Γιάννης Καλατζής: το είδωλο που χάθηκε μέσα στ’ απόβραδο…

Ποιος δεν τα έχει ακούσει και ποιος δεν τα έχει τραγουδήσει... Ο Γιώργος είναι πονηρός, , Άσπρα θα φορέσω ρούχα γιορτινά, όλες μου οι αγάπες έχουν γίνει μια, Δελφίνι δελφινάκι, Παποράκι του Μπουρνόβα και καρότσα της στεριάς, Παραμυθάκι μου μη με μαλώνεις παραθυράκι μου μη μου σφαλάς, Η γοργόνα (Στην απάνω γειτονίτσα μ’ αγαπάνε δυο κορίτσια), Ξενάκι, Λεβεντόπαιδο Αρίστο μπες στο μαγαζί και κλείστο, Πάρε το τρενάκι βρε μελαχρινάκι, Αν βαρέθηκες κυρία, φύγε ήσυχη ξανά, Τζαμάικα, Σ’ αγαπώ σ΄αγαπώ που με βάζεις, Το παλιό ρολόι, Ήσουν ωραία όταν γελούσες, Λέγοντας και κλαίγοντας, Στη Χονολουλού εκεί θα πάει η τρέλα δεν πάει αλλού, Ο Κουταλιανός,Τώρα πλάκα μου κάνεις, Ο Σταμούλης ο λοχίας, Επιπόλαιο με λες και πόσα άλλα…

ΣχετικάΆρθρα

Ο Γιάννης Καλατζής γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από πρόσφυγες γονείς, όπου και πέρασε όλα τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Ο πατέρας του είχε φούρνο και κάθε βράδυ του έφερνε μπισκότα και λουκούμια. Τον έχασε στα 9 του χρόνια και μεγάλωσε με την μητέρα του. Εκείνη, ήταν πολύ θρήσκα και τον έπαιρνε μαζί της σε ολονυχτίες όπου ο μικρός Γιαννάκης κοιμόταν ακούγοντας τους ψαλμούς. Του άρεσαν τα παιχνίδια και το παρατσούκλι του ήταν Τσιρόγιαννος ο αρχηγός, επειδή ήταν πολύ λεπτός. Πρώτη του αγάπη, ήταν μια κιθάρα, που έπαιζε με πάθος. Αυτή ξυπνούσε τα όνειρά του κι άνοιγε τους ορίζοντες του κόσμου μπροστά στα μάτια του. Δεκαπέντε χρονών είχε καταλάβει καλά τη μουσική και ήξερε ότι αυτή θα ήταν ο δρόμος του. Άκουγε Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Μητσάκη, Καλδάρα και ήθελε να τους μοιάσει…

Η μητέρα του τον έστελνε να σπουδάσει αρχιτέκτονας, εκείνος όμως είχε άλλα σχέδια. Έκανε κοπάνα και μαζί με τους φίλους τους, τον Αντώνη και τον Λάμπρο, έφτιαξαν το Τρίο Μορένο, που με την προτροπή του Τώνη Μαρούδα κατεβαίνουν στην Αθήνα (1965). Δυο χρόνια μετά, το γκρουπ διαλύεται, ο Γιώργος Μητσάκης όμως τον ακούει στη γιορτή του κρασιού και του προτείνει συνεργασία. Γιάννη είσαι πολύ καλός τραγουδιστής, του λέει και τον πάει στον Μάτσα. Μετά το συμβόλαιο, μαζί με τον Γιώργο Μητσάκη βρίσκουν μια μπουάτ στην Πλάκα και τον επόμενο χρόνο, μένει μόνος του και την ονομάζει Τα χρυσά κλειδιά. Εκεί, για λίγες εμφανίσεις πήγε και ο Τσιτσάνης, το είδωλο που θαύμαζε από μικρός. Έμενε στην Πλάκα τέσσερις σεζόν και μετά πήγε στην παραλιακή για τα επόμενα 25 χρόνια.

Οι προτάσεις για συνεργασίες και δισκογραφία, έρχονται η μία μετά την άλλη. Ο Γιάννης Καλατζής γίνεται φίρμα, είδωλο του λαϊκού πενταγράμμου, σταθερά πρώτο στην αγάπη του κοινού και το ένα σουξέ φέρνει το άλλο. Μέσα σε μια δεκαετία κάνει είκοσι επιτυχίες, η μία μεγαλύτερη από την άλλη. Ένα νούμερο που ίσως να είναι και μοναδικό στην ελληνική δισκογραφία. Εκείνος παραμένει ήρεμος, χαμηλών τόνων, απλός, ειλικρινής και χωρίς ίχνος έπαρσης. Η γνωριμία του με τον Μάνο Λοϊζο και η συνεργασία τους με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, απογειώνει την καριέρα του. Το 1977 στην ταινία Εξορκιστής θα ακουστεί το Παραμυθάκι μου μαζί με το Ιστορία μου αμαρτία μου σε μια σκηνή της ταινίας. Ακολουθούν συνεργασίες με τον Γιάννη Σπανό, τον Γιώργο Κατσαρό, με τον Απόστολο Καλδάρα και άλλους. Στη συνέχεια θα κάνει υπερατλαντικά ταξίδια και θα μεταφέρει το ελληνικό τραγούδι σε κάθε γωνιά της γης. Όταν το τραγούδι δεν θα τον εκφράζει πια, σταματάει τις εμφανίσεις και κάνει επιλεγμένες δουλειές, είτε σε μαγαζιά, είτε σε δίσκους.

Η ευτυχία του, ολοκληρώνεται όταν γνωρίζει την Δήμητρα, παντρεύονται και αποκτούν δύο παιδιά, την Άρτεμις και τον Γιώργο. Όλα του τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα. Σούπερ καριέρα και μια σωστή οικογένεια. Στον ελεύθερο χρόνο του, μπαίνει στα καϊκια και ταξιδεύει στη θάλασσα. Στη συνείδηση του κόσμου, θα μείνει ως ένας τραγουδιστής ακλόνητα διακριτικός με ωραία φωνή, που ποτέ δεν προσπάθησε να προβληθεί με σκάνδαλα. Σήμερα, 13 Ιουλίου 2017, πήρε αγκαλιά το δελφίνι δελφινάκι του και πήγε στην αιωνιότητα να βρει την γοργόνα που τραγουδούσε…

Όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος πήγαινε στα μαγαζιά που τραγουδούσε ο Γιάννης Καλατζής για να διασκεδάσει με τα τραγούδια του. Στη φωτό επάνω η Αλίκη Βουγιουκλάκη με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και στη φωτό κάτω η Τζένη Καρέζη με τον Κώστα Καζάκο