Εγκαίνια στην εντυπωσιακή Citronne Gallery – Πόρος - Cosmopoliti.com

Η Citronne Gallery – Πόρος εγκαινίασε την καλοκαιρινή σεζόν 2026 με την ατομική έκθεση της Αφροδίτης Λίτη “Το Παιχνίδι της Ανάδυσης”. Η Αφροδίτη Λίτη συγκροτεί ένα γλυπτικό κόσμο όπου συνυπάρχουν η θάλασσα, η μνήμη και ο μύθος ως ενιαία χωρική εμπειρία. Εγκαθιστά στο χώρο της γκαλερί ένα εσωτερικό θαλάσσιο πέρασμα, όπου το φυσικό φως, οι μορφές, και το περιβάλλον συνθέτουν μια ποιητική ανατροπή της πραγματικότητας. Η έκθεση Το Παιχνίδι της Ανάδυσης, σε επιμέλεια της Διευθύντριας της Citronne Gallery, Τατιάνας Σπινάρη-Πολλάλη, θα διαρκέσει μέχρι 13 Σεπτεμβρίου 2026.

Στο Παιχνίδι της Ανάδυσης, η γλυπτική παρουσιάζεται ως ανοιχτό πεδίο σχέσεων και αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στο έργο και τον χώρο, στην ύλη και το φως, στο φυσικό και το τεχνητό, στο οικείο και το υπερπραγματικό. Η καλλιτέχνις αξιοποιεί στοιχεία επαναλαμβανόμενα στο εικαστικό της λεξιλόγιο. Η κολυμβήτρια, το δελφίνι, το όστρακο, η βάρκα, το δαχτυλίδι, η σαύρα δεν είναι μεμονωμένα σύμβολα, αλλά μορφές σε διαρκή συσχέτιση. Μέσα από την αντανάκλαση και την αλλαγή κλίμακας, η Λίτη ανασυνθέτει την σχέση ανάμεσα στην φύση, τον μύθο και το όνειρο.

Ο τίτλος της έκθεσης εμπεριέχει και την ερμηνεία της. Η ανάδυση δηλώνει την στιγμή κατά την οποία κάτι αθέατο έρχεται στην επιφάνεια και αποκτά μορφή: μνήμες, επιθυμίες, φόβοι, προσδοκίες. Το παιχνίδι συνδέεται με την ελευθερία. Η Λίτη παίζει με την κλίμακα και τις αντανακλάσεις και σκηνοθετεί μια μετάβαση από το πραγματικό στο φαντασιακό. Τίποτα δεν παραμένει απολύτως σταθερό: οι μορφές μετατοπίζονται, οι λάμψεις πολλαπλασιάζονται, ο χώρος μεταμορφώνεται.

Στον κύριο χώρο της Citronne Gallery, η στενόμακρη αίθουσα μετατρέπεται σε ένα εσωτερικό θαλάσσιο πέρασμα. Τα γλυπτά λειτουργούν υπαινικτικά και ανακαλούν την αέναη κίνηση της θάλασσας. Η Λίτη δημιουργεί ένα βιωτικό περιβάλλον, εντός του οποίου οι επισκέπτες καλούνται να κινηθούν, μέσα σε μια «ρυθμική» ατμόσφαιρα.

Καθοριστικό ρόλο έχει το φως, το οποίο αντανακλούν και διαχέουν οι ψηφίδες Murano και οι μεταλλικές λάμψεις, οι οποίες επεκτείνονται στον περιβάλλοντα χώρο, στους τοίχους, στο δάπεδο της γκαλερί, μεταβάλλοντας διαρκώς την οπτική εμπειρία. Έτσι, το έργο δεν τελειώνει στα φυσικά του όρια αλλά επεκτείνεται οπτικά και φαντασιακά. Η εγκατάσταση περιλαμβάνει ψήγματα μνήμης σε χρόνο παρελθόντα και μέλλοντα και η γκαλερί καθίσταται ένας ενεργός τόπος μέσα στον οποίο τα γλυπτά αναπτύσσονται.

Η δεύτερη εγκατάσταση, στην εσωτερική αυλή, μεταφέρει την ανάδυση σε ένα γήινο φυτικό περιβάλλον. Το υπερμέγεθες δαχτυλίδι με τις δύο σαύρες ενεργοποιούν την ολόφυτη αυλή με νέα ένταση. Ο εσωτερικός κήπος μετατρέπεται έτσι σε έναν ενδιάμεσο τόπο, όπου το φυσικό, το τεχνητό και το συμβολικό συναντώνται. Το δαχτυλίδι, αποσπασμένο από την οικεία του κλίμακα, αποκτά γλυπτική και σχεδόν αρχιτεκτονική παρουσία· οι σαύρες εισάγουν μια αίσθηση χθόνιας ζωτικότητας.

Η Λίτη διευρύνει τα όρια της γλυπτικής προς την εγκατάσταση, την εμπειρία και την ποιητική ανατροπή της πραγματικότητας. Η γλυπτική της οργανώνει σχέσεις και ενεργοποιεί τόπους. Μετατρέπει το φως, το υλικό και το περιβάλλον σε ισότιμους παράγοντες της καλλιτεχνικής πράξης. Εκεί αναδεικνύεται η σύγχρονη και εννοιολογική διάσταση της δουλειάς της: η μορφή δεν είναι ποτέ κλειστή, αλλά παραμένει ανοιχτή σε μετατοπίσεις, αντανακλάσεις και νέες σημασίες. Η έκθεση στον Πόρο παραπέμπει σε προγενέστερες παρουσιάσεις της Λίτη στην CITRONNE Gallery. Στην ατομική της έκθεση στον αθηναϊκό χώρο της γκαλερί (Το Ονειρικό και το όνειρο: Οι Επικονιαστές της Ζωής, CITRONNE Gallery Αθήνα, 2024) η καλλιτέχνις ανέπτυξε έναν κόσμο με γνώμονα το ονειρικό στοιχείο, την μνήμη και την μεταμόρφωση. Η τελευταία της έκθεση Προηρόσια (2025), παρουσιάστηκε στην Ελευσίνα, έναν τόπο ιστορικά και μυθολογικά φορτισμένο, με καθοριστικά στοιχεία την γη, την τελετουργία και την αρχαϊκή μνήμη. Στον Πόρο, αυτή η διαδρομή μετατοπίζεται προς το υδάτινο, το θαλάσσιο στοιχείο. Ο νησιωτικός τόπος δεν λειτουργεί ως απλό σκηνικό, αλλά ως υπόρρητο έδαφος ανάγνωσης.

Στο έργο της Λίτη, η φύση ανασυντίθεται εσωτερικά ως μνήμη, ως επιθυμία, ως όνειρο και ο μύθος προσεγγίζεται ως ζων υλικό μεταμόρφωσης. Αντλεί από αρχέτυπες εικόνες τις οποίες μεταφέρει σε ένα τεχνητό, αστραφτερό, σχεδόν υπερπραγματικό περιβάλλον. Η δημιουργία της, ταυτοχρόνως αισθητηριακή και εννοιολογική, ξεκινά από την ύλη, αλλά καταλήγει στην εμπειρία.

Στο Παιχνίδι της Ανάδυσης, η Αφροδίτη Λίτη προτείνει μια γλυπτική εμπειρία, όπου το όνειρο εισάγεται στην αισθητή πραγματικότητα. Μέσα από το φως, το μέταλλο, τις ψηφίδες, την αλλαγή κλίμακας, η καλλιτέχνις συγκροτεί μια ποιητική τοπογραφία όπου η ύλη, η μνήμη και η φαντασία αλληλο-αντανακλώνται.

Το Παιχνίδι της Ανάδυσης είναι η τέταρτη έκθεση της Α. Λίτη στη CITRONNE Gallery. Έχουν προηγηθεί οι εκθέσεις: Το Ονειρικό και το όνειρο: Οι Επικονιαστές της Ζωής (CITRONNE Gallery Αθήνα, 2024), Κουκουβάγιες (Αρχαιολογικό Μουσείο Πόρου, 2017) και Εσωτερικός Παράδεισος (CITRONNE Gallery Πόρος, 2012).