Η Καίτη Ιμπροχώρη από το Α ως το Ω: “Δεν έχω απωθημένα, ό,τι έρχεται, έρχεται για καλό”

Οι περισσότεροι την γνωρίζουν από την ατάκα της “Είμαι εγώ μια πλακατζού… τζου, τζου, τζου, τζου” από την ταινία της Φίνος Φιλμ σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη “20 γυναίκες κι εγώ”.  Πόσοι ξέρουν όμως, ότι έχει παίξει σε βίντεο κλιπ της Ελένης Φουρέιρα; Η εκλεκτή ηθοποιός Καίτη Ιμπροχώρη έγινε γνωστή από τον κινηματογράφο τη χρυσή εποχή με τις ανεπανάληπτες ταινίες και περισσότερο από την τηλεόραση με συμμετοχή σε πολλά επιτυχημένα σίριαλ, όμως έχει γράψει και πολλά χιλιόμετρα στο θεατρικό σανίδι. Και συνεχίζει να πρωταγωνιστεί στο θέατρο, αφού εδώ και αρκετά χρόνια είναι βασικό στέλεχος των «Θεατρίνων Θεατές» που έχει δημιουργήσει ο άξιος Γιώργος Λιβανός σε ένα από τα πιο πρωτοποριακά θέατρα της Αθήνας, το Studio Κυψέλης. Αυτό το διάστημα, παρουσιάζουν το έργο Όταν ο Ρήγας συνάντησε τον Μότσαρτ που αξίζει να το δείτε όπου το πετύχετε στην Αττική.  Με αφορμή αυτή την παράσταση, συνάντησα την Καίτη Ιμπροχώρη για μια εκ βαθέων συνέντευξη από το Α ως το Ω. Χαρείτε την!

Αγαπημένος ρόλος: Όλοι οι ρόλοι είναι αγαπημένοι. Θυμάμαι με ιδιαίτερη αγάπη την Φλαμίνια από τη “Διπλή Απιστία” του Μαριβό, την εμβληματική τραγουδίστρια από το “Απόψε αυτοσχεδιάζουμε” του Pirandello και την Διονυσία από τον “Περικλή” του Shakspeare που κάναμε στο Ηρώδειο με το Προσκήνιο του Σολωμού.

Βία: Χριστέ μου, ό,τι χειρότερο! Τη βία την εμπνέουν κατά πολύ, τα πολιτικά συστήματα.

Γιώργος Λιβανός: Ο Γιώργος μου! Ένας πολύ αγαπημένος σκηνοθέτης και πολύ – πολύ αγαπημένος φίλος.

Γιάννης Δαλιανίδης: Ο δικός μου άνθρωπος.

Εμβόλιο κορωνοϊού: Οπωσδήποτε υπέρ του εμβολίου, δεν το συζητάμε! Ν’ ακούμε τους ειδικούς!

Ζωή: Να κάνει κανείς ό,τι καλύτερο μπορεί για τους συνανθρώπους του. Ό,τι περισσότερο να δίνει!

Ηθοποιός: Λειτούργημα! Έχουμε στην Ελλάδα πολύ καλό θέατρο, άξιους συναδέλφους, με μια λέξη ήρωες!

Θέατρο: Αγάπη. Απόλυτη αγάπη, κάτι πολύ βαθιά ριζωμένο μέσα που δεν μπορείς χωρίς αυτό. Ο πρώτος μου ρόλος, ήταν αμέσως μόλις τελείωσα τη Σχολή. Ο Ροντήρης μου έδωσε την Κορυφαία στην Ηλέκτρα με την Ασπασία Παπαθανασίου στο Ηρώδειο (περιοδεία σε όλο τον κόσμο).

Ιστορία της ζωής μου: Να κάνω ό,τι καλύτερο για τους ανθρώπους. Σπουδαίο πράγμα η επαφή μαζί τους. Να δίνω και να μου δίνουν.

Κινηματογράφος: Λιγότερη η αγάπη μου για αυτόν από αυτήν του θεάτρου, αλλά με χαρακτήρισε. Μου έδωσε ευκαιρίες, αναγνωσιμότητα , ίσως λιγότερη από την τηλεόραση, αλλά στον κινηματογράφο ήταν ευκολότερη και η επίτευξη της ποιότητας.

Λατρεία έχω: Στην οικογένειά μου και κυρίως στον ανιψιό μου.

Μότο: Να βοηθάμε τον συνάνθρωπο.

Νέα γενιά ηθοποιών-σκηνοθετών: Κάνουν το καλύτερο μέσα από δύσκολες συνθήκες. Πολύ σημαντικοί άνθρωποι. Τους εμπιστεύεσαι και σε εμπιστεύονται.

Ξεκαρδίζεσαι με: Τ’ αναπάντεχα που συμβαίνουν σε παραστάσεις, πρόβες, γυρίσματα! Απίθανα! Θυμάμαι η Νότα Παρούση στη “Διπλή απιστία” έπρεπε να πει παλατιανά πειστήρια και μια φορά είπε παλατιανά πρατήρια! Ήταν η προτελευταία φράση της παράστασης και δεν ειπώθηκε ποτέ η τελευταία. Κάναμε αυλαία με γέλια. Μαζί μας και οι θεατές που κατάλαβαν ότι κάτι έτρεχε χωρίς να ξέρουν τι ακριβώς.

Όταν ο Ρήγας συνάντησε τον Μότσαρτ : Είναι πολύ σημαντικό έργο, μ ‘αρέσει πολύ, περνάει με πολύ σωστή θέση πολιτική την ιστορία της Ελλάδος τότε και τώρα. Είναι γραμμένο στα πρότυπα του vaudeville musical που η ομάδα Θεατρίνων Θεατές πρεσβεύει στην Ελλάδα και τολμώ να πω ότι είναι το καλύτερο έργο του Γιάννη Σολδάτου, τουλάχιστον από αυτά που εγώ ξέρω.

Ποιες ταινίες μου ξεχωρίζω: Επαναστάτης Ποπολάρος,  Είκοσι γυναίκες κι εγώ.

Ρόλοι (απωθημένο): Δεν έχω απωθημένα, ό,τι έρχεται, έρχεται για καλό. Αγαπώ ξεχωριστά την Μπλανς από το Λεωφορείο ο πόθος και την Αμάντα από το Γυάλινο κόσμο.

Σχέδια επόμενα: Αποφεύγω να κάνω σχέδια, μόνο για την επόμενη μέρα φροντίζω. Να έχουμε την υγεία μας και θα έρθουν και πολλά καλά.

Τηλεόραση: Είναι ένα μέσο σημαντικό. Εργάστηκα από μικρή, μου δόθηκαν ευκαιρίες και έκανα και πολύ καλές δουλειές. Χάρηκα ακόμα και το video clip της Φουρέιρα, μια ταινία πραγματική, με τον ταλαντούχο Απόλλωνα Θεοχαράκη. Είμαι ανοικτή σε οτιδήποτε καλό.

Υποκριτική: Η τεχνική για το φτάσιμο στην ουσία του πνεύματος του συγγραφέα.

Φίνος Φιλμ: Η κορυφαία εταιρία παραγωγής στην Ελλάδα, με άψογες συνθήκες και έδωσε και την ευκαιρία να δημιουργηθεί και η τελευταία γενιά πρωταγωνιστών που προέκυψε από τον κινηματογράφο. Εγώ ευτυχώς είχα και θεατρική ταυτότητα και καταβολές και αυτό με διευκόλυνε. Ο Γιάννης Δαλιανίδης σε συνδυασμό με τη Φίνος Φιλμ και όλο το επιτελείο, δημιουργούσαν μια ασφάλεια για το επίπεδο της παραγωγής αλλά και τη σιγουριά της πληρωμής, που όμως δεν  ήταν τόσο μεγάλη όσο κανείς φαντάζεται. Είναι σπουδαίο ότι όλη αυτή η προσφορά σώζεται και ψηφιοποιείται ενώ διδάσκεται και σε πανεπιστήμια ανά τον κόσμο.

Χρήμα: Κακός σύμβουλος, τον έχουμε ανάγκη αλλά εν ονόματι του χρήματος, ο άνθρωπος κάνει καμιά φορά φρικτά πράγματα! Είναι μέσο, όχι λόγος ζωής.

Ψέματα: Δεν λέω ψέματα και δεν τα εκτιμώ καθόλου.

Ωραία παράσταση: Μ’ αρέσει να συμμετέχω αλλά και ν’ απολαμβάνω τους συναδέλφους μου σε ωραίες παραστάσεις. Αν πρέπει να θυμηθώ κάποια ξεχωριστή θ’ ανατρέξω στο παρελθόν, στο Μάνα Κουράγιο με την Παξινού με την οποία τρελάθηκα ή στο Μπερλίνερ Ανσάμπλ και στην Όπερα της πεντάρας του Μπρεχτ.

Με την Χαριτίνη Καρόλου και τον Χρήστο Νομικό στην ταινία “Οι αμαρτωλοί”

Στην ταινία “Ο μεγάλος ένοχος” (1970)