ΤΩΡΑ |
Η όμορφη “κακιά” Κάρμα
‘Ηταν ένα βράδυ του 1992 όταν σε ένα μικρό φοιτητικό σπίτι στην περιοχή Χαριλάου της Θεσσαλονίκης γεννήθηκαν 5 υπέροχα μικρά πλασματάκια καρπός του έρωτα της Ελληνίδας Τρούφας και του Νεοϋορκέζου Μάμφρι…ο Νεούρκέζος Woody Allen μόλις τα είχε φτιάξει με τη θετή του κόρη Soon-Yi και γινόταν χαμός στις ειδήσεις απ’ ό,τι θυμάμαι ! Ένα από τα πέντε αυτά κουτάβια αποφάσισα να το κρατήσω και να το μεγαλωσω με τον κλασικό Ελληνικό τρόπο… αφήνοντάς το στους γονείς μου!
Ήταν ένα κόκκινο θηλυκό Λάσα-Απσο και λόγω της Θιβετιανής καταγωγής της ράτσας της,τη βάφτισα Κάρμα…
Τελικά δεν ξέρω αν ήταν και ο λόγος -αναλογιζόμενος και κάποιες μεταφυσικες θεωρίες -που το σκυλί αυτό έζησε 21 συναπτά έτη στο σπίτι των γονιών μου …ναι 21…!!!
Ο θυμόσοφος λαός λέει “κακό σκυλί ψόφο δεν εχει”…και αυτό το σκυλί με έκανε να το πιστέψω…!!! Βitch με όλη τη σημασία της λέξεως.
Δεν ξέρω τι να πρώτοθυμηθώ…ότι μας είχε δαγκώσει όλους στην οικογένεια …ότι είχε δαγκώσει τη μαμά της,τις αδελφές της, όλα τα αρσενικά που προσπάθησαν να ζευγαρώσουν μαζί της, καθώς και πολύ κόσμο που ξεγελιόταν από την ομορφιά και τη γλυκιά φατσούλα της και δοκίμαζε να την αγκαλιάσει ή να την χαιδέψει …το πιο τραγικό δε, ήταν ότι δεν σου έδινε καμία προειδοποίηση…!!!
Νομίζω πως φτάσαμε αρκετές φορές πολύ κοντά στη μήνυση, αλλα πάντα την τελευταία στιγμή όλοι οι δαγκωμένοι έδειχναν κατανόηση …
Η αδυναμία της δε, ήταν το ράσο …!!!…δεν υπήρχε περίπτωση να δει ράσο και να μην του επιτεθεί, σα να ήταν ο χειρότερος εχθρός της…ευτυχώς όμως οι κακοποιημένοι ιερωμένοι έδειξαν κι αυτοί μεγαλοψυχία…
Παρ’ ολα αυτά, όλοι στην οικογένεια την αγαπήσαμε, καθώς και όλοι όσοι τη γνώριζαν .Τελικά είχε βάλει στους πάντες τα όρια της και μ΄ αυτό τον τρόπο όλοι την αποδεχόμαστε …
Αυτό το σκυλί λοιπόν έκανε 5 διαφορετικά χειρουργεία και συνέχιζε να ζει και να βασίλευει…
Κάποια στιγμή δε, απόφασισε να διώξει και τη μητέρα μου από το συζυγικό κρεβάτι διεκδικώντας το μερίδιο που της αναλογούσε κατά τη γνώμη της , από την αγάπη του πατέρα μου!
Όλοι όμως την αγαπούσαμε …και δείχναμε κατανόηση αντιμετωπίζοντας την με απίστευτη υπομονή και αγάπη…που πάντα μας την ανταπέδιδε με τον τρόπο της…
Τα τελευταία 5 χρόνια ήταν τυφλή μετά απο δάγκωμα ενός μεγαλόσωμου σκύλου, σα να τιμωρήθηκε για όλα τα δεινά που είχε προξενήσει σε σκυλιά και ανθρώπους ! Η αγάπη όμως και η φροντίδα που της έδειχναν οι γονείς μου την κράτησαν στη ζωή. Παρ΄ότι είχε χάσει όλη της εκείνη τη φοβερή ενέργεια γιατί πλέον δεν έβλεπε ,προσαρμόστηκε στο χώρο και αυτοεξυπηρετείτο στα πάντα…ακόμη και έπαιζε με τα υπόλοιπα σκυλιά μας, συνεχίζοντας πάντα να βάζει όρια όταν βαριόταν…
Τελικά έφυγε ήσυχα στον ύπνο της με το που έκλεισε τα 22 χρονια της σηματοδοτώντας έναν κύκλο ζωής, με καλές και κακές στιγμες για όλους μας και κλείνοντας ένα κεφάλαιο, όπως όλοι οι σημαντικοί άνθρωποι που βρίσκονται δίπλα μας και πορευόμαστε σ΄ αυτή τη ζωή -με πολλά ελαττώματα καμιά φορά- που κάποια στιγμή μας εγκαταλείπουν…
Όσο κι αν μας “ταλαιπώρησε” όλους ,θα τη θυμόμαστε πάντα με αγάπη και σεβασμό…
Κάρμα 28/1/2014
Σχόλια για αυτό το άρθρο