ΤΩΡΑ |
Δύο όμορφα και ταλαντούχα παιδιά, ο Κωνσταντίνος Λάγκος και η Στέλλα Κοσμοπούλου, με ήθος και χαμηλό προφίλ, συμπρωταγωνιστούν στο πολύ ενδιαφέρον σύγχρονο έργο της Στέλλας Ρουσάκη ”Casting call” που παίζεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στο θέατρο 104. Σε μία συνέντευξη από κοινού αποκλειστικά για το Cosmopoliti, μιλούν για την απόφασή τους να γίνουν ηθοποιοί και γιατί επέλεξαν να παίξουν στο συγκεκριμένο έργο, λένε τη γνώμη τους για το τι σημαίνει για αυτούς ηθοποιός και τι θέατρο, κάνουν μια τρυφερή αναδρομή στα όνειρά τους όταν μπήκαν στη σχολή και αποκαλύπτουν τα μελλοντικά τους σχέδια.
-Τι σας εντυπωσίασε στο έργο της Στέλλας Ρουσάκη ”Casting call” και είπατε το ”ναι”;
Κ.Λ.: Η ειλικρίνεια των χαρακτήρων, η ευρηματικότητα της πλοκής.
Σ.Κ.: To θέμα του ‘’Casting call’’ για μένα είναι οικουμενικό. Το πώς αλλάζουν οι άνθρωποι σε θέσεις εξουσίας και στην έλλειψη αυτής, τι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν. Μέσα από μια διαδικασία που μου είναι γνώριμη, όπως και σε όλους τους ηθοποιούς αλλά και σε όλους τους ανθρώπους που έχουν όνειρα και τα κυνηγούν, βλέπουμε πώς διαχειρίζονται την αποτυχία, την υποτίμηση, ακόμα και τον εξευτελισμό. Το δίλημμα στο έργο λοιπόν είναι μέχρι πού μπορεί να φτάσει κάποιος και τι αποφασίζει να καταπατήσει για να ανελιχθεί.
-Πώς είναι να συνεργάζεσαι με την Στέλλα Ρουσάκη;
Κ.Λ.: Η Στέλλα Ρουσάκη είναι οξυδερκής, ακριβής και σαφέστατη, κάτι που κάνει τη συνεργασία μαζί της ευχάριστη και απρόσκοπτη.
Σ.Κ.: Με την Στέλλα έχω συνεργαστεί και στο πρόσφατο παρελθόν σ’ ένα μονόλογο τον οποίο έγραψε και σκηνοθέτησε. Η απόφασή μου να δουλέψουμε ξανά μαζί ήταν εύκολη, καθώς η πρώτη φορά ήταν από τις εμπειρίες που θα θυμάμαι για πάντα.
-Όταν τελειώσατε τη δραματική σχολή κάνατε πολλά όνειρα;
Κ.Λ.: Ίσως, αλλά η πραγματικότητα της δουλειάς ήταν πιο απτή.
Σ.Κ.: Όταν τελείωσα τη δραματική σχολή και κατά τη διάρκεια φυσικά, έβαζα στόχους πώς να μάθω πιο πολλά, πώς να τα μάθω καλύτερα, με ποια μέσα μπορώ να εμπλουτίσω τη φαντασία μου και τα εκφραστικά μου μέσα. Τα όνειρα ξεκίνησαν όταν μπήκα στη δουλειά πιο ενεργά, τότε ένιωσα ότι ξεκινάει το πραγματικό ταξίδι.
-Πόσα από αυτά εκπληρώθηκαν;
Κ.Λ.: Δε νιώθω να έχω απωθημένα.
Σ.Κ.: Κάποια πραγματοποιήθηκαν, κάποια όχι ακόμη αλλά πιστεύω πως τα πάντα έρχονται την κατάλληλη στιγμή.
-Τι σημαίνει για εσάς ηθοποιός και τι θέατρο;
Κ.Λ.: Γλύπτης χαρακτήρων, καμβάς εξερεύνησης της ανθρώπινης κατάστασης.
Σ.Κ.: Ηθοποιός για μένα είναι ο επαγγελματίας που σου εξιστορεί μια ιστορία, με τρόπο που να σε βοηθήσει έστω και λίγο να ”μπεις στα παπούτσια” των ηρώων της ιστορίας, να καταλάβεις πώς νιώθει ο άλλος την ιστορία του και γιατί έπραξε όπως έπραξε και έστω και για λίγο να γίνεις πιο δεκτικός στις αδυναμίες του άλλου. Θέατρο είναι ο καλύτερος τρόπος να πεις την ίδια ιστορία με πολλούς τρόπους αλλά με τα ίδια λόγια κάθε φορά.
-Γιατί δεν υπάρχουν αξίες στη σημερινή εποχή;
Κ.Λ.: Νομίζω ότι πάντα υπάρχουν αξίες και προκύπτουν από τις πολιτισμικές μεταβολές κάθε εποχής.
Σ.Κ.: Θεωρώ πως υπάρχουν ακόμη αξίες. Κλονίζονται με πολλούς τρόπους, ίσως πιο εύκολα, αλλά υπάρχουν. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην κρίση αξιών στη σημερινή εποχή, νομίζω ότι ξεκινάει από τις τόσες προσλαμβάνουσες που έχουμε καθημερινά, από τους γρήγορους ρυθμούς σε μια καθημερινότητα που μας επιβάλλει πια να λειτουργούμε μηχανικά και μέσα από την προβολή λανθασμένων προτύπων.
-Θα σας δούμε σε κάποια τηλεοπτική σειρά;
Κ.Λ.: Δεν έχω κάτι στα σκαριά προς το παρόν.
Σ.Κ.: Φέτος δραστηριοποιούμαι κυρίως στο θέατρο. Για του χρόνου είναι πολύ νωρίς να πω κάτι, ελπίζω όμως πως θα εξελιχθούν όλα πολύ όμορφα.
-Ποια είναι η δύναμη της τηλεόρασης;
Κ.Λ.: Είναι ένα καταπληκτικό εργαλείο που φέρνει άμεσα και χωρίς κόπο θέαμα, ήχους και εικόνες στο σπίτι μας.
Σ.Κ.: Η τηλεόραση είναι το δημοφιλέστερο και κυρίαρχο μέσο ψυχαγωγίας ακόμα και στην εποχή μας. Σήμερα, που η τεχνολογία έχει προχωρήσει πολύ και υπάρχουν πολλές πλατφόρμες και παραπάνω επιλογές απ’ ό,τι πριν κάποια χρόνια, εξακολουθεί να κατέχει τα πρωτεία.
-Υπάρχουν επόμενα καλλιτεχνικά σχέδια;
Κ.Λ.: Θέατρο κυρίως και μαζί αφηγούμαι βιβλία στη Jukebooks και κάνω και μεταγλωττίσεις.
Σ.Κ.: Από τον Οκτώβρη, είμαι στο θέατρο Eliart με το έργο ”Επιστροφή στο φόνο”. Θα ξεκινήσω γυρίσματα για μια ταινία μικρού μήκους μετά τις γιορτές. Στο μεταξύ, η ταινία που έπαιξα συμμετέχει σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού. Επίσης, συζητάω για μια θεατρική παράσταση αλλά ακόμα είναι πολύ νωρίς για να ανακοινώσω κάτι.
Σχόλια για αυτό το άρθρο