ΤΩΡΑ |
Έχεις φάει; Έχω κάνει φασολάκια, ήταν η πρώτη κουβέντα που μου είπε μόλις με είδε. Να έχεις απέναντι σου τη Βασίλισσα της νύχτας, το θρυλικό φαινόμενο του μουσικού θεάτρου, την Ζωζώ Σαπουντζάκη και να ακούς αυτή την ερώτηση. Κι όμως έτσι είναι η Ζωζώ, τελείως διαφορετική από αυτό που φαίνεται. Στη σκηνή, είναι ο χείμμαρος, ο καταράκτης που ξέρουμε. Ανεβαίνει στο σανίδι και δεν την σταματάει τίποτα και κανένας. Όταν όμως κλείνει η αυλαία, κλείνει και η Ζωζώ του θεάτρου.
Με περίμενε στη λατρεμένη της Κινέτα, έτοιμη, ντυμένη για τη φωτογράφιση και την κουβέντα μας, επαγγελματίας σωστή, όπως είναι πάντα. Το εξοχικό της σπίτι με τον υπέροχο κήπο από πέτρα και γκαζόν και θέα το απέραντο γαλάζιο, είναι Ζωζώ 100%. Από την πρώτη στιγμή που είδε το μέρος -οικόπεδο με πεύκα ήταν τότε- κατάλαβε ότι αυτό θα είναι το ησυχαστήριό της και το καταφύγιό της, για να κάνει τα όνειρά της και να χαίρεται τη θάλασσα που τόσο πολύ αγαπάει.
Μου μίλησε για πολλά πράγματα και φωτογραφήθηκε με φόντο τη θάλασσα, το γαλανό ουρανό και τον κήπο. Έχει μαυρίσει πολύ –έχω μανία με το μαύρισμα από μικρή- και γέλασα με τα σχόλια που άκουσε από δύο κυρίες στην παραλία για εκείνη: η Ζωζώ φοράει δύο καλσόν και κολυμπάει. Σας βεβαιώ ότι η Ζωζώ δεν έχει ανάγκη από αυτά. Βάζει το μπικίνι της, κατεβαίνει τα -πολλά!- σκαλιά και βουτάει στη θάλασσα. Και οι φωτογραφίες που βλέπεται δεν έχουν το παραμικρό ρετούς. Φυσική και λαμπερή καλοκαιρινή Ζωζώ.
To καλοκαίρι για μένα είναι ζωή, χωρίς το καλοκαίρι δεν ζω. Θα ευχόμουν να μην υπήρχε ο χειμώνας, που μου αρέσει να χουχουλιάζω, να φοράω τις ωραίες μου γούνες –για αυτό κι έχω διαλέξει όλα τα χρώματα- αλλά είμαι καλοκαιρινή. Είμαι Θεσσαλονικιά και μεγάλωσα με τη θάλασσα.
Τα ταξίδια της ζωής μου ήταν η δουλειά μου. Άργησα να ταξιδέψω για μένα, έχω πολλές προσκλήσεις κάθε καλοκαίρι, αλλά δεν αλλάζω την Κινέτα. Όπου και να πάω θα είναι κοσμικά, εδώ έχω τη μοναξιά μου και την ησυχία μου. Χαίρομαι αυτό το πράγμα.
Τα σπίτια δεν τα παίρνεις μεγάλος, γιατί δεν προφταίνεις να τα ζήσεις, τα παίρνεις νέος για να τα χαρείς. Εγώ πήρα το σπίτι στην Κινέτα πολύ νέα και το χάρηκα. Έκανα γιορτές, έκανα τα πάρτι μου, τα τραπέζια μου… Η μάνα μου ήταν Σμυρνιά και τάιζε όλους τους φίλους μου, έκανε φαγητά στο τάκα τάκα
Δεν είμαι να κρατάω χρήματα, τα μισώ τα λεφτά να τα κρατώ. Δεν μ΄αρέσει η μιζέρια, θέλω να έχω λεφτά να ξοδεύω. Με την παρέα μου μ΄αρέσει να διασκεδάζω ήσυχα, κάπου με ένα πιάνο και ωραία μουσική
Ανανεώνω το σπίτι συνέχεια. Από τα κουρτινάκια στον κήπο μέχρι το μπάνιο μέσα, τα ανανεώνω όλα. Είναι όλα καινούργια. Το σπίτι είναι σαν την ωραία γυναίκα που δεν πρέπει να εγκαταλείψει τον εαυτό της, χρειάζεται το λούσο της.
Φαίνομαι τελείως διαφορετική από ότι είμαι. Είμαι αισιόδοξη, χαρούμενη, είμαι νοικοκυρά στο σπίτι, κάνω όλες τις δουλειές του σπιτιού και μαγειρεύω, ό,τι και να τύχει θα κάνω το σταυρό μου, δεν λέω ψέμματα, είμαι δειλό άτομο, λογαριάζω πολύ το τι θα πει ο κόσμος, την ιδιωτική μου ζωή δεν ήθελα να τη βγάλω. Το τι κάνω στο σπίτι μου, πώς ζω, με ποιον ζω, δεν θέλω να τα ξέρει κανείς… άλλο αν μου έτυχαν ορισμένες ατυχίες που δεν φταίω εγώ.
Στην ιδιωτική μου ζωή δεν υπήρξα τυχερή αλλά τα ξεπέρασα όλα. Κλείνω την πόρτα του σπιτιού μου και δεν ασχολούμαι με κανέναν. Κι αυτός ο χαρακτήρας που έχω, με έσωσε
Έμεινα σε ορισμένες αρχές με τη μάνα μου και αυτό μου έκανε καλό. Το παράπονό μου τώρα είναι ότι δεν έχω ένα μάνατζερ, τότε είχα τη μάνα μου, εγώ δεν μπορώ, είμαι κακός μάνατζερ του εαυτού μου
Με ρωτάνε συνέχεια σε ποιο θέατρο θα με δουν και πώς έχω αυτή τη σιλουέτα. Είμαι τυχερή πολύ, έχω πάρει από τη μάνα μου που έφυγε 93 χρονών, με nivea όλη της τη ζωή και φρούτα για μάσκες.
Κάθε άνθρωπος γεννιέται για κάτι, εγώ γεννήθηκα γι’ αυτό… για το θέατρο, τα φώτα, τη σκηνή…
Σε όλα αυτά που βιώνουμε, δεν υπάρχει αισιοδοξία, περάσαμε μεγάλες αγωνίες, εύχομαι να αλλάξει η κατάσταση, δεν ξέρω… φοβάμαι… βλέπω ότι τα πράγματα καθυστερούν πάρα πολύ … για μας είναι δύσκολα, για τα μικρά παιδιά που έχουν μέλλον θα προλάβουν να ζήσουν καλά… ο φόβος δεν μας αφήνει να γελάσουμε, κι αν εμείς θέλουμε να γελάσουμε λίγο, βλέπουμε τον διπλανό μας που δεν έχει να φάει ή που περπατάει με σκυμμένο το κεφάλι και δεν μπορούμε
Είναι ωραίο πράγμα να ονειρεύεσαι κι εγώ δεν σταματώ να κάνω όνειρα
Λένε ότι μια φωτογραφία ίσον χίλιες λέξεις. Προσθέστε πόσες λέξεις είναι όλες οι φωτογραφίες της Ζωζώς που βλέπετε σήμερα και θα έχετε ένα πλήρες λεξιλόγιο!
Το απόγευμα στην Κινέτα με τη Ζωζώ πέρασε πολύ γρήγορα. Ούτε για μια στιγμή δεν νοσταλγήσαμε το παρελθόν, εκτός από τις τελευταίες δουλειές της –Αγγέλων Βήμα, Badminton, KΘΒΕ– που η καθεμιά ήταν πολύ διαφορετική από την άλλη. Διότι με την Ζωζώ, δεν προλαβαίνεις να νοσταλγήσεις…. τα σχέδια για το αύριο και την κάθε μέρα που έρχεται δεν αφήνουν χώρο στις αναμνήσεις
Ζωζώ σ’ ευχαριστώ!
Σχόλια για αυτό το άρθρο