ΤΩΡΑ |
Αδημονούσα τόσο καιρό να την γνωρίσω από κοντά! Γιατί; Επειδή είναι μία από τις ηθοποιούς που θαυμάζω πολύ , με όλη τη σημασία της λέξης και όλα τα γράμματα κεφαλαία! Το ότι είναι σπουδαίοι ηθοποιός και ανήκει στην ελίτ των καλλιτεχνών που κοσμούν την ελληνική σκηνή σαν ατόφιο χρυσάφι 24 καρατίων το ξέρω πολύ καλά, γιατί την έχω δει να παίζει- η σωστότερη λέξη είναι να ερμηνεύει ή να ενσαρκώνει -ρόλους και ρόλους του παγκόσμιου αλλά και του ελληνικού ρεπερτορίου. Και και να που η συγκυρία πρέκυψε την κατάλληλη στιγμή. Η αναντίρρητα χαρισματική ,μαγευτική ,η συναρπαστική Άννα Μάσχα, η οποία
ακτινοβολεί ταλέντο, συμπρωταγωνιστεί στην φετινή καλοκαιρινή παράσταση -από τις must-see του Δηπεθε Σερρών με τίτλο’’ Από θέση ισχύος / Η δύναμή του δημόσιου λόγου ‘’που δημιούργησε ο ευρηματικός και πάντα με έμπνευση Ένκε Φεζολλάρι, την οποία δεν πρέπει να χάσετε για κανέναν λόγο! Η Άννα Μάσχα– η
αυριανή grande dame του θεάτρου -ήταν ακριβώς, όπως την είχα πλάσει στο μυαλό μου στη σύντομη γνωριμία μας . Ένας άνθρωπος γλυκός ,ευγενικός, απλός, χωρίς έπαρση η έπαρση είναι σύνηθες φαινόμενο το τελευταίο διάστημα στους συναδέλφους της ιδιαίτερα στους στερούμενους ταλέντου με μεγαλείο ψυχής
ακριβώς με την ίδια συναισθηματική φόρτιση που υποδύεται τον εκάστοτε ρόλο της , με ήθος ,αξιοπρέπεια ,σοβαρή, με μέτρο και ταπεινότητα. Η ταπεινότητα μεταφορικά και κυριολεκτικά στον άνθρωπο εμπεριέχει όλες τις αξίες και τις αρετές που πρέπει να διαθέτει στην προσωπική και επαγγελματική του ζωή για να μπορέσει να εξελιχθεί και να προοδεύσει με ποιότητα . Και η πολυβραβευμένη Άννα Μάσχα ,όχι απλώς προόδευσε, διέπρεψε στον χώρο της μεγαλούργησε, και συνεχίζει να μεγαλουργεί, χαρίζοντας ανεπανάληπτες ερμηνείες που σφραγίζουν το θεατρικό γίγνεσθαι και παραμένουν ανεξίτηλες στο χρόνο! Μεταξύ των πολλών δεξιοτήτων και χαρισμάτων που διαθέτει ως ηθοποιός, ένα από τα σπουδαιότερα είναι ότι δεν έχει μανιέρα… Γνωρίζει ,επίσης, να χειρίζεται πολύ καλά τα χέρια της και όλο της το
σώμα γιατί έχει απίστευτη κίνηση και η σκηνική της παρουσία είναι καθηλωτική . Ηστόφα της είναι μεγάλου βεληνεκούς και τα εκφραστικά της μέσα τεράστια! Είναι μία ηθοποιός που τιμά το σανίδι και αυτό της το ανταποδίδει εις διπλούν, όπως και το κοινό και οι κριτικοί με διθυραμβικές κριτικές! Τέτοιες καλλιτέχνιδες χρειάζεται το αυριανό αλλά και το σημερινό θέατρο, φυσικά, για να συνεχίσουν επάξια την κληρονομιά που άφησαν τα ιερά τέρατα, ιδίως της Μεγάλης σχολής του Εθνικού Θεάτρου, και ένα από αυτά είναι η Άννα Μάσχα . Διαβάστε με εμβρίθεια την ενδιαφέρουσα συνέντευξη της από το Α ως το Ω, η οποία συνάδει απόλυτα με την προσωπικότητα και την επαγγελματική της ιδιότητα
Αρετή: Να είσαι δίκαιος. Να κάνεις το καλό
Βαθυστόχαστος: Είναι κρίμα, αλλά στο μυαλό μου πια αυτή η λέξη συγγενεύει με το βαρύγδουπος.
Γέννηση: Η δική μου; Στον Πειραιά, στο Νέο Φάληρο, πριν πολλά χρόνια. Μήνα Μάρτιο.
Δημοκρατία: Ένας σχεδόν ιδανικός τόπος με πολλά προβλήματα στην κατοίκηση του, όπως μας έδειξαν κι οι αρχαίοι.
Επιφύλαξη: Όσο μεγαλώνω αντικαθιστά σιγά- σιγά την παρόρμηση. Δεν είναι κακό. Είναι ένα εργαλείο επιβίωσης.
Ζωή: ” Η ζωή με αφάνισε. Καμιά ηχώ δεν έρχεται, όταν μιλάω. …Είμαι ένας άνθρωπος τυλιγμένος μ’ ένα σεντόνι σ’ ένα κουρείο που πιάνει τόσο χώρο. Τόσο μόνο.” Βιρτζίνια Γουλφ, Τα Κύματα.
Η δύναμη του δημόσιου λόγου/Από θέση ισχύος: Η πρόταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Σερρών και του Ένκε Φεζολλάρι για το παράξενο αυτό καλοκαίρι του 2020. Ο ηγέτης, η πόλη, οι πολίτες, η Δημοκρατία, απ’ τα αρχαία χρ’ονια και για πάντα σε κρίση. Σε επιδημία, πόλεμο, παρακμή. Μέσα από τους δημόσιους λόγους πραγματικά επιφανών ανδρών- θρύλων της ιστορίας.
Θέατρο: Η μισή μου ζωή.
Ισχύς: Δεν την επιθύμησα ποτέ.
Κοινά: Ο κοινός χώρος, που μοιραζόμαστε- πολύ προβληματική αυτή η συνύπαρξη στη χώρα μας.
Λόγοι αρχαιότητας: Ε, ο σταρ των λόγων! Ο ‘’Επιτάφιος’’ του Περικλή.
Ματαιοδοξία: Υπάρχει κι αυτή, ναι. Η ματαιότητα είναι η άλλη όψη της.
Νόμοι: Εγώ πάντα λέω , ότι θα μπορούσα να είμαι Γερμανίδα. Σέβομαι και τηρώ τους νόμους, περιμένω στην ουρά και δεν πετάω κάτω το χαρτάκι μου. Μόνο κανά φανάρι πεζών μπορεί να περάσω, αλλά μόνον, όταν είναι άδειος ο δρόμος!
Ξένο ή ελληνικό ρεπερτόριο: Και τα δύο!
Οργή: Δίνω τόπο…
Πολίτης : Τώρα η έμφαση είναι στο “ιδιώτης”.
Ρόλοι: Έχω παίξει πολλούς και καλούς. Καμιά φορά σκέφτομαι τους ρόλους μου- όλοι οι ηθοποιοί μάλλον το κάνουν αυτό- σαν να είναι αληθινά πρόσωπα, άνθρωποι ,που υπήρξαν , και κάποτε τους συναντήσαμε και περάσαμε λίγο καιρό μαζί, τους δώσαμε μας δώσανε, κι ύστερα χωρίσαμε και βρήκαμε άλλες παρέες, και
κάποιους τους ξεχωρίζουμε κι άλλους ούτε που τους θυμόμαστε.
Συλλογικότητα: Αξιοθαύμαστη και απολύτως χρήσιμη.
Τραγωδία: Καθαρή. Ριζωμένη. Απλή. Πολύπλοκη. Μετά την πρώτη ουσιαστική επαφή μαζί της δεν ξεπερνιέται. Θες να ξαναγυρνάς.
Υπόδυση: Εγώ, πέντε χρόνων, στον καθρέφτη της μαμάς μου, κλασικά, φορώντας τα τακούνια και τα κολιέ της γιαγιάς μου και ένα τεράστιο καπέλο, νομίζω ότι φοράω και κραγιόν, και δεν ξέρω ποια είμαι καλύτερη εγώ ή εγώ, και νομίζω ότι καταλαβαίνετε πως αυτό το εργαλείο ψεύδους μπορεί να γίνει η αρχή ενός δρόμου προς αναζήτησιν της αλήθειας.
Φρίκη: Το κακό- κυρίως το οργανωμένο, το στοχευμένο κακό- που μπορεί ένας άνθρωπος να κάνει σε ένα άλλο ζωντανό πλάσμα. Αυτό είναι φρίκη.
Χάρισμα: Παρηγοριέμαι να πιστεύω ότι όλοι είμαστε χαρισματικοί σε στιγμές. (Ομολογώ, ότι αυτός ο Μότσαρτ που έγραφε όπερες στα 10, ήταν ένα μεγάλο αγκάθι στην παιδική μου ματαιοδοξία!)
Ψυχή: Πιστεύω , όπως κι οι αρχαίοι, ότι η ψυχή είναι πεταλούδα…
Ωραίες συνεργασίες: Ευτυχώς, αρκετές στη ζωή μου. Με σκηνοθέτες και συναδέλφους. Από ηθοποιούς έχω μάθει πολλά πράγματα τα τελευταία χρόνια.
Σχόλια για αυτό το άρθρο