ΤΩΡΑ |
Ο Γιάννης Νταλιάνης αποτελεί έναν από τους πιο σπουδαίους και αυθεντικούς ηθοποιούς που διαθέτει το ελληνικό θέατρο! Με παρουσία που επιβάλλεται διακριτικά και ταυτόχρονα κερδίζει αμέσως το βλέμμα και την ψυχή του θεατή, έχει χαράξει μια πορεία γεμάτη αλήθεια, δύναμη και καλλιτεχνική συνέπεια. Στην προσωπική του ζωή ξεχωρίζει για το ήθος, τη σοβαρότητα και τη σεμνότητα του- σπάνιες αρετές που τον καθιστούν αγαπητό και σεβαστό όχι μόνο ως καλλιτέχνη αλλά και ως άνθρωπο. Στο θεατρικό σανίδι διαθέτει όλα τα προτερήματα του μεγάλου ηθοποιού: ευρύτατη γκάμα, εκφραστικό πλούτο, φωνή που αιχμαλωτίζει και μια ερμηνευτική δύναμη που μπορεί να μεταμορφώσει τον πιο απαιτητικό ρόλο σε ζωντανή εμπειρία. Έχει ενσαρκώσει με επιτυχία χαρακτήρες του παγκόσμιου δραματολογίου, πάντα με συνέπεια και σεβασμό στην τέχνη, χαρίζοντας στο κοινό στιγμές που μένουν ανεξίτηλες. Κάθε του εμφάνιση είναι μια υπενθύμιση του τι σημαίνει αληθινό θέατρο: πάθος, αφοσίωση, συγκίνηση. Παρά το μεγαλείο του παραμένει σεμνός και αφοσιωμένος στο λειτούργημα του ηθοποιού, γεγονός που τον κάνει να λάμπει ακόμη περισσότερο. Είναι από εκείνους τους καλλιτέχνες που δεν ”υποδύονται” απλώς, αλλά γίνονται ένα με το ρόλο, προσφέροντας στο κοινό εμπειρίες υψηλής αισθητικής και βαθιάς συγκίνησης. Αυτή την περίοδο, ο Γιάννης Νταλιάνης ανεβαίνει στη σκηνή του Radio City Theater με τη μουσική παράσταση ”Τα πήρες όλα και έφυγες” σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου. Μια παράσταση που υπόσχεται να αναδείξει για ακόμη μια φορά την καλλιτεχνική του δεινότητα και να χαρίσει στο κοινό της Θεσσαλονίκης μοναδικές στιγμές θεατρικής μαγείας.
– Σου αρέσει να δοκιμάζεσαι σε διαφορετικά είδη θεάτρου και να αλλάζεις ρόλους σαν τον χαμαιλέοντα;
Μου αρέσει πραγματικά να αλλάζω ρόλους αλλά και ύφος και διαφορετικά είδη θεάτρου. Δεν έχω προκαταλήψεις για κανένα είδος, και μάλιστα κάνοντας διαφορετικά πράγματα πλουτίζεσαι από εμπειρίες, τεχνική και έχεις επαφή με ένα διαφορετικό κοινό, ακόμη και με διαφορετικούς χώρους… Πολλοί με έχουν συνηθίσει σε χώρους όπως το Εθνικό θέατρο ή σε θέατρα ρεπερτορίου αλλά έχω κινηθεί και σε μικρά και σε άλλους εναλλακτικούς χώρους…
– Πολλοί συνάδελφοί σου υποστηρίζουν ότι ο ηθοποιός είναι ικανός για ένα συγκεκριμένο είδος θεάτρου και του ταιριάζουν συγκεκριμένοι ρόλοι. Συμφωνείς με την άποψη αυτή;
Αυτό δεν είναι κανόνας, υπάρχουν πάντα και μεγάλες εξαιρέσεις. Πρώτα από όλα, πολλές φορές, μπαίνει μια ταμπέλα σε έναν ηθοποιό και μετά τον βλέπουμε σε κάτι άλλο και θριαμβεύει. Αυτή η πρώτη εντύπωση δεν είναι πάντα και η σωστή.
– Στη ζωή σου τι είναι αυτό που σε γεμίζει και σε κάνει χαρούμενο;
Η όρεξη για καινούργιες εμπειρίες και γεύσεις γαστριμαργικές αλλά και γεύσεις ζωής . Η περιέργεια καλώς εννοούμενη με το πώς λειτουργούν τα πράγματα και τι είναι αυτό το φοβερό πράγμα, όπως λέει και ο Σοφοκλής που είναι ο άνθρωπος. Οι κόρες μου εξυπακούεται, γιατί συνέχεια μου φέρνουν υλικό και πληροφορίες από τη νεότητα.
– Πώς αποφεύγεις την τυποποίηση;
Επειδή βαριέμαι, την αποφεύγω όπως ο διάβολος το λιβάνι. Επιζητώ την ανανέωση και τη φρεσκάδα για αυτό και επέλεξα να κάνω θέατρο. Για να ανανεώνομαι και να βρίσκω καινούργια ερεθίσματα και καινούργιες μορφές δημιουργικότητας!
– Νιώθεις ευνοημένος καλλιτεχνικά;
Θεωρώ ότι μου έχουν δοθεί πολύ καλές ευκαιρίες, τις οποίες τίμησα, αλλά πάντα θέλουμε και άλλες. Πάντα διψάμε όμως και για μεγαλύτερα πράγματα και δεν χορταίνουμε για να είμαστε ειλικρινείς.
– Στο έργο ”Τα πήρες όλα και έφυγες” γιατί αποφάσισες να συμμετάσχεις στο θίασο;
Επειδή, μου φάνηκε πολύ δελεαστικός ο ρόλος του πατέρα του Στράτου, πρώτα από όλα γιατί έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ζωή του, ακόμα και όταν είχε φύγει και το δεύτερο ήταν η ύπαρξη των τραγουδιών μέσα από τις φωνές των γιων του που προσωπικά μου αρέσουν πάρα πολύ αυτές οι επιτυχίες και σίγουρα οι υπόλοιποι ηθοποιοί, προεξάρχοντος του Γιάννη Τσορτέκη, που έχει κάνει μια σπουδαία ερμηνεία, και βέβαια η σκηνοθεσία.
– Πώς είναι να συνεργάζεσαι με τον Βασίλη Μαυρογεωργίου;
Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου ήταν μαθητής μου στη Σχολή της Νέλλης Καρρά και έκανε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση στο θέατρο Αμόρε σε δική μου σκηνοθεσία. Άρα, τον γνωρίζω πολύ καλά, τον θαυμάζω και μιλάμε κοινή γλώσσα.
– Προλαβαίνεις να κάνεις κάτι άλλο από το να δουλεύεις; Έχεις χρόνο για τον εαυτό σου;
Η δουλειά η ίδια είναι και ένα κομμάτι για τον εαυτό μου, όχι ότι η ζωή είναι διάλειμμα από τη δουλειά, αλλά σαφώς καταφέρνω να έχω και προσωπικό χρόνο.
– Εκνευρίζεσαι ποτέ;
Επειδή είμαι γενικά ψύχραιμος και ήρεμος ως άνθρωπος, προσπαθώ να κατανοήσω τον άλλον. Όταν, όμως, θα εκνευριστώ θα είναι ακραίο…
– Ποιο είναι το πολυτιμότερο πράγμα που έχεις αυτή τη στιγμή στη ζωή σου;
Οι κόρες μου!
– Θεωρείς ότι κάποιοι καλλιτέχνες έχουν ”ειδικό βάρος” επάνω στη σκηνή;
Ναι, όπως και κάποιοι έχουν ”ειδική ελαφρότητα”, όπως οι φελλοί…
– Πού σε βρίσκουμε θεατρικά τη φετινή σεζόν;
Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά από τον Ιανουάριο στο έργο ”Ιβάνοφ” του Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά. Επίσης, μετά τις γιορτές θα σκηνοθετήσω την ”Ήμερη- η ανατομία μιας πτώσης”, ένα σπουδαίο κείμενο του Ντοστογιέφσκι σε θέατρο όμως που δεν μπορώ να ανακοινώσω ακόμη, με επιχορήγηση από το Υπουργείο Πολιτισμού.
– Τηλεοπτικά;
Θα συμμετάσχω στην καινούργια σειρά του Mega ”Camping” σε σκηνοθεσία Χρήστου Γεωργίου.
– Αν οι κόρες σου ήθελαν να γίνουν ηθοποιοί τι θα τις συμβούλευες;
Θα τις συμβούλευα ότι θα πρέπει να το σκεφτούν σοβαρά. Δεν θα τους το απαγόρευα, γιατί θέλω να κάνουν κάτι που να είναι δημιουργικές σε ό,τι αποφασίσουν…
– Πώς σχολιάζεις την εποχή που βιώνουμε;
Αδιέξοδη, αλλά πιστεύω ότι δεν βλέπουμε αυτό που μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτή την κατάσταση, οπότε αυτό θα δημιουργήσει καλώς ή κακώς μεγάλες συγκρούσεις και ανακατατάξεις στην κοινωνία…
Σχόλια για αυτό το άρθρο