Η ανάρτηση του Σταμάτη Κραουνάκη για τον Πέτρο Κωστόπουλο

Ο Σταμάτης Κραουνάκης δημοσίευσε στο προφίλ του στο facebook ένα κείμενο για τον Πέτρο Κωστόπουλο, γραμμένο το 2018.

ΣχετικάΆρθρα

Ολόκληρη η ανάρτησή του:

#forPeter
Ενα παλιο κειμενο για τον Πετρο
Απριλιος του 18
Προ Κοβιντ
Ειναι μαλλον ον ταϊμ
Love u all

«Ναι πετρο εχεις δικιο
Παλαιψες με ιδρωτα με κοπο
Με στυλ με ανωτεροτητα
Με ιδεεες με ανθρωπους νεους
Φωτογραφοι στυλατζηδες μανεκεννες καλλιτεχνες
Μακιγιερες πιαρατζουδες μαλλια εξτενσιονα
Αννες bisses νοτηδες κι εμεις μαζι δεν εχω παραπονο
Βρηκανε δουλια ξεκομπλαρε κοσμος
Υποσχεθηκες μια αλλη ζωη
Των δεκα χιλιαδων το μηνα
Με κοττερα μοτερρα θεματα και γαμαμπλ αβερτα
Που τοξερε το καματερο το καιπιρινια?
Που ηξερε το αιγαλεω το μοχιτο
Που ηξερε το κατσιποδι το ιλουστρασιον

Εσυ εσυ
Τη διδαξες τη νεα ζωη σπιθαμη προς σπιθαμη
Ραδια φαση μπουζουκλερες ολα φουλ
Μυκονος μουζακα μαλακα αι λοβ γιου
Γαμησες κι εδειρες
Ησουν θεος
Πραγματι τοκανες
Αλλα τα βλεπεις τωρα
Η φουστανελλα δεν ξεριζωνεται πετραν μου
Ο σουβλακος η σκορδαλια και το γαμημενο ρακομελο
Η πυτιριδα στο γιακα του αρμανι κατσικωθηκε απο τους πασοκους υπουργους που λουζοσαντε με ποτασα πετραρα μου
Ενω τα παιρνανε τα εντυπα δεν τα διαβαζανε οι κατιναρες δε μαθαινανε πιο σαμπου θα λουστουνε
Τοπιανε οι βλαχαρες τοπιανε
Μονο ζηλευανε κι ερχοσαντε ολα τα δευτερα πιστολακια απο τας υπωρειας της πεντελης και της παρνηθος και τους θρακομακεδονες και τις εκαλες να κουρευτουν ιδια ολες …στρατôs
Μια κοψη,στον αγγελο και σταματαγε η κυκλοφορια στο κολωνακι τα σαββατα …
Ειμαι μαζι σου
Ασε τις βλαχαρες να εμπαιζουν
Πηρες τη ξαδερφη μου την ταγαρου και την εκαμες κοκοσανελα κι εμαθε και τον αγγελο,και να φτιαχνει σουσια
Και δηλητηριασε το σοι η πουτανα με τον ωμο ξιφια
Τρεις νυχτες με το κλυσμα ο πεθερος τους ο Πασοκοπροσκοπας με το φουσκωτο…
Ειχες αρχιδια σε καμαρωνα.ταδειξες κι ολαs θαρρω.
Και τοτε σε βριζανε οι κομπλεξιικοι κομμουνισται
Κι επαιρνα το μερος σου.
Νααι Πετρο σ αγαπησα κι εγω
Σε πιστεψα
Ησουνα πρώτοπορια
Αλλα σ εφαγε η επιχειρηματικοτητα φιλε
Εκει και πουλησες φιλους και προδωσες κοσμο
Και φρικαρες το φανταζομαι
Χαλασε η χαιλα
Με κατι γαμωδανεια
Και τωρα δε σου μιλανε ουτε οι εδικοι
Θυμωσα που σε καθυβριζουνε ανθρωποι που σε γλυφανε
Εχεις δικιο
Μας ξεβλαχεψες αλλα η βλαχια τελικα ειναι ανικητη

Η πιο,βαρια μου τσαντιλα ειναι οτι κανεις απο τους πρωτους ευεργετημενους σου στο ξεβλαχεφ δε σου παρασταθηκε την ωρα τη δυσκολη
Μαπες με υαλορουνικα
ευγενη ψιλο γκεοπουλα
κυριες βουπου τεως δουργουτι ανω κατω κηφισια κωλοπαιδα της μυκονιατικης αστακομακαροναδας
σε γραψανε βγαλαν τη φουστανελλα
απο τη σεντουκα τη φορεσανε με ρεημπα και τρεχουν στις αραχωβες χωρις εσενα.που πατε ορε ζαγαρια
Μ αρεσει που την ειπες.
Μ αρεσει που τ ακουσαν απ το στομα σου
Σε ψωνιζανε φιλε ολοι και ξερουν την αληθεια
αλλα ηρθε μια βλαχα απ το χωριο στη ξελογιαστρα αθηνα
Και με τουτα και με τ αλλα πηξαμε πια στον καραβλαχο και μας αρεσει κι ολας γιατι μαλλον γαμει βασικα
Θυμήθηκα μια εξοχη κυρια καλλονη ξενοδοχα στη θασο
Μια κουκλα ξανθια με μπλε ματια
Πιασαμε κουβεντα ενα πρωι μεγαλη γυναικα αλλα θεα
Και μιλαγε κανονικα χωρις βλαχικο αξαν
Και μου ειπε την ιστορια της
Και το γενεαλογικο τη ς και την πιο ομορφη στιγμη
Μου ειπε με καμαρι κι αληθεια
Εγω Ειμαι βλαχα ξερεις
Απο τον παλιο το στιχο εχεις αμπελια στη βλαχια σπιτια στο βουκουρεστι για δεν παντρευεσαι
Τη λατρεψα γιναμε φιλοι
Θυμαμαι και τη ρηση που ερριχνα τοτε απο τα ραδια
Βλαχοι η γκοου χομ η καντε τη βλαχια περηφανια
Ε ετουτοι οι δικοι σου τη καναν τελικα περηφανια
Πανε στα χωρια τους για οικονομια
Ξεκοκκαλιζουν προγραμματα
Για αμπελια κρασα σαλλιγκαρο ροδια στριδια μυδια κατσαρολικα
Βουτανε τα λαδια της θειας τους τις ριγανες τα φασκομηλα
Τα ζαρζαβατια και οτι ερχεται τζαμπε στη δυσκολη το προσκυνανε βλαχικο ξεβλαχικο
Ρουστικ φλοκατα πατητηρια κλαδευτηρια σφυροδρεπανα ολα μοδα παλι
Και κανουν κ τους μαγκες οτι την ειδανε καλλιεργητες
Δωσαν τα κατιμαυρα τα τζιπονια πηρανε διπλοκαμπινα αγροτικα

Τελος
Σημερα ξερε καρδια μου καλε μου Πετραν υπεροχε
Ενας τουλαχιστον απ το Κοκκινο κοκκινος απο σοι
ειναι με το μερος σου
Στο φιναλε εσυ ειχες τ αρχιδια να την παιξεις τη ζαρια
Αλλα τη βλαχια δεν την εσβησες
Απλα την απενοχοποιησες
Σε επιπεδο να γινει καθεστως
Φιλια «