Φάνης Κατέχος: «Ένας μύθος αντέχει μόνο όταν κουβαλά αλήθεια»

ΣχετικάΆρθρα

Το «Sisyphus – flesh and earth» έκανε πρεμιέρα τον Αύγουστο στο Φεστιβάλ BRAMAT στην Πολωνία και στη συνέχεια παρουσιάστηκε στην Αθήνα στο πλαίσιο του 13ο Handmade & Recycled Theater Festival – Osmosis edition, εγκαινιάζοντας την πρώτη σκηνοθεσία του Donald Kitt στην Ελλάδα. Ο μονόλογος με τον Φάνη Κατέχο, επαναλαμβάνεται στο Ρεκτιφιέ και θα ακολουθήσει περιοδεία σε πολλά φεστιβάλ της Ευρώπης.

Ο Φάνης Κάτεχος είναι σκηνοθέτης, εκπαιδευτής θεάτρου και ηθοποιός. Αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Δήμου Αγ. Βαρβάρας «Ιακώβος Καμπανέλλης», ενώ συνέχισε την εκπαίδευσή του στο εξωτερικό (Ιταλία, Ιαπωνία, Ρωσία, Πολωνία, Αγγλία, Δανία). Έχει σπουδάσει κοντά στους Gilles Forman (Center for Acting), Eugenio Barba / Roberta Carreri / Else Marie Lawkvik / Tage Larsen / Donald Kitt (Odin Teatret), Raul Laiza / Mario Barzaghi / Matej Matejka (Grotowski Institute) και Kitt Johnson (X-act). Επιπλέον, έχει παρακολουθήσει διάφορα σεμινάρια, όπως το «Territory Festival – School», το «International Noh Institute Summer Intensive Program» και εργαστήρια του Astragali Teatro.

Ως εκπαιδευτής θεάτρου συνεργάζεται με τον Στάθη Γράψα στο Πρόγραμμα Προσωπικής Ανάπτυξης με βάση το Θέατρο που λαμβάνει χώρα σε σωφρονιστικά ιδρύματα της Ελλάδας, τη Nazim Hitmek Akademi Korosu (Κωνσταντινούπολη), το Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου της Alicante (Ισπανία), τον οργανισμό Mostar Friedensprojekt (Γερμανία – Βοσνία), τον οργανισμό Asociacion Juvenil Inter-AJ Inter (Ισπανία) και την Ανώτατη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Δήμου Αγ. Βαρβάρας «Ιάκωβος Καμπανέλλης». Διευθύνει σεμινάρια και διδάσκει σε Ευρωπαϊκά Εκπαιδευτικά Προγράμματα, Προγράμματα Ανταλλαγής Νέων και Προγράμματα Erasmus + στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Έχει συμμετάσχει σε μεγάλο αριθμό παραστάσεων και ταινιών. Οι πιο πρόσφατες συμμετοχές του είναι η Θεατρική Ανταλλαγή Νέων «Memories» με την παραγωγή τεσσάρων ταινιών μικρού μήκους και μιας παράστασης δρόμου ως σκηνοθέτης και εκπαιδευτής, ενώ ως ηθοποιός η παράσταση «Αγάπης Αγώνας Άγονος» σε παραγωγή της Fabrica Athens. Στην τέχνη του τσίρκου, ήταν ο πρώτος που εισήγαγε την τέχνη του Bubble Performing στην Ελλάδα, δημιουργώντας την παράσταση «Mr and Mrs Bubble – The Show». Είναι ιδρυτικό μέλος του Πολύ-δραστικής Ομάδας Τέχνης «Fabrica Athens» και του «Τεχνοχώρος Φάμπρικα», εμπνευστής της θεατρικής μεθοδολογίας «Θέατρο της Έρευνας» και διοργανωτής του «Handmade and Recycled Theater Festival». Ο ξεχωριστός Φάνης Κατέχος σε αποκλειστική συνέντευξη από το Α ως το Ω.

Αλήθεια ή μύθος: Ένας μύθος αντέχει μόνο όταν κουβαλά αλήθεια. Αλλιώς διαλύεται.

Βρίσκω καταφύγιο: Καταφύγιό μου είναι η θεατρική μου οικογένεια, η Φάμπρικα∙ εκεί όπου οι χαρές και οι δυσκολίες μοιράζονται το ίδιο τραπέζι.

Γελάω: με τη σοβαροφάνεια. Ακόμα κι όταν προσπαθώ να σταθώ αυστηρός, μέσα μου κάτι χαμογελά και ανατρέπει τη βαρύτητα.

Donald Kitt: μου έδειξε ότι η τέχνη μπορεί να γεννηθεί όπως ακριβώς τη φαντάζεσαι — χωρίς εκπτώσεις.

Εγκλεισμός: Όποιος δεν έχει περάσει από εγκλεισμό, ας σηκώσει το χέρι του.

Ζητάω: Σπάνια ζητώ αυτό που θέλω. Αφήνω το χρόνο και τους ανθρώπους να αφουγκραστούν την ανάγκη μου και να μου την επιστρέψουν, αν είναι η στιγμή.

Ήχος αγαπημένος: Αυτόν τον καιρό, αγαπημένος μου ήχος είναι η ανάσα του σαξοφώνου του Τάσου Φωτίου.

Θέατρο εκτός Ελλάδος: Το θέατρο έξω από την Ελλάδα μού έδωσε φτερά. Και με αυτά γύρισα πίσω για να δοκιμάσω να πετάξω στον τόπο που με αφορά να υπάρχω και να δημιουργώ.

Ίνδαλμα καλλιτεχνικό: Ο Εουτζένιο Μπάρμπα μου έδειξε ότι όσα φανταζόμουν δεν ήταν αυταπάτη. Κάποιος τα είχε ήδη περπατήσει πριν από εμένα.

Κατέχω καλά: Ξέρω την αξία της χειρωνακτικής εργασίας. Τα χέρια μαθαίνουν πριν από το μυαλό.

Λογική βρίσκω: στα παιδιά. Στον κόσμο των μεγάλων συχνά τη χάνω.

Μονόλογος: Ο μονόλογος δεν είναι μοναξιά. Είναι διάλογος με κάτι που στέκεται απέναντι — ακόμα κι αν αυτό το κάτι είμαι εγώ.

Νιώθω δυνατός: Δυναμώνω όταν βλέπω ανθρώπους να ενώνονται για έναν κοινό σκοπό. Εκεί γεννιέται η ελπίδα.

Ξαναγεννιέμαι: Κάθε φορά που διδάσκω, ξαναγεννιέμαι. Η τέχνη επιστρέφει αλλιώς όταν τη μοιράζεσαι.

Ουτοπία: Δεν μπορώ να μιλήσω για ουτοπία. Ζω μέσα σε μία: μια ομάδα ανεξάρτητη, που στηρίζεται στους δικούς της ώμους και προχωρά, με δυσκολίες, λάθη και όνειρα που παίρνουν σάρκα.

Προσδοκίες : Ίσως κάνω θέατρο για να παραμείνω παιδί. Όταν με ρωτούσαν τι θέλω να γίνω, δεν ήξερα. Ήξερα μόνο ότι θέλω να παίζω.

Ρεκτιφιέ: Το Ρεκτιφιέ είναι ένας χώρος που γεννήθηκε από κόπο και ανάγκη. Ένα καταφύγιο έρευνας και πειραματισμού, όπου άλλοι μπορούν να ανοίξουν τα φτερά τους.

Sisyphus–fleshandearth: Η παράσταση Sisyphus δεν είναι απλώς μια παράσταση. Είναι ένα όνειρο ζωής που βρήκε σκηνή. Νιώθω πολύ τυχερός που θα παρουσιαστεί στην Αθήνα και μετά θα συνεχίσει την περιοδεία της.

Τέλος = σκοπός: Δεν υπάρχει τέλος. Δεν υπάρχει προορισμός. Υπάρχει μόνο η διαδρομή.

Υπάρχουν γύρω μου: Ο μεγαλύτερος πλούτος μου είναι οι αληθινοί φίλοι γύρω μου.

Φάμπρικα: Η Φάμπρικα δεν είναι μόνο ομάδα. Είναι οικογένεια, σκέψη, τέχνη, αμφιβολία, ανάσα. Είναι σχεδόν όλο μου το είναι.

Χρειάζομαι: περισσότερο χρόνο με το παιδί μου. Εκεί μαθαίνω ξανά τι σημαίνει παρόν.

Ψυχιατρείο φυλακών: Είναι για μένα σχολείο. Κάθε φορά φεύγω από τα θεατρικά εργαστήρια που κάνω εκεί με τους κρατουμένους, λιγότερο βέβαιος και πιο ανθρώπινος.

Ωφέλιμη παράσταση: Το όφελος μιας παράστασης δεν προσφέρεται έτοιμο. Ο θεατής το αναζητά μόνος του. Και αυτή η αναζήτηση είναι η σχέση μας.