ΤΩΡΑ |
Η Κάλλη Καστώρη γεννήθηκε στο Βόλο. Ακολούθησε σπουδές πάνω στη μουσική. Κατέχει πτυχίο και Δίπλωμα κλασικής κιθάρας (τάξη Κώστα Κοτσιώλη). Έχει στο ενεργητικό της ηχογραφήσεις για την τηλεόραση σε σταθμούς όπως ΕΡΤ, Ρουμανία, Κάιρο, Βουλγαρία. Προσκεκλημένη σε Διεθνή Φεστιβάλ, δίδαξε και έδωσε συναυλίες όπως Apollonia Festival of Arts -Βουλγαρία και Aarborg – Δανία. Έχει ηχογραφήσει τρία CD’s που κυκλοφορούν από την Gega New. Στη Θεσσαλονίκη (καθηγήτρια στο ΔΩΘ) διοργάνωσε έναν αριθμό σεμιναρίων κλασικής κιθάρας σε συνεργασία με το Βρετανικό Συμβούλιο, προσκαλώντας τον διεθνούς φήμης σολίστα David Russell, τους Γερμανούς Wolfgang Lendle και Frank Burgarten με την αρωγή του Ινστιτούτου Goethe. Το 2003 πέρασε πρώτη στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και απεφοίτησε πρώτη τον Ιούνιο του 2008 από το εργαστήριο του Γιώργου Γκολφίνου. Αποφοιτώντας πρώτη και με άριστα από την Σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ κερδίζει την υποτροφία του Ιδρύματος Μιχελή. Γίνεται δεκτή στο University of the Arts στο Λονδίνο (Wimbledon College of Art) με δάσκαλο τον διάσημο ζωγράφο Geraint Evans. Το 2011 αποφοιτά με τον τίτλο “Master of Arts”. Έχει πραγματοποιήσει 13 ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βόλο, Λάρισα, Λευκωσία, Λονδίνο, Βρυξέλες και Ευρωπαικό Κοινοβούλιο. Εργα της Κάλλης Καστώρη βρίσκονται στη συλλογή του Μουσείου Φρυσίρα, στη Πινακοθήκη Βογιατζόγλου, σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και σε δημόσιους οργανισμούς και Πινακοθήκες.
-Πώς και γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με την εικαστική Τέχνη;
Όταν ήμουν μικρή θυμάμαι πώς άρχισα να ζωγραφίζω. Δεν θυμάμαι πως άρχισα να γράφω… Αυτό έκανα: συνέχεια φιγούρες, φιγούρες με φανταχτερά φορέματα. Αργότερα τελειώνοντας το Δημοτικό, άρχισα μαθήματα κλασικής κιθάρας, όμως η ζωγραφική είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή μου. Ένας μαγικός κόσμος ανοίχτηκε και μπήκα μέσα. Άρχισα να ζωγραφίζω βράδυ, πολλές φορές πήγαινα για ύπνο στις 5 το πρωί. Στο σχολείο, στην τάξη, προσπαθούσα να σκιτσάρω τους καθηγητές, τις συμμαθήτριες, ό,τι υπήρχε γύρω μου.
Έκανα οικογένεια μικρή και βρεθήκαμε στο Βόλο. Συνέχισα τις σπουδές μου στην κιθάρα, πήρα πτυχίο και δίπλωμα και δίδαξα κλασική κιθάρα στο Δημοτικό Ωδείο Βόλου. Έδωσα, όμως, υπόσχεση στον εαυτό μου πως όταν μου δοθεί η ευκαιρία, όσο και αν είχα μεγαλώσει, θα έδινα εξετάσεις στη Σχολή Καλών Τεχνών. Αυτό έγινε το 2003 κάτοικος πλέον Θεσσαλονίκης, και μάλιστα την ίδια χρονιά ο γιος μας πέρασε στη πληροφορική. Τέλειωσα τη Σχολή πρώτη εργαζόμενη ταυτόχρονα στο Δημοτικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και στον ΑΚΤΟ. Έτσι πραγματοποιήθηκε η υπόσχεση στον εαυτό μου που έδωσα μικρή και το όνειρό μου.
-Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς….
Τους αγαπημένους μου και την Τέχνη.
Στους αγαπημένους μου περιλαμβάνονται η οικογένειά μου και οι φίλοι μου. Μπορεί με κάποιους φίλους να μην βρισκόμαστε συχνά, αλλά η σκέψη τους και μόνο γεμίζει την ψυχή μου αγάπη και χαμόγελα..
Στην Τέχνη φυσικά αναφέρομαι στη Ζωγραφική και την Μουσική. Ήταν άλλωστε και τα παιδικά μου όνειρα. Φανταζόμουν την ευτυχία μου ως ένα μεγάλο δωμάτιο όπου να ζωγραφίζω ατέλειωτες ώρες, ακούγοντας μουσική. Δεν έχω αλλάξει πολύ από τότε! Νιώθω απέραντη γαλήνη, όταν ακριβώς βρίσκομαι στο εργαστήριό μου με τα χρώματά μου και την μουσική μου! Τότε συχνά χάνω την αίσθηση του χρόνου! Είναι μια κατάσταση, συχνά, διαλογισμού
–Που ξοδεύεις τα χρήματά σου;
Μα φυσικά σε υλικά ζωγραφικής! Ευτυχώς δεν λατρεύω τα μακρινά ταξίδια, ούτε τα ακριβά ρούχα. Πιστεύω πως η ευτυχία είναι μέσα μας και πως το shopping για παράδειγμα, μόνο στιγμιαία χαρά θα μας δώσει…
-Ποια είναι η χειρότερη συνήθειά σου;
Δεν έχω καλό έλεγχο του χρόνου! Έτσι λοιπόν “ξεχνιέμαι” συχνά και κοιμάμαι πολύ αργά! Την επόμενη μέρα και καθώς οι υποχρεώσεις δεν περιμένουν, σέρνομαι. Αυτή η συνήθεια με συντροφεύει απ’ όταν ήμουνα Α! Γυμνασίου. Είναι αλήθεια πως αυτές τις μικρές “μαγικές” ώρες, όλα μοιάζουν πιο ήρεμα, πιο γαλήνια. Αυτή η ηρεμία με συνεπαίρνει!
–Ποια είναι η συνήθεια που απεχθάνεσαι στους άλλους;
Ο κομπασμός, η έπαρση. Λέγεται πως όποιος μπορεί, κάνει, όποιος δεν μπορεί λέει! Εκτός αυτού η έπαρση εμπεριέχει τον εγωκεντρισμό, τον ανταγωνισμό και τελικά την ανασφάλεια! Πιστεύουμε πως περιαυτολογώντας θα εντυπωσιάσουμε, θα γίνουμε αντικείμενο θαυμασμού και πόθου! Πόση χαμένη ενέργεια!
-Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σου έχουν δώσει;
Να μην λες ποτέ “γιατί”, να θεωρείς τον εαυτό σου τυχερό μ’ αυτά που έχεις! Άλλοι έχουν πολύ λιγότερα, ίσως ούτε και τα στοιχειώδη!! Έτσι, λοιπόν, ό,τι δεν μπορείς να αλλάξεις, απλώς το δέχεσαι με βαθιά συνειδητότητα και χαμόγελο!
-Ποια θεωρείς την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;
Πιστεύω πως όλες οι αρετές κατά περίπτωση χρειάζονται σωστή ερμηνεία. Έτσι ,λοιπόν, η υπομονή σε τοξικούς ανθρώπους, πως δηλαδή θα αλλάξουν, παύει να είναι αρετή, αφ’ ενός δηλητηριάζει τον υπομονετικό και δεν βελτιώνει τον τοξικό.
-Τι κάνεις για να χαλαρώσεις;
Μουσική, ζωγραφική, κουβέντα με φίλους, μια βόλτα στη παραλία θαυμάζοντας τα χρώματα της δύσης, ή τα σύννεφα που ταξιδεύουν και σε “ταξιδεύουν”…
-Τι θα άλλαζες στη Θεσσαλονίκη;
Η Θεσσαλονίκη είναι μια σύγχρονη μεγαλούπολη που συνεχώς εξελίσσεται. Είναι μια πόλη που μεταμορφώνεται και δημιουργεί ευκαιρίες και προοπτικές. Έχει, όμως, και τα προβλήματα των σύγχρονων μεγαλουπόλεων: κυκλοφοριακό, έλλειψη θέσεων στάθμευσης και άλλα. Το κυκλοφοριακό θα μειωθεί με τη λειτουργία του μετρό. Όμως για να αλλάξεις το κόσμο, πρέπει να αλλάξεις πρώτα τον εαυτό σου! Στη προκειμένη περίπτωση για να αλλάξουμε την Θεσσαλονίκη μας θα ήταν αποτελεσματικό να αλλάξει πρώτα ο πολίτης όχι με λόγια και κριτική, αλλά με πράξεις: για παράδειγμα να μην περιμένουμε ο Δήμος να μαζέψει τα σκουπίδια που εμείς πετάξαμε στο δρόμο, ή να μην παρκάρουμε στις διαβάσεις των αναπήρων και τόσα άλλα… Έτσι με ωριμότητα, υπευθυνότητα και ενεργό συμμετοχή του πολίτη πολλά θα βελτιωθούν.
-Ποιο είναι το motto σου στη ζωή ;
Ποτέ δεν είναι αργά. Τα όνειρα δεν έχουν ηλικία, ούτε ημερομηνία λήξης. Το έκανα πράξη στη ζωή μου!
-Τρία πράγματα που σε κάνουν ευτυχισμένη;
Η οικογένειά μου
Η Τέχνη
Να ελπίζω σ’ έναν καλύτερο κόσμο, με περισσότερη αγάπη, χωρίς φθόνο και ανταγωνισμό, αρρώστια, φτώχεια και πόλεμο!
Σχόλια για αυτό το άρθρο