ΤΩΡΑ |
Η Φαίδρα Δρούκα ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία ηθοποιών που δεν επιβάλλουν την παρουσία τους, αλλά την αφήνουν να αναδυθεί οργανικά μέσα από το ίδιο το σκηνικό και δραματουργικό πλαίσιο! Με λιτό, άμεσο παίξιμο και φυσική υποκριτική δεξιότητα υπηρετεί, έναν ρεαλισμό ουσίας, όπου η αλήθεια του ρόλου προηγείται κάθε εξωτερικής επιτήδευσης. Η ερμηνευτική της γλώσσα χαρακτηρίζεται από καθαρότητα, εσωτερική ακρίβεια και μια σπάνια ικανότητα να επικοινωνεί το συναίσθημα χωρίς υπερβολή, αφήνοντας τον θεατή να συναντήσει το χαρακτήρα σε βάθος. Στην τηλεοπτική σειρά ”Υπέροχα πλάσματα”, η οποία αγαπήθηκε θερμά και συνεχίζεται για δεύτερη σεζόν , η Φαίδρα Δρούκα έκλεψε δικαιωματικά την παράσταση και τις καρδιές του κοινού. Η ερμηνεία της λειτούργησε ως δραματουργικός πυρήνας, αναδεικνύοντας τη δυναμική του ρόλου μέσα από λεπτές μετατοπίσεις, σιωπές με βάρος και μια υποκριτική γενναιοδωρία που σπάνια συναντά κανείς. Δεν είναι τυχαίο ότι η παρουσία της συνέβαλε καθοριστικά στη συναισθηματική πρόσληψη της σειράς από το κοινό, καθιστώντας τη μορφή οικεία και βαθιά ανθρώπινη. Στο θέατρο, τη φετινή σεζόν, πρωταγωνιστεί στο έργο ”Το κέικ” του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη που παίζεται στο θέατρο Εμπορικόν, σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη, επιβεβαιώνοντας τη σκηνική της ωριμότητα και την ικανότητα της να κινείται με άνεση ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό, στο καθημερινό και το υπαρξιακό. Η σκηνική της οικονομία, η ακρίβεια του ρυθμού και η αίσθηση μέτρου που την διακρίνουν, συνθέτουν μια ερμηνεία ουσίας, όπου το προσωπικό βίωμα μετασχηματίζεται σε θεατρική πράξη. Η Φαίδρα Δρούκα ζει με πάθος, αντιμετωπίζοντας τη ζωή και την τέχνη χωρίς φόβο, με μια εσωτερική δύναμη που δεν κραυγάζει αλλά υποβάλλει. Κρατά χαμηλούς τόνους, επιλέγοντας να προβάλλει πάντοτε τη δουλειά της και όχι τον εαυτό της, γεγονός που ενισχύει την καλλιτεχνική της αξιοπιστία! Διαθέτει εκείνο το ”κάτι” που ο θεατής αναζητά στους ηθοποιούς: αλήθεια, γοητεία χωρίς επίφαση και μια σιωπηλή, αλλά ακαταμάχητη σκηνική έλξη. Από τις αρχές του νέου έτους, με την επιστροφή των ”Υπέροχων πλασμάτων”, η πορεία της αναμένεται να επιβεβαιώσει εκ νέου πως πρόκειται για μια ηθοποιό με σταθερό καλλιτεχνικό στίγμα και διαρκώς εξελισσόμενη δυναμική.
-Αληθεύει ότι τα ”Yπέροχα πλάσματα” θα γυριστούν και δεύτερη σεζόν; Πώς αισθάνεσαι για αυτό;
Αληθεύει… Το περιμένω με μεγάλη χαρά και ανυπομονησία! Αισθάνομαι πάρα πολύ καλά με όλη αυτή τη συνέχεια του επιτυχημένου αυτού σίριαλ. Με συγκινεί, επίσης, που το περιμένει πάρα πολύ και ο κόσμος γιατί είναι κάτι που μου το λένε συνεχώς, όταν με βλέπουν. Την αγάπησαν πολύ αυτή τη σειρά γιατί είναι πολλοί άνθρωποι- επειδή είχε πολύ ανθρώπινες, αληθινές και ουσιαστικές σχέσεις- και μπορούσε ο καθένας να ταυτιστεί μαζί τους. Επίσης, το ευφυές σενάριο ήταν ένα δέλεαρ. Γενικά, η αληθοφάνεια της σειράς σε μια Αθήνα πολύ γοητευτική τότε.
– Στο ”Κέικ” του του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη γιατί είπες το ”ναι”;
Εγώ πρότεινα στον Θανάση Ζερίτη το έργο. Το βρήκα ένα πολύ γοητευτικό και ενδιαφέρον έργο με πολύ ωραίους ρόλους και μέσα στην απλότητά του πάρα πολύ επίκαιρο. Το γεγονός ότι είναι ένα καθαρά ανθρωποκεντρικό έργο, εμένα με ιντριγκάρει το θέμα της μοναξιάς και του ρατσισμού, τα οποία πραγματεύεται- είναι σημεία των καιρών. Και το ότι αυτά υπογραμμίζονται με χιούμορ και λεπτή ερμηνεία, το κάνει εξαιρετικό ενδιαφέρον!
– Πώς είναι ο Θανάσης Ζερίτης ως σκηνοθέτης;
Είναι φανταστικός! Ήθελα πάρα πολύ να δουλέψω μαζί του. Ξέρω πόσο καλός ηθοποιός είναι, γιατί έχουμε συνεργαστεί τηλεοπτικά. Παρακολουθώ τις δουλειές του και ήθελα να συναντηθούμε και θεατρικά. Ο Θανάσης έχει κάνει μια εξαιρετική δουλειά. Ένα πολύ ωραίο ανέβασμα και έχει φωτίσει την παθογένεια της κοινωνίας στο σαλόνι ενός διαμερίσματος, όπου διαδραματίζεται το έργο.
– Πώς θα χαρακτήριζες τη γραφή του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη;
Φαινομενικά απλή και συγκεντρωτική, αλλά καθόλου απλοϊκή…
– Τα πάντα είναι ματαιότητα σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε;
Αλήθεια δεν ξέρω. Προσπαθώ και εγώ να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα…
– Έχεις καταλάβει για ποιο λόγο ζούμε;
Για να παλεύουμε σκληρά να ζούμε όμορφες στιγμές και ακόμη πιο σκληρά για να τις εκτιμούμε…
– Πιστεύεις ότι η ζωή θα είχε το ίδιο ενδιαφέρον αν δεν υπήρχε ο θάνατος;
Όχι, θα ήταν βαρετή και χωρίς αυτές τις εκκωφαντικές αντιφάσεις.
– Πώς σου αρέσει να ζεις;
Με πάθος, ειλικρίνεια και χωρίς καθόλου φόβο. Δεν είναι εύκολο να τα καταφέρεις. Για να μην φοβάσαι θέλει πολλή τρέλα και πολλή δουλειά. Ταυτόχρονα είναι πολύ δύσκολο να μην φοβάσαι. Αν όμως, το καταφέρεις αυτό αισθάνεσαι δυνατός!
– Από όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας τι σε ενοχλεί και τι σε φοβίζει περισσότερο;
Με ενοχλεί η υποκρισία και με φοβίζει η ανθρωποφαγία είναι μια σκληρή εικόνα, η εποχή μας είναι γεμάτη μίσος και βία και πολύ στεναχωριέμαι που δεν νιώθω πολύ αισιόδοξη στο να αλλάξει αυτό.
– Τι εύχεσαι για τη νέα χρονιά που έρχεται στον κόσμο, σε εσένα προσωπικά και καλλιτεχνικά;
Στον κόσμο εύχομαι ειρήνη, υγεία, γαλήνη και περισσότερη ανθρωπιά, λιγότερο μίσος και περισσότερη αγάπη, αληθινή ενσυναίσθηση. Σε εμένα υγεία, τύχη, δημιουργία, πολλή αγάπη και στήριξη. Καλλιτεχνικά δεν ονειρεύομαι έργα ή ρόλους, αλλά ωραίες συνεργασίες.
Σχόλια για αυτό το άρθρο