ΤΩΡΑ |
Η συνάντηση δύο νέων δημιουργών της σύγχρονης ελληνικής θεατρικής γενιάς, της συγγραφέως Νεφέλης Μαϊστράλη και του σκηνοθέτη Θανάση Ζερίτη, αποτελεί ένα από τα πλέον ελπιδοφόρα και γόνιμα καλλιτεχνικά γεγονότα της νεότερης σκηνικής δημιουργίας! Με αφορμή τη νέα τους παράσταση ”Αθανασία” που παίζεται στο Νέο Θέατρο Βασιλάκου- Μαριάννα Τόλη, οι δύο δημιουργοί επιβεβαιώνουν ότι η νέα γενιά του ελληνικού θεάτρου διαθέτει φαντασία, τόλμη και βαθιά καλλιτεχνική συνείδηση. Πρόκειται για δύο καλλιτέχνες που υπηρετούν την τέχνη τους με αφοσίωση, πνευματική εγρήγορση και σπάνια δημιουργική ευαισθησία, δίνοντας στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο μια πνοή ανανέωσης και ελπίδας… Η Νεφέλη Μαϊστράλη, συγγραφέας και ηθοποιός με ιδιαίτερη ευαισθησία και οξύ πνευματικό ένστικτο, αντλεί την έμπνευσή της από ένα φαινόμενο διαχρονικό αλλά και εξαιρετικά επίκαιρο: την εκμετάλλευση του θρησκευτικού αισθήματος, και του πόνου, πολλές φορές, με σκοπό το κέρδος. Μέσα από τη δραματουργική της σύλληψη δημιουργεί μια σύγχρονη θρησκευτική περσόνα, μια μορφή που σταδιακά διογκώνεται και μετατρέπεται σε επικίνδυνο μηχανισμό επιρροής. Το κείμενό της είναι ευφυές, γλαφυρό και πνευματώδες- διακρίνεται για την ευρηματικότητα του, για την ευθύβολη σκέψη του και για την ικανότητά του να αιφνιδιάζει δημιουργικά το κοινό. Η Μαϊστράλη αποδεικνύει ότι ασχολείται με πάθος και συνέπεια με το σύγχρονο ελληνικό έργο, εµπλουτίζοντας τη δραματουργία μας με ιδέες τολμηρές και ουσιαστικές! Τα κείμενα της φέρουν τη σφραγίδα μιας συγγραφέως που γνωρίζει βαθιά τον ανθρώπινο ψυχισμό και έχει την ικανότητα να μετατρέπει τα κοινωνικά φαινόμενα σε ζωντανό θεατρικό λόγο. Με λεπτή ειρωνεία, πνευματώδη διάθεση και στοχαστική ματιά, η Μαϊστράλη κατορθώνει να δημιουργεί δραματουργικούς κόσμους που ταυτόχρονα ψυχαγωγούν, προβληματίζουν και συγκινούν. Η γραφή της διαθέτει ρυθμό, καθαρότητα σκέψης και μια σπάνια θεατρικότητα που αποδεικνύει ότι ανήκει σε εκείνη την κατηγορία νέων δημιουργών που μπορούν να ανανεώσουν ουσιαστικά το σύγχρονο ελληνικό ρεπερτόριο! Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι η παρουσία της αποτελεί μια ιδιαίτερα ελπιδοφόρα φωνή για τη δραματουργία της εποχής μας! Από την άλλη πλευρά, ο Θανάσης Ζερίτης, ένας σκηνοθέτης που έχει ήδη δώσει σαφή δείγματα της δημιουργικής του δυναμικής, προσεγγίζει το κείμενο της με βαθύ σεβασμό και καλλιτεχνική διαύγεια. Η σκηνοθετική του ματιά δεν επιδιώκει να επιβληθεί στο έργο, αλλά να το ξεκλειδώσει επί σκηνής, να αναδείξει τις κρυμμένες του αποχρώσεις και να φωτίσει τη δραματουργική του πολυπλοκότητα. Με ευαισθησία, φαντασία και σκηνική ακρίβεια, δημιουργεί μια παράσταση που ισορροπεί με δεξιοτεχνία ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα, ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, ανάμεσα στο θαύμα και στην εξαπάτηση. Ο Ζερίτης ξεχωρίζει για την ικανότητά του να οργανώνει το σκηνικό χώρο, να καθοδηγεί τους ηθοποιούς με ακρίβεια και να δημιουργεί μια παράσταση όπου κάθε στοιχείο υπηρετεί οργανικά το σύνολο! Οι σκηνοθεσίες του χαρακτηρίζονται από καθαρότητα σύλληψης, θεατρική φαντασία και βαθιά κατανόηση της δραματουργίας. Με ευρηματικότητα και σκηνική τόλμη κατορθώνει να μεταμορφώνει το θεατρικό κείμενο σε μία ζωντανή εμπειρία για τον θεατή, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει μια ώριμη και ουσιαστική σκηνοθετική ταυτότητα. Η σκηνική αυτή ισορροπία αποτελεί και το μεγάλο επίτευγμα της παράστασης! Το κοινό μεταφέρεται σε έναν κόσμο όπου το γέλιο και η ανησυχία συνυπάρχουν, όπου η πίστη και η αμφιβολία συγκρούονται, όπου το θαύμα μοιάζει να γεννιέται την ίδια στιγμή που αποκαλύπτεται η ανθρώπινη αδυναμία… Μέσα από αυτή την λεπτή δραματουργική και σκηνοθετική ισορροπία, η ”Αθανασία” αποκτά μια ιδιαίτερη θεατρική δύναμη που καθηλώνει. Κάθε φορά που η Nεφέλη Μαϊστράλη και ο Θανάσης Ζερίτης συνεργάζονται και παρουσιάζουν επί σκηνής μια νέα δουλειά, μοιάζει να συντελείται ένα μικρό θεατρικό θαύμα! Η συνεργασία τους βασίζεται σε μια σπάνια δημιουργική χημεία, σε μία κοινή καλλιτεχνική γλώσσα που επιτρέπει στο κείμενο και στη σκηνοθεσία να συνυπάρχουν αρμονικά και να αλληλοενισχύονται. Πρόκειται για δύο καλλιτέχνες, άξιους θαυμασμού που υπηρετούν το θέατρο με πάθος, ευφυΐα και βαθιά καλλιτεχνική πίστη. Κάνουν θέατρο- και το σημαντικότερο, κάνουν καλό θέατρο! Μαζί συγκροτούν ένα καλλιτεχνικό δίδυμο που τιμά τη νέα γενιά του ελληνικού θεάτρου και γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον της σύγχρονης σκηνής. Η πορεία τους δείχνει ότι το ελληνικό θέατρο εξακολουθεί να γεννά δημιουργούς με όραμα, με καλλιτεχνική ευθύνη και με βαθιά πίστη στη δύναμη της σκηνής. Η συνεργασία τους αποτελεί μια ζωντανή απόδειξη ότι όταν το ταλέντο συναντά την έμπνευση και τη δημιουργική εργατικότητα, τότε το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι μια ουσιαστική θεατρική εμπειρία που συγκινεί, εμπνέει και μένει στη μνήμη του θεατή…
– Ποια ήταν η αφορμή για να ανεβάσετε την ”Αθανασία”; Τι θέλατε να θίξετε με αυτό το θέμα;
Νεφέλη: Η από κοινού μας αναρώτηση σχετικά με το θρησκευτικό αίσθημα και αυτούς-ες που το εκμεταλλεύονται,με σκοπό το κέρδος. Στην ουσία, η «Aθανασία» είναι μια διερεύνηση του μηχανισμού της πίστης, πώς προκύπτει και μέχρι πού μπορεί να φτάσει; Εμπνευστήκαμε από την περίπτωση της φερόμενης ως «Αγία Αθανασία του Αιγάλεω» και την περίπτωση του «θαυματουργού νερού» του Καματερού αλλά ο στόχος ήταν να δημιουργήσουμε μια σύγχρονη θρησκευτική περσόνα που κερδίζει τις εντυπώσεις και φτάνει να γίνει επικίνδυνη. Δεν έχουμε αποτυπώσει τη ζωή των πραγματικών προσώπων εν είδει ντοκιμαντέρ, αλλά έχουμε εμπνευστεί από τη ζωή και τα κίνητρά τους.
– Τι είναι η λειτουργία του Μεσσιανισμού;
Θανάσης: Η εναπόθεση όλων των ελπίδων και της σωτηρίας ημών σε ένα πρόσωπο.
– Πώς προσέγγισες το έργο σκηνοθετικά;
Θανάσης: Όταν έχεις ένα ολοκαίνουργιο έργο στα χέρια σου τα πράγματα γίνονται λίγο πιο πολύπλοκα. Όλη η δημιουργική ομάδα της «Αθανασίας» προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε με σεβασμό το κείμενο της Νεφέλης και να το ξεκλειδώσουμε επί σκηνής. Η σκηνοθεσία, όπως και το κείμενο, ακροβατεί ανάμεσα σε δίπολα. Ανάμεσα στην κωμωδία και στο δράμα, ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, ανάμεσα στο θαύμα και στην εξαπάτηση.
-Ο κόσμος έχει την ανάγκη να πιστεύει σε θαύματα;
Νεφέλη: Όσο πιο χαλεποί είναι οι καιροί που διανύουμε, τόσο πυκνώνει η ανάγκη μας να πιστέψουμε σε κάτι που δεν εξηγείται ορθολογικά, ώστε να ενδυναμωθούμε και να αντιμετωπίσουμε το ‘’τώρα’’ μας. Ίσως έχουμε ανάγκη τα θαύματα, αλλά ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη έχουμε ο ένας τον άλλο και το όλοι μαζί…
Θανάσης: Φυσικά. Είναι διαχρονική αυτή η ανάγκη. Κι όσο πιο δύσκολα γίνονται τα πράγματα τόσο γιγαντώνεται.
– Η πίστη μπορεί να σώσει ζωές;
Νεφέλη: Ιατρικά μιλώντας και κατ’ επέκταση ορθολογικά, δεν έχει αποδειχτεί κάτι τέτοιο. Ψυχολογικά ωστόσο, μπορεί να δώσει ώθηση. Το πρόβλημα ξεκινά αν κάποιος εκμεταλλευτεί αυτή την καθ’ όλη φυσική ανάγκη του ανθρώπου.
– Εσείς πηγαίνετε στην εκκλησία; Πιστεύετε;
Νεφέλη : Ως παιδί, είχε τύχει πολλές φορές. Πιστεύω εις εμάς -που λέει κι ο Λευτέρης (ένας χαρακτήρας απ’ την «Αθανασία»)
– Το ελληνικό έργο εκλείπει σε σχέση με το ρεπερτόριο;
Νεφέλη: Είμαστε σε καλύτερη περίοδο από άποψη παραγωγής υλικού απ’ ότι τα προηγούμενα χρόνια. Όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες εμπλέκονται με τη δραματουργία και προκύπτουν δυνατά νέα έργα. Ωστόσο, σε μια πρωτεύουσα με τόσες σκηνές, η αναλογία νέων ελληνικών έργων ακόμη δεν καταφέρνει να κοιτάξει το ρεπερτόριο, κατάματα. Χρειάζεται κι άλλη δουλειά, πολλή δουλειά και στήριξη απ’ τους θεσμούς, ώστε να ενθαρρυνθούν οι νέοι δημιουργοί και να δοκιμάσουν, χωρίς τον τρόμο των εισπράξεων.
– Γιατί επιλέξατε την Έλλη Τρίγγου να υποδυθεί τον ομώνυμο ρόλο;
Θανάσης: Προσπαθήσαμε να φτιάξουμε μια ομάδα ανθρώπων που τους αφορά η θεματική και είναι έτοιμοι να βουτήξουν σε αχαρτογράφητα νερά. Η «Αθανασία» χρειαζόταν καλλιτέχνες με όρεξη και τόλμη να δοκιμάσουν και να δοκιμαστούν. Κυρίως με αυτό το κριτήριο απαρτίστηκε ο θίασος της ‘’Αθανασίας’’ και είμαι πολύ περήφανος για όλους τους. Η Έλλη με αυτό το κριτήριο ήταν η καλύτερη επιλογή!
– Τι άλλο θα περιμένουμε από εσάς;
Νεφέλη: Τώρα είναι αυτή η φάση στη δουλειά μας που προσπαθούμε να διαμορφώσουμε την επόμενη χρονιά. Σίγουρα θα μας δείτε να συνεργαζόμαστε σε μια καινούργια δραματουργία και ελπίζουμε να συνεχίσουν το ταξίδι τους τα ήδη υπάρχοντα έργα μας.
Σχόλια για αυτό το άρθρο