Ένας Λόφος Με Ξωτικό & Τροφή Για Το Πνεύμα

ήχους ταιριαστής μουσικής . Καθημερινά είναι ανοιχτό από τις 9 το πρωί μέχρι το βράδυ κι όσο πάει. Προσφέρει από καφέ μέχρι σουβλάκια. Ιδανική τοποθεσία για ωραιότατες βόλτες στο δάσος.

ΣχετικάΆρθρα

Η παρέα μου κι εγώ παραμείναμε στο Ξωτικό κι επεξεργαστήκαμε την πνευματική τροφή που μας έδωσαν οι τρεις ομιλούντες με την παρουσίαση του βιβλίου και του περιεχομένου του. Ίσως γιατί τελικά κι εμείς ‘’έχουμε μια νοσταλγία για το Θεϊκό’’ όπως είπε ο συγγραφέας στο τέλος της ομιλίας του. Με τις συζητήσεις που αναπτύχθηκαν μεταξύ μας από τα ερεθίσματα της βραδιάς αισθανθήκαμε αυτή την νοσταλγία να τρυπώνει στις καρδιές μας.

Στις μέρες μας πάσχουμε από αληθινή πνευματική τροφή και προσωπικά όταν την συναντώ μέσα από άλλους ανθρώπους νιώθω μια βαθύτατη ευγνωμοσύνη που βρίσκονται στο δρόμο μου και φωτίζουν το μέσα μου. Έχω ιδιαίτερη αδυναμία στους ανθρώπους που γράφουν. Βιώνουν μοναχικά μια ‘’άλλη’’ ζωή μέχρι να πραγματώσουν το γραπτό λόγο τους. Αφοσιώνονται στο δικό τους ταξίδι κι έπειτα γίνεται ένα ταξίδι δικό μας, με αποσκευές τα ίχνη που αφήνουν στη ψυχή και στο πνεύμα μας.

Σ’ ένα δρόμο αναζήτησης τα βιβλία, μας κρατούν συντροφιά στις σκηνές από τον προσωπικό μας βίο. Άλλος κόσμος σκέφτομαι εκείνος που ανακαλύπτεις κάθε φορά που διαβάζεις ένα βιβλίο.