Η Έλενα Καρακούλη από το Α ως το Ω: «Μπορούν δυο άνθρωποι να ζήσουν μαζί για όλη τους τη ζωή;»

ΣχετικάΆρθρα

Αυτό που κάνει την Έλενα Καρακούλη να ξεχωρίζει ως σκηνοθέτις ανάμεσα στους συναδέλφους της από επαγγελματικής πλευράς- γιατί, έτσι κι αλλιώς, είναι μια ξεχωριστή κυρία στην προσωπική και κοινωνική της ζωή- είναι η πρωτοτυπία που διακρίνει τις σκηνοθεσίες της! Στο εκάστοτε έργο που αναλαμβάνει να ζωντανέψει επί σκηνής κυριαρχεί η έμπνευση, η ευρηματικότητα, το καινούργιο, η φρέσκια ματιά και όχι απαραίτητα με την έννοια των νεωτερισμών. Κάθε φορά, η σκηνοθεσία της ”κουμπώνει” στο ύφος, την αιτία και τον λόγο που έγραψε το έργο ο συγγραφέας, την εποχή στην οποία έζησε και τις ιδέες του. Ποτέ δεν επαναλαμβάνεται με την ίδια σκηνοθεσία σε διαφορετικό έργο… Ποτέ δεν κάνει ρεπλίκα παλαιότερα σκηνοθετικά της επιτυχημένα εγχειρήματα με διαφορετικούς ηθοποιούς σε επόμενα καινούργια έργα… Και το πιο σημαντικό; Δεν αντιγράφει και δεν αντιγράφεται.

Ανήκει στην ταλαντούχα γενιά των σκηνοθέτιδων που αποσκοπούν στο καλό θέατρο! Ζει ευτυχισμένη με το σπουδαίο ρολίστα και σύζυγό της Νίκο Ψαρρά και το τρισχαριτωμένο γιο τους Πάνο, χωρίς να προκαλεί και χωρίς να ασχολείται με τη δημοσιότητα, μακριά από τα social media. Δεν προβάλλεται γι’ αυτό και δεν είναι υπερεκτιμημένη με αποτέλεσμα να είναι η most wanted σκηνοθέτις σε κάθε σεζόν αλλά αποδεικνύει πάντα την αξία της με τη δουλειά της. Την τρίτη θεατρική σεζόν σκηνοθέτησε για το δημοτικό θέατρο Πειραιά το εμβληματικό έργο του τεράστιου Ίγκμαρ Μπέργκμαν” Σκηνές από ένα γάμο” με τον Νίκο Ψαρρά και την Μαρίνα Ασλάνογλου. Δείτε το! Η άξια σκηνοθέτις του καλού θεάτρου, Έλενα Καρακούλη από το Α ως το Ω.

Ανθρώπινες σχέσεις: Περίπλοκες σίγουρα. Όσες αξίζουν πραγματικά, αξίζει να τις προστατεύουμε και να τις φροντίζουμε.

Βάθος (μτφ): Ευσεβής πόθος. Αν το πετύχεις τότε αυτό που έχεις ονειρευτεί, επικοινωνεί τελικά με τον θεατή κι αυτό είναι συγκινητικό.

Γάμος: «Μπορούν δυο άνθρωποι να ζήσουν μαζί για όλη τους τη ζωή;» Ο Γιόχαν και η Μαριάννε πάντως «πεθαίνουν από έλλειψη οξυγόνου» και η σχέση τους εξελίσσεται μέσα στο χρόνο, πέρα από το θεσμό του γάμου.

Δημοσιότητα: Θέλει διαχείριση και εμπειρία. Για εμένα που δεν είμαι καν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν είναι και τόσο εύκολο.

Εμβληματικός: «Οι σκηνές από ένα γάμο» αναμφίβολα. Έργο εμβληματικό, αυτοβιογραφικό, βαθύ και διαχρονικό.

Ζωή: Κάποιος είπε ακόμη και το πιο μακρύ ταξίδι ξεκινάει με ένα μόνο βήμα…

Ηθοποιοί: Μαρίνα Ασλάνογλου, Νίκος Ψαρράς, ή αλλιώς η Μαριάννε και ο Γιόχαν, δυο υπέροχα γενναιόδωρα πλάσματα που έχουν απίστευτη σκηνική χημεία.

Θέατρο 2023: Ήταν μια δύσκολη χρονιά για εμένα η φετινή κι έτσι δεν κατάφερα να δω τις παραστάσεις που ήθελα.. Έχω όμως στο πλάνο να δω κάποιες παραστάσεις στο Εθνικό, στην Πειραιώς και βέβαια το καλοκαίρι στην Επίδαυρο.

Ίγκμαρ Μπέργκμαν: Γιος πάστορα, έκανε 5 γάμους και απέκτησε 9 παιδιά. Λάτρευε τον Στρίντμπεργκ, την τάξη και την οργάνωση. Η κόρη του Λιν Ούλμαν τον περιγράφει στην ‘’Ανησυχία’’, στο βιβλίο της ως «άνθρωπο ακριβή, που απαιτούσε ακρίβεια από τον εαυτό του και από όλους τους άλλους.»

Καλαισθησία: Σε όλους μας αρέσει το ωραίο- και στους ήρωες μας αρέσει όπως είναι εμφανές στο υπέροχο σπίτι τους- ωστόσο αυτό δεν είναι αρκετό…

Λογική: Αναγκαία για τη λήψη αποφάσεων. Είναι πιο εύκολο να είναι κανείς παρορμητικός, βιαστικός και επιπόλαιος βέβαια..

Μέτρο (μτφ): Ανάμεσα στην υπερβολή και στην έλλειψη για να θυμηθούμε τον Αριστοτέλη. Αναγκαίο επίσης…

Νίκος Ψαρράς: Ο άνθρωπος μου!

Ξένο ή ελληνικό ρεπερτόριο: Μέχρι στιγμής έχω σκηνοθετήσει κυρίως ξένα έργα. Μάλλον έχω ένα δέος απέναντι στο οικείο. Θα ήθελα, ωστόσο να καταπιαστώ μελλοντικά με μια αρχαία τραγωδία.

Οξυδέρκεια: Να βλέπεις την ουσία των πραγμάτων και να μην παρασύρεσαι από το περιτύλιγμα.

Παιδί: Ένας θαυμαστός καινούριος κόσμος. Μια ξεχωριστή οντότητα που μας μαθαίνει τα πάντα από την αρχή.

Ρίσκο: Πώς αλλιώς να προχωρήσεις;

Σκηνές από ένα γάμο: « Όλα μπορούν να συμβούν όλα είναι πιθανά. Ο χώρος και ο χρόνος δεν υπάρχουν. Πάνω σε ένα λεπτό στρώμα πραγματικότητας η φαντασία υφαίνει καινούρια σχέδια.»

Τρόμος: Η σκηνή της κυρίας Ζακόμπι την οποία υποδύεται η εξαιρετική Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. Ο υπαρξιακός τρόμος μιας γυναίκας που έχει εγκλωβιστεί για χρόνια σε ένα γάμο και δεν μπορεί να αναπνεύσει. Μια γυναίκα που θέλει να ζήσει και το διαζύγιο είναι γι ‘αυτήν το πρώτο αναγκαίο βήμα.

Υπερεκτιμημένη: Η τεχνολογία. Ενώ υποτίθεται ότι μας βοηθά να εξοικονομήσουμε χρόνο και χρήμα, καταλήγει να επιβαρύνει την ποιότητα της ζωής μας. Έχουμε μπει όλοι σε ένα φαύλο κύκλο και ξεχνάμε το τίμημα…

Φρόνηση: Συνώνυμο της λογικής!

Χωρισμός: Πώλα. Η τρίτη σκηνή του έργου μας. Μια σπαρακτική σκηνή απόλυτης ερήμωσης και εγκατάλειψης που τελειώνει με μια εικόνα που δεν υπάρχει στο πρωτότυπο, αλλά για εμένα είναι από τις πιο δυνατές στιγμές της παράστασης.

Ψυχική ηρεμία: Η ελευθερία να μην φοβάσαι το ατελές... Οι ήρωες μας την κατακτούν μετά από πολλές δοκιμασίες, όπως συμβαίνει και στη ζωή εξάλλου. Τίποτα δεν χαρίζεται..

Ωραίες παραστάσεις: Αυτές που μας κάνουν να βλέπουμε αλλιώς τον κόσμο. Συμπυκνωμένη εμπειρία ζωής που μπορεί να μας μετακινήσει…