Γιώργος Πανουσόπουλος: Το Φεστιβάλ τίμησε τη μνήμη του

Το Φεστιβάλ τίμησε τη μνήμη του σπουδαίου και πολυαγαπημένου δημιουργού Γιώργου Πανουσόπουλου, ο οποίος είχε υπογράψει μερικές από τις ομορφότερες ταινίες του ελληνικού σινεμά, φιλοξενώντας μια έκτακτη ειδική προβολή του ντοκιμαντέρ Πέστε, ο πόθος πού φυτρώνει; του Στέργιου Πάσχου την Τετάρτη, 11 Μαρτίου, στην αίθουσα Σταύρος Τορνές. Την προβολή, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, προλόγισε ο πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου Λευτέρης Χαρίτος, μέσα σε μια θερμή και συγκινητική ατμόσφαιρα.

ΣχετικάΆρθρα

Τον Λευτέρη Χαρίτο παρουσίασε ο Βασίλης Τερζόπουλος, Συντονιστής του Ελληνικού Προγράμματος του Φεστιβάλ: «Σας ευχαριστούμε που βρίσκεστε εδώ γι’ αυτή την ειδική προβολή στη μνήμη του Γιώργου Πανουσόπουλου, η οποία πραγματοποιείται στο πλαίσιο του 28ου ΦΝΘ. Παρουσιάζουμε την ταινία Πέστε, ο πόθος πού φυτρώνει του Στέργιου Πάσχου, η οποία είχε προβληθεί στο 27ο ΦΝΘ» ανέφερε προτού δώσει τον λόγο στον Λευτέρη Χαρίτο.

Ο Λευτέρης Χαρίτος καλωσόρισε το κοινό και ευχαρίστησε το Φεστιβάλ για την πρωτοβουλία. «Είναι μια περίεργη συνθήκη να προλογίζεις μια ταινία για τον Γιώργο Πανουσόπουλο, ενώ εκείνος δεν είναι πια μαζί μας. Το ντοκιμαντέρ που θα παρακολουθήσετε είναι ένα πολύ ωραίο και ακριβές πορτρέτο του Γιώργου Πανουσόπουλου, καθώς γυρίστηκε σε μια εποχή που ο Γιώργος είχε ήδη κάνει πάρα πολλά και μπορούσε να μιλήσει ανοιχτά για τη ζωή και το έργο του. Ο σκηνοθέτης κατάφερε να δημιουργήσει ένα ωραίο και γόνιμο περιβάλλον, όπου ο Γιώργος αισθάνθηκε άνετα να μοιραστεί όσα θα ακούσετε σε λίγο. Άλλωστε, ο Γιώργος μιλούσε πάντοτε εξομολογητικά και με την καρδιά του. Κι εγώ, όταν μιλάω γι’ αυτόν, καταλήγω να ανοίγομαι περισσότερο απ’ όσο συνηθίζω, παρότι δεν είμαι έτσι στη ζωή μου. Έχουμε συνεργαστεί λίγες φορές: στις αρχές του 21ου αιώνα, στην ταινία Μια μέρα τη νύχτα (2001) όπου ήμουν βοηθός του, και λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, όταν βραβεύτηκε από την ΕΑΚ και κάναμε μια μικρή συνέντευξη», δήλωσε.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στο ιδιαίτερο ύφους του σπουδαίου Έλληνα δημιουργού: «Υπήρξε ένας πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος και ένας σκηνοθέτης που δεν επηρεάστηκε ποτέ από τα εκάστοτε κινηματογραφικά ρεύματα της εποχής του: για τον Γιώργο, ήταν σαν να μην υπήρχαν. Ήταν ο αγαπημένος μου Έλληνας σκηνοθέτης. Νομίζω πως οι ταινίες του, ακόμη και η τελευταία, ενώ απευθύνονταν σε όλο τον κόσμο, κατάφερναν να διατηρήσουν κάτι το τρομερά προσωπικό. Τις ταινίες του μπορεί να παρακολουθήσει κανείς πολύ εύκολα και με μεγάλο ενδιαφέρον. Ήταν γεμάτες από χαρά για τη ζωή, όπως και ο ίδιος. Όταν κάναμε τη μικρή συνέντευξη για τη βράβευσή του από την ΕΑΚ, ήταν ο ίδιος Γιώργος από τη δεκαετία του ’70 και του ’90, έμεινε αναλλοίωτος στο χρόνο. Ήταν αεικίνητος, είχε σχέδια μέχρι και την τελευταία στιγμή, αλλά φοβόταν πως δεν θα προλάβει να τα πραγματοποιήσει. Μέσα από τις ταινίες του, παραμένει ένας φοβερά ζωντανός άνθρωπος. Επίσης, επειδή ξεκίνησε ως διευθυντής φωτογραφίας, ήταν ένας φοβερός οπερατέρ. Ο τρόπος που έβλεπε τον κόσμο ήταν μοναδικός: ο ίδιος και η κάμερα γίνονταν ένα. Το ντοκιμαντέρ που θα παρακολουθήσετε είναι πολύ συγκινητικό, έχει πολύ ωραίο μοντάζ και εξαιρετικά αποσπάσματα από τις περισσότερες ταινίες του. Σας ευχαριστώ πολύ για την παρουσία σας και ελπίζω να μοιραστείτε κι εσείς τη συγκίνηση αυτής της πολύ ιδιαίτερης ημέρας», ολοκλήρωσε. Ακολούθησε η προβολή του ντοκιμαντέρ.