ΤΩΡΑ |
Η Μαρία ή Μαρίκα Κίτσου – χρησιμοποιεί και τα δυο ονόματα- είναι Λιοντάρι με Ωροσκόπο Παρθένο. Σαν τη Μαντόνα. Στη σκηνή όμως παίζει σαν τον Μικ Τζάγκερ, κυριολεκτικά. Ατελείωτη ενέργεια, πάθος, τρέλα. Χθες στην παράσταση της “Τερέζ Ρακέν” στο θέατρο “Ροές” έμεινα άφωνη. Η Μαρία, έχει ταλέντο και ψυχή- που τη δίνει όλη. Στην σκηνή, αισθησιακή και φωτογενής όσο καμία άλλη.
Γνώμη μου: Η Μαρία είναι η πιο αληθινή και ταλαντούχα νέα γυναίκα που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στο θέατρο. Εύχομαι να συνεχίσει ένα ρεπερτόριο μεγάλης πρωταγωνίστριας. Τρέξτε στην Τερέζ Ρακέν, θα τη δείτε χωρίς ανάσα. Πολύ καλή σκηνοθεσία, ερμηνείες και με ένα μικρό editing για γίνει μία παράσταση που διαρκεί 1.40’, πάει West End και σκίζει.
Υπέροχη η μουσική επένδυση του Μίνου Μάτσα, μάστερ του είδους.Χίλια μπράβο!
Χθες με το Μίνο, τη Μαρία και τον Κώστα Σπυρόπουλο.
Η Λίλλυ Μελεμέ σε μία ακόμα συνεργασία με την Μαρία Κίτσου (βραβευμένη με το βραβείο Μελίνα Μερκούρη, 2012), μετά την μεγάλη επιτυχία τους “Δεσποινίδα Τζούλια”του Στρίντμπεργκ, στο Νέο Θέατρο Κατερίνας Βασιλάκου, το 2016. Μαζί με την Μαρία Κίτσου, βρίσκονται επί σκηνής, ο βραβευμένος με βραβείο Χορν, Κώστας Βασαρδάνης και ο πολλά υποσχόμενος νέος ηθοποιός Θανάσης Πατριαρχέας. Τον εμβληματικό ρόλο της κυρίας Ρακέν επισφραγίζει με την εμπειρία της, η -για μια ακόμη φορά- συγκινητική Σοφία Σεϊρλή.
Η θεατρική διασκευή της Λίλλυς Μελεμέ, κινείται πάνω στην λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αφήγηση και την δράση. Τέσσερεις ηθοποιοί, συνεχώς επί σκηνής, ξετυλίγουν το νήμα της ιστορίας και βουτούν στον σκληρό κόσμο του Ζολά, μέσα από το ευρηματικό σκηνογραφικό πρίσμα του Κωνσταντίνου Ζαμάνηκαι τους αριστοτεχνικούς φωτισμούς της Μελίνας Μάσχα, συνθέτοντας μοναδικά την σκοτεινή αισθητική της εποχής του Έργου.
Κυρίαρχο ρόλο στην παράσταση, διαδραματίζει η πρωτότυπη μουσική σύνθεσή του Μίνου Μάτσα, ολοκληρώνοντας την απόκοσμη ατμόσφαιρα του μυθιστορήματος του Ζολά, ενώ ο σχεδιασμός και η επιμέλεια της κίνησης, φέρει την υπογραφή της Μόνικας Κολοκοτρώνη.
Σχόλια για αυτό το άρθρο