Εριέττα Μανούρη: «Ζούμε σε μία κοινωνία υποκριτών»

Ακτινοβολεί ομορφιά και ταλέντο, σου βγάζει γλυκύτητα και σιγουριά, αποπνέει θετική αύρα και ανήκει στη νέα γενιά των ηθοποιών που στόχο τους έχουν τις καλές και ποιοτικές συνεργασίες. Η χαρισματική και φωτογενής, Εριέττα Μανούρη, διαθέτει όλα εκείνα τα υποκριτικά προσόντα , τα οποία εξελίσσοντας τα με την πάροδο του χρόνου, θα διαπρέψει και θα γίνει μία σπουδαία ηθοποιός. Ξεχωρίζει για το ήθος, τη μόρφωση, την καλλιέργεια της και παρότι μπήκε στις καρδιές του κόσμου με δημοφιλή σίριαλ στα οποία έχει πάρει μέρος αποκτώντας άπλετη αναγνωρισιμότητα και με τις ψαγμένες παραστάσεις στο θεατρικό κοινό, κρατά χαμηλούς τόνους , δεν αιθεροβατεί και ούτε επαίρεται. Προσηλωμένη στη δουλειά της και μόνο, με σκοπό την επαγγελματική της εξέλιξη και ανέλιξη, όπως πρέπει να κάνει κάθε ηθοποιός που σέβεται το λειτούργημά του. Τη φετινή σεζόν τηλεοπτικά, πρωταγωνιστεί στην αγαπημένη κωμική σειρά του Alpha ”Mην αρχίζεις τη μουρμούρα” ξαφνιάζοντάς μας ευχάριστα και αποδεικνύοντας τη δεινότητα της να παίζει με άνεση και ευκολία ό,τι καλείται να υποδυθεί και στο δεύτερο κύκλο του δραματικού σίριαλ της ΕΡΤ1 “Ο όρκος”. Θεατρικά την βρίσκουμε να συμπρωταγωνιστεί στην παράσταση- καταπέλτη ”Η κακούργα πεθερά” της αέναα δημιουργικής και εμπνευσμένης Νεφέλης Μαϊστράλη, σε σκηνοθεσία του ικανού Θανάση Ζερίτη, μια παραγωγή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου που παίζεται με μεγάλη επιτυχία στο Θέατρο Πόρτα! Το απαστράπτον και πολλά υποσχόμενο αστέρι Εριέττα Μανούρη από το Α ως το Ω.

ΣχετικάΆρθρα

Αγριότητα: Η εποχή μας. Δυστυχώς ζούμε σε εποχές μεγάλης αγριότητας και βαρβαρότητας. Υπάρχει μία οργή που σιγοβράζει μέσα στους ανθρώπους και η οποία εκτοξεύεται προς όλους και προς όλα με μανία. Τρομακτικό…

Βία: Κανονικότητα… Είναι παντού γύρω μας. Παντού, όμως. Τρώμε τις σάρκες μας συνέχεια. Πόλεμοι. Γενοκτονία. 2024. Φοβάμαι…

Γέννηση: Οι Δίδυμοι είμαστε τα καλύτερα παιδιά!

Δέος: Μητέρα φύση!

Εμπειρία: Σπουδαίο πράγμα. Έρχεται με τα χρόνια και μας δίνει μία καθαρότητα και ψυχραιμία στις επιλογές μας.

Ζωή: Μία και σχετικά μικρή. Τη θεωρούμε δεδομένη και δεν είναι. Ας τη ζήσουμε καλά, με χαμόγελο και ρίσκο!

Ηθοποιός: Η χαρά μου! Νιώθω ευγνώμων που κάνω τη δουλειά τον ονείρων μου και βιοπορίζομαι από αυτήν.

Θέατρο Πόρτα: Το φετινό θεατρικό μου σπίτι!

Ικανότητα: “Δεν υπάρχει δεν μπορώ. Υπάρχει δεν θέλω”.

Κακούργα πεθερά: Η παράστασή μας! Ένα υπέροχο κείμενο της Νεφέλης Μαϊστράλη βασισμένο στο έγκλημα της Χαροκόπου ή ‘’Το έγκλημα του αιώνα’’. Με βασικό άξονα το ζήτημα των έμφυλων διακρίσεων που γεννά ένα φαύλο κύκλο βίας, σε μία εποχή που οι γυναικοκτονίες στη χώρα μας διαδέχονται η μία την άλλη, η ιστορία αυτή πρέπει να ακουστεί. Ένα άγριο έγκλημα, δύο γυναίκες που καταδικάστηκαν σε θάνατο και δημόσια κατακραυγή απλώς επειδή ήταν γυναίκες, “κι ας μην έπιασαν ποτέ σιδερικό” και μία κοινωνία ανίκανη να προστατέψει ένα θύμα συνεχούς ενδοσυζυγικής σωματικής, λεκτικής και σεξουαλικής βίας.

Λήθη: Λύτρωση ή μαρτύριο…

Μην αρχίζεις τη μουρμούρα: Η κωμωδία που ήξερα ότι είχα ανάγκη. Την χαίρομαι πολύ αυτή τη δουλειά. Τα γέλια, τους ανθρώπους, το αποτέλεσμα!

Νόμοι: Η ισονομία είναι κάτι σημαντικό και απαραίτητο που το ξεχνάμε δυστυχώς. Κι οι νόμοι πάντως θέλουν φροντίδα και αναδιαμόρφωση που και που…

Ξένο ή ελληνικό ρεπερτόριο: Ωραία έργα με θέμα!

Οκνηρία: Κινούμενη άμμος. Εύκολα σε ρουφάει, θέλει δύναμη για να βγεις.

Πατριαρχική κοινωνία: Βαθιά ριζωμένη στα θεμέλια της κοινωνίας μας. Αν κάποιος θεωρεί όλες αυτές τις γυναικοκτονίες στη χώρα μας τυχαίες, είναι αφελής και οριακά επικίνδυνος. Θέλει δυστυχώς αγώνα, πίστη και φωνή για να ξεριζωθεί αυτό το μικρόβιο.

Ρόλοι: Συνεργασίες. Άνθρωποι-συνεργάτες που σε εμπνέουν και δημιουργείτε μαζί μία ιστορία.

Στερεότυπα: Ζούμε σε μία κοινωνία υποκριτών. Λέμε ότι τα καταρρίπτουμε αλλά νιώθω πως κάνουμε κύκλους. Ονειρεύομαι μια κοινωνία απαλλαγμένη από ταμπέλες…

Τηλεόραση ή θέατρο: Δύο διαφορετικά μέσα για να λέμε ιστορίες και να τις επικοινωνούμε στον κόσμο. Προσωπικά το θέατρο θα το βάζω πάντα πρώτο. Είναι σαν ζωντανός οργανισμός. Η ενέργεια που δημιουργείται στο εδώ και τώρα, η κοινή ανάσα με το κοινό, η ανάγκη να συν-κινηθούμε μέσω μιας ιστορίας είναι ασύγκριτη.

Υγεία: Τη θεωρούμε δεδομένη και δεν είναι. Να μας φροντίζουμε ψυχικά και σωματικά.