Ελένη Δημοπούλου: «Είμαστε όλοι “Υπνοβάτες”; Θα ξυπνήσουμε ποτέ;»

Η Ελένη Δημοπούλου είναι ηθοποιός, σκηνοθέτις, δημιουργός και καλλιτεχνική διευθύντρια και πρόεδρος του Δ. Σ. της ομάδας «Εν δυνάμει». Γεννήθηκε το 1958 στην Κωνσταντινούπολη. Εργάζεται στο χώρο των τεχνών από το 1977. Έχει σπουδάσει στην “Επιθεώρηση Δραματικής Τέχνης” της Ρούλας Πατεράκη. Βασικό μέλος της Πειραματικής Σκηνής της “Τέχνης” από το 1987. Καλλιτεχνική διευθύντρια ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζανης Καλλιτεχνική διευθύντρια ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ιωαννίνων. Μετά από 42 συνεπή και πιστά χρόνια στο χώρο του θεάτρου υπηρέτησε τη θεατρική τέχνη από όλες τις θέσεις (ηθοποιός, βοηθός σκηνοθέτη, καθηγήτρια υποκριτικής, καλλιτεχνική διευθύντρια, οργάνωση παραγωγής, ιδρύτρια νέων δυναμικών καλλιτεχνικών σχημάτων, επιμελήτρια σημαντικών θεατρικών δράσεων, οργάνωση σεμιναρίων, συντονίστρια θεατρικών φεστιβάλ κ.ά.). Απέκτησε την κατάλληλη εμπειρία και γνώση δίπλα σε σπουδαίους δασκάλους όπως ο Νικηφόρος Παπανδρέου, ο Νίκος Χουρμουζιάδης, ο Απόστολος Βέττας, η Ρούλα Πατεράκη, κ.ά. Παράλληλα ακολούθησε τις σύγχρονες θεατρικές ανησυχίες και τάσεις νέων σκηνοθετών καθώς υπήρξε συντελεστής παραστάσεων που άφησαν ένα “καθαρό” στίγμα στην διαμόρφωση της νεωτερικότητας της θεατρικής Τέχνης. Εργάστηκε με νέους δραματουργούς και σκηνοθέτες που ξεχωρίζουν για την ποιότητα των προτάσεών τους, όπως η Ελένη Ευθυμίου, η Σοφία Ευτυχιάδου, η Χριστίνα Χατζηβασιλείου, ο Γιάννης Μόσχος, ο Γιάννης Καλαβριανός, η Μαρία Μαγκανάρη, ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, Δήμητρα Χουμέτη κ.ά.

ΣχετικάΆρθρα

Ποια είναι η ομάδα ‘’Εν Δυνάμει’’; Η ομάδα «Εν Δυνάμει» είναι μια ομάδα νέων καλλιτεχνών με και χωρίς αναπηρία. Ιδρύθηκε από την Ελένη Δημοπούλου και την Μαρία Ιωαννίδου το 2008 στη Θεσσαλονίκη, με σκοπό να στηρίξει και να διευκολύνει τα μέλη της να ενταχθούν ισότιμα στο κοινωνικό σύνολο. Όλες οι δράσεις της ομάδας αναπτύσσονται όχι με βάση τη διαφορετικότητα, αλλά λαμβάνοντας υπόψη τις εσωτερικές και εξωτερικές ανάγκες καθώς και τις προδιαθέσεις, κλίσεις και τα ενδιαφέροντα όλων ανεξαίρετα των μελών της ομάδας. Μέσα από την καθημερινή σχεδόν συνύπαρξη των μελών της ομάδας «Εν Δυνάμει» και τη θέσπιση κοινά αποδεκτών κανόνων συμβίωσης επιτυγχάνεται η βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων των μελών της ομάδας καθώς και η καλλιέργεια και ανάπτυξη ατομικών δεξιοτήτων όλων των μελών, συμβάλλοντας στην επιτυχή ένταξη στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Έχοντας σαν κύριο εργαλείο την έρευνα νέων μεθόδων επικοινωνίας η ομάδα οργανώνει και παράγει ολοκληρωμένες καλλιτεχνικές προτάσεις στον χώρο των εικαστικών, του θεάτρου, της μουσικής και των οπτικών τεχνών. Βρίσκεται σε μόνιμη συνεργασία με καταξιωμένους καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία της τέχνης και συμμετέχει ενεργά σε εκδηλώσεις και φεστιβάλ της Ελλάδας και του εξωτερικού. Καλλιτεχνική διευθύντρια της ομάδας «Εν Δυνάμει» είναι η Ελένη Δημοπούλου. Η έδρα της ομάδας είναι στη Θεσσαλονίκη. Όλες οι παραστάσεις που ανεβάζουν τρυπούν τις καρδιές των θεατών στα μύχια τους και αποσπούν διθυραμβικές κριτικές από κοινό και κριτικούς για την αισθητική τους, τον ρηξικέλευθο τρόπο ανεβάσματος τους και τα πολλά μηνύματα τους! Η ολοκαίνουργια παράσταση τους ‘’Οι Υπνοβάτες’’ μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε στη Θεσσαλονίκη, μεταφέρεται και στην Αθήνα.

– Με ποιο σκεπτικό δημιουργήσατε την ομάδα’’ Εν Δυνάμει’’;

Η ομάδα Εν δυνάμει ιδρύθηκε το 2008 από εμένα και την Μαρία Ιωαννίδου, με κύρια πρόθεση την ουσιαστική και αξιοπρεπή ένταξη των ατόµων µε αναπηρία στο κοινωνικό σύνολο. Είναι μια ομάδα καλλιτεχνών με και χωρίς αναπηρία, με μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα σε καλλιτεχνική διεύθυνση δίκη μου. Σκοπός της ομάδας είναι να στηρίξει και να διευκολύνει τα μέλη της να ενταχθούν ισότιμα στο κοινωνικό σύνολο μέσα από την τέχνη. Έχοντας ως βασικό εργαλείο την έρευνα νέων μεθόδων επικοινωνίας, η ομάδα διοργανώνει και παρουσιάζει ολοκληρωμένες καλλιτεχνικές προτάσεις στον χώρο των εικαστικών και οπτικών τεχνών, του θεάτρου, του χορού και της μουσικής.

-Γιατί ονομάστηκε ‘’Εν Δυνάμει’’;

Η κυριολεκτική σημασία της λέξης χρησιμοποιείται «για κάποιον ή κάτι που, ενώ δεν είναι τώρα, είναι δυνατόν να γίνει ή να αποτελέσει κάτι στο μέλλον, έχει μια δυναμική εξέλιξη. Χρειαζόμασταν μια ονομασία που να δηλώνει τη “δυνατότητα”. Στα αγγλικά αυτή η λέξη αποτυπώνεται με τη λέξη “potential”. Θέλαμε να δώσουμε την αίσθηση ότι παντού υπάρχει μια δυνατότητα, μια εξέλιξη μια ανάπτυξη. Θέλαμε να φύγουμε από το «α» το στερητικό που είναι το αδύνατον. Να είμαστε μια ομάδα που καταφέρνει με δυνητική ικανότητα να φτιάξει ένα μέρος ένα χώρο μια κοινωνία η οποία “εν δυνάμει” θα είναι συμπεριληπτική.

-Ποια είναι η ιδιαιτερότητα της ομάδας; Γιατί αγκαλιάστηκε τόσο πολύ από το κοινό;

Δεν μου είναι εύκολο να μιλώ για την απήχηση που έχει η ομάδα στο κοινό της. Μπορώ όμως να πω πως μέσα από τα σχόλια θεατών ένα από τα πράγματα που χαρακτηρίζει την ομάδα είναι ότι καταφέρνει να καταπιάνεται με θέματα που αγγίζουν ευαίσθητες πτυχές της ψυχής μας, όπως είναι ο έρωτας, ο θάνατος, ο ύπνος κ.α. Αυτές οι θεματικές σε συνδυασμό με τον τρόπο που φτάνουν επί σκηνής, την ποιητική – λυρική διάσταση που έχει η ομάδα στις παραγωγές της και έτσι όπως αποτυπώνεται αυτό από τη σκηνοθεσία της Ελένης Ευθυμίου καθορίζει και αυτοπροσδιορίζει την τέχνη με έναν ειλικρινή, έντιμο τρόπο, που αυτό αγγίζει τους θεατές. Μοιραζόμαστε αβίαστα τους προβληματισμούς μας και μέσα στις δουλειές μας νομίζω πως καταφέρνουμε οι προσωπικές μας ανησυχίες να γίνονται οικουμενικές.

-Ποια είναι η θεματολογία των παραστάσεων σας και ποια είναι τα μηνύματα τους;

Αν υπάρχει ένας “πυρήνας” θεμάτων για τις παραστάσεις μας είναι οι προσωπικές μας ανησυχίες , οι αγωνίες μας, οι φόβοι μας, τα όνειρά μας . Τα θέματα των παραστάσεων μας καθώς και σε όλες μας τις δουλειές (στα εικαστικά, στις ομάδες χορού που έχουμε δημιουργήσει) όλα τα θέματα τα παίρνουμε από τα ίδια τα μέλη και τις καταστάσεις στις οποίες βρισκόμαστε. Ακολουθούμε αυτό που μας αγγίζει αληθινά, αυτό που μας πονάει, αυτό που ξύνει τις πληγές μας και έτσι με έναν τρόπο να καταφέρουμε να επουλώσουμε πρώτα τις δικές μας πληγές και ενδεχομένως, θέτοντας ερωτήματα στην κοινωνία, να προχωρήσουμε σε μια κοινωνία που να χωράνε όλοι. Μακάρι οι παραστάσεις μας να είναι ένα αποδεικτικό στοιχείο, έτσι που αυτό να μπορεί να πραγματοποιηθεί και να πραγματώνεται όπως συμβαίνει και μέσα στην ίδια την ομάδα. Δεν είναι αυτοσκοπός της ομάδας να περάσει κάποιο μήνυμα μέσα από τις δουλειές της. Η ομάδα ‘’Εν δυνάμει’’ δε δίνει απαντήσεις στις ερωτήσεις που τίθενται, αντίθετα θέτει ερωτήματα.

-Πόσα χρόνια βρίσκεστε στο θεατρικό γίγνεσθαι;

Η πρώτη μας παράσταση παρουσιάστηκε το 2010 και συνεχίζουμε μέχρι σήμερα.

-Μιλήστε μας για την καινούρια σας παράσταση “Υπνοβάτες”

Η παράσταση “Υπνοβάτες” έκανε την πρεμιέρα της στη Μονή Λαζαριστών στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και συνεχίζει μέχρι τις 19 του μήνα. Η ομάδα επιλέγει για ακόμη μία φορά να θέσει ερωτήματα που συνήθως αποφεύγουμε. Τι είναι ο ύπνος, τι είναι ο θάνατος και γιατί τους ονομάσαμε αδέρφια; Πόσο συχνά αναλογιζόμαστε τη διαρκή μας ακροβασία ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα αλλά και ανάμεσα στον θάνατο και τη ζωή; Πότε ανοίγουμε τα παράθυρά μας να αντικρίσουμε κατάματα τους φόβους αλλά και τις πιο βαθιές μας επιθυμίες; Μήπως είμαστε όλοι «υπνοβάτες»; Και, αν ναι, προς τα πού βαδίζουμε; Θα ξυπνήσουμε ποτέ; Σε αυτήν τη χρονική περίοδο της ακραίας εξατομίκευσης, που η ζωή παίρνει συνεχώς παράταση, που συντελούνται ριζικές αλλαγές στην ιδέα του θανάτου που επηρεάζουν ακόμη και την ίδια τη δομή της κοινωνίας, σκύβουμε επάνω από το τρίπτυχο θάνατος-ύπνος-όνειρα, όχι για να βρούμε σωστές απαντήσεις, αλλά για να αφεθούμε στο άγνωστο και στον συνειρμό, να απενοχοποιήσουμε τον φόβο και ενώνοντας τον με τα όνειρα και τις μύχιες σκέψεις μας να επιστρέψουμε τον θάνατο στην αναγκαία θέση του: μέσα στη ζωή. Μετά τη Θεσσαλονίκη επόμενος σταθμός είναι το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στην Αθήνα όπου θα παρουσιάσουμε τη δουλειά μας από τις 14 ως 30 Ιουνίου και εύχομαι να έχουμε συνέχεια.