ΤΩΡΑ |
Την πρώτη φορά που ο ο Γάλλος σκηνοθέτης Λουί Ζουβέ μου είπε ότι θα γίνω κωμικός, στενοχωρήθηκα πολύ. Ήμουν νέος και πολύ ωραίος για να το παραδεχθώ. Τελικά είχε δίκιο. Έγινα κωμικός και πολύ το χαίρομαι. Νιώθεις πραγματικά ένα πολύ παράξενο συναίσθημα και ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος, όταν ξέρεις ότι προσφέρεις διασκέδαση στο κοινό σου. Τώρα πια ξέρω πότε το κοινό διασκεδάζει μαζί μου και πότε το χάνω. Έχω πλήρη αίσθηση της αμεσότητας που δημιουργείται ανάμεσα στον ηθοποιό και τον θεατή της σκοτεινής πλατείας. Όλα αυτά είναι θέμα πείρας.
Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας το 1970, ήταν στην κορυφή της καριέρας του. Είχε παίξει σε 69 ελληνικές ταινίες συν μία που γυρίστηκε στην Αίγυπτο το 1950 (θα ακολουθήσουν άλλες 9), σε τέσσερις Γαλλικές τη δεκαετία του ’30, είχε κερδίσει το Βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1969 για την ταινία Ο μπλοφατζής, είχε το δικό του θίασο με επιτυχίες όπως: Κάτι κουρασμένα παλικάρια, Ήταν ένας πλέιμπόι, Η χήρα μου κι εγώ, Πίσω μου σε έχω σατανά, Η όμορφη κι ο τζαναμπέτης, Υπάρχει και φιλότιμο, Ο Μπάμπης κι ο Μπαμπίνος κ.α, είχε ένα γιο από τον πρώτο του γάμο (την επόμενη χρονιά θα παντρευτεί για δεύτερη χρονιά), ο κόσμος έκανε ουρές και στο σινεμά και στο θέατρο για να τον απολαύσει κι εκείνος παρέμεινε ένας ώριμος γόης με καρδιά 20χρονου. 6 χρόνια μετά, θα κάνει τεράστια επιτυχία με το σίριαλ Εκείνες κι εγώ, στο ρόλο του Λάμπρου Δόγγανου.
Γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1913, στην οδό Πλουτάρχου 13 στο Κολωνάκι. Ο αριθμός 13 κάθε άλλο παρά γρουσούζικος αποδείχτηκε για τη ζωή και την καριέρα του αγαπημένου Λαμπρούκου…
Ως εκπρόσωπος της παλιάς φρουράς, αγαπώ τους νέους που έχουν κέφι για δουλειά και πάθος για το θέατρο. Βιάζονται όμως υπερβολικά να κάνουν δικό τους θίασο.
Η Μαίρη Χρονοπούλου είναι θαυμάσια ηθοποιός και εκλεκτή συνεργάτης. Δέσαμε πολύ θεατρικά.
Τριάντα τρία χρόνια, κάθε βράδυ σχεδόν, μπροστά στον καθρέφτη, το ίδιο πάντα μακιγιάζ. Όχι δεν με κούρασε το θέατρο. Έχει πίκρες αλλά το αγαπώ.
Σχόλια για αυτό το άρθρο