακό χώρο αγάπης για τις μελωδίες που ταξίδευαν τις ψυχές μας πέρα από τα στενά όρια του χώρου και του χρόνου. Εκεί υπήρχε αμοιβαιότητα και αυθεντικότητα.
-Ποια παγκόσμια προσωπικότητα –σε οποιονδήποτε τομέα– θα ήθελες να είχες γνωρίσει;
Θα ήθελα να είχα συναντήσει την Whitney Houston, τον Michael Jackson, την Celine Dion και την Loreena Mc Kennitt. Επίσης την Maya Angelou. Μια γυναίκα που περπατούσε τη ζωή της με λέξεις, ρυθμό, αξιοπρέπεια και πάθος. Ποιήτρια της ζωής και θεραπεύτρια της συλλογικής γυναικείας μνήμης. Επίσης θα ήθελα να έχω γνωρίσει τον Αριστοτέλη Ωνάση και την Μαρία Κάλλας. Τον Sigmount Freud, τon Arthur Janov καιτον Carl Jung. Γενικά η μουσική και η ψυχολογία όπως και η θεραπεία σε οποιοδήποτε επίπεδο είναι οι 3 άξονες που με ενδιαφέρουν.
-Τι σημαίνει μουσική για εσένα;
Η μουσική είναι η μητρική μας γλώσσα πριν μάθουμε να μιλάμε. Είναι εκείνη η δόνηση που ξεκλειδώνει μνήμες από ζωές που δεν θυμόμαστε με το μυαλό αλλά γνωρίζουμε με την καρδιά. Για μένα, η μουσική είναι ο τρόπος που επικοινωνεί το φως με τη σκιά. Είναι το σημείο μηδέν: όπου σιωπή και ήχος γίνονται ένα. Δεν είναι διασκέδαση ― είναι τελετουργία.
-Μίλησέ μου για την «Ιερή Φωνή».
Η “Ιερή Φωνή” είναι η βάση όλων των πιστεύω μου. Είναι μια μέθοδος που συνενώνει τη φωνητική εκπαίδευση, τη θεραπεία μέσω της μουσικής, τις πρωτόγονες τεχνικές θεραπείας και την ψυχολογία, με σκοπό την εσωτερική ενδυνάμωση και την ψυχική ανάταση. Στο επίκεντρο της “Ιερής Φωνής” βρίσκεται η φωνή όχι ως performance, αλλά ως εργαλείο αποκάλυψης και θεραπείας. Διότι κάθε ήχος που παράγουμε κουβαλά μνήμες, τραύματα, προσευχές και δυνατότητες. Με τη μέθοδο αυτή, βοηθάω ανθρώπους να αφαιρέσουν τα φίλτρα, τις μάσκες, τις παρεμβολές και να συναντήσουν την αληθινή τους δόνηση και άρα την αληθινή τους ποιότητα. Καθώς μεγαλώνουμε θέλουμε να είμαστε όσο πιο συμβατοί και αρεστοί με τους γύρω μας και τις περισσότερες φορές θυσιάζουμε υπέροχα στοιχεία της προσωπικότητας μας προκειμένου να συμβεί αυτό. Στην «Ιερή Φωνή» προσεγγίζουμε αυτά τα ξεχασμένα κομμάτια του εαυτού μας και τα φέρνουμε ξανά στην επιφάνεια με ασφάλεια και πλήρη αποδοχή. Έτσι η φωνή μας δεν είναι ένας απλός ήχος αλλά υποδηλώνει πλέον την παρουσία και τη δυναμική μας.
-Πώς είναι η καθημερινότητά σου;
Στην καθημερινότητά μου δημιουργώ μουσική, γράφω, μελετώ μουσικοθεραπευτικές προσεγγίσεις, διδάσκω φωνή, κάνω ατομικές θεραπευτικές συνεδρίες αλλά πάντα ξεκινώ τη μέρα μου με mind fulness πρακτικές. Η πρώτη μου ερώτηση κάθε πρωί είναι: “Πού χρειάζομαι να είμαι σήμερα; Πού με καλεί η ψυχή μου;” Η απάντηση έρχεται πάντα με έναν ήχο ή μία εικόνα.
-Πώς σε φωνάζουν οι δικοί σου άνθρωποι;
Αν και το όνομα μου είναι Διονυσία σχεδόν όλοι οι φίλοι με φωνάζουν «Διόνη». Νομίζω τους είναι πιο οικείο, πιο εύκολο και γι’ αυτό το λόγο το κράτησα και καλλιτεχνικά και στα σόσιαλ … Αλλά η αλήθεια είναι πως μου αρέσει να υπάρχει οικειότητα ταυτόχρονα με το σεβασμό βέβαια, γιατί έτσι αναγνωρίζω και την αγάπη εγώ. Ο τρόπος που με φωνάζουν δεν με αφορά τόσο, όσο η πρόθεση τους όταν το κάνουν. Εκεί καθρεφτίζεται η σχέση, όχι στο όνομα. Εκεί βρίσκεται η τρυφερότητα, η αποδοχή, η ελευθερία να υπάρχω έτσι ακριβώς όπως είμαι .
-Προσωπική ζωή χωράει στο πρόγραμμά σου;
Από τη στιγμή που η ζωή μου είναι προσωπική πορεία αυτογνωσίας, δεν μπορώ να την αποσυνδέσω από την αγάπη, την επαφή, τη σχέση. Χρειάζεται χρόνος, χώρος και προτεραιότητα. Έχω μάθει πως η πραγματική συνάντηση με έναν άλλον άνθρωπο, τον σύντροφό μου, είναι θεραπευτική και ισορροπώ και μέσω αυτής. Η αλήθεια είναι όμως ότι η σχέση με τον γιο μου με καθόρισε. Άνοιξε την καρδιά μου στην αγάπη και τη χαρά. Χωρίς αυτόν δεν θα ήμουν ίδια.
-Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια;
Μόλις κυκλοφόρησαν 2 τραγούδια μου το «Dance with me”και το « Wisdom» σε συνεργασία με τον Marc FAngelo που ενώνουν την ηλεκτρονική deep house σκηνή με διαλογιστικούς ρυθμούς, μελωδίες, και στίχους χωρίς πολλά λόγια αλλά με διευρυμένο νόημα. Σκοπός μου είναι να φέρω στο ευρύ κοινό την γνώση πως η φωνή είναι το πιο σπουδαίο εργαλείο μετασχηματισμού συναισθημάτων και τραυματικών ή μη εμπειριών, σε επίγνωση, ασφάλεια και ελευθερία. Έτσι το να δημιουργήσω εναλλακτικά μουσικά “ιερά πεδία” που ο ακροατής δεν θα τα ακούει απλώς αλλά θα τα βιώνει, είναι μονόδρομός για μένα. Παράλληλα, ετοιμάζω ένα βιωματικό εργαστήρι με το όνομα “Ψυχοφωνή”, στο οποίο οι συμμετέχοντες θα βιώσουν μία εμπειρία ψυχοπνευματικής ανάδυσης και αποδοχής όλων όσων είναι μέσω της φωνής και του ήχου τους.
-Πού μπορούμε να ακούσουμε τα τραγούδια σας;
Σε όλες τις οnline πλατφόρμες με το όνομα Dionne
Σχόλια για αυτό το άρθρο