ΤΩΡΑ |
Αυτός ο μονόλογος δεν ήταν μια αναπαράσταση, ήταν ένα κάλεσμα να σταθούμε μπροστά στην ιστορία, να συνδεθούμε μαζί της και να την κάνουμε προσωπική. Με την ερμηνεία της Κατερίνας Διδασκάλου και το λόγο της Μαργκερίτ Γιουρσενάρ, ο πόθος έγινε ρωγμή, ανατρέποντας τα σχήματα της επίσημης ιστορίας. Εδώ, η Κλυταιμνήστρα δεν απαγγέλλει γεγονότα· τα αισθάνεται, τα αγγίζει, τα μυρίζει, τα δικαιώνει και τα εξιλεώνει ως προσωπική ρήξη. Καταλύει την απόσταση με τον θεατή αλλά και την ίδια την γραμμικότητα της ιστορίας – δημιουργώντας ένα πεδίο όπου το ιστορικό γεγονός «αναφύεται» μπροστά μας, συνυπάρχουμε και συμμετέχουμε σε αυτό. Μπροστά στην ιστορία κανείς δεν είναι αμέτοχος θεατής. Τι σημαίνει να δολοφονείς κάποιον που μόλις έχει επιστρέψει από την καταστροφή μιας χώρας; Είναι πράξη δικαιοσύνης, αντεκδίκησης, αυτοκαταστροφής, λύτρωσης; Ή κάτι εντελώς διαφορετικό; Η σκηνοθεσία εστίασε στις λεπτές αποχρώσεις της ερμηνείας, με σκοπό να αποκαλύψει το ανθρώπινο ερώτημα μέσα στην ταχύτητα και το βομβαρδισμό πληροφοριών που ορίζει την εποχή μας. Η τεχνολογία δεν αποξενώνει, γίνεται εργαλείο που πυροδοτεί την αναζήτηση νοήματος, επιτρέποντας στη σιωπή και στη λεπτομέρεια να αποκτήσουν εκρηκτική δύναμη.
Δείτε φωτογραφίες από την παράσταση και τη βραδιά:
Μετάφραση, σκηνοθεσία: Αντώνης Γαλέος
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιάννης Χριστοφορίδης
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Θοδωρής Οικονόμου
Σκηνικά: Κωνσταντίνος Χαλδαίος
Σχεδιασμός κοστουμιών: Δάφνη Βαλέντε
Σχεδιασμός φωτισμού: Σεμίνα Παπαλεξοπούλου
Ερμηνεύουν: Κατερίνα Διδασκάλου (Κλυταιμνήστρα)
Αναστασία Γαλερού-Βλάσση (Ιφιγένεια)
Σχόλια για αυτό το άρθρο