Mήπως Το Έχετε Και Σε Ροζάκι;

“50 αποχρώσεις του γκρι”. Μαστιγωθείτε κάτω από το γκι. Όταν το Άρλεκιν συναντά το Ντε Σαντ μετά από λοβοτομή και ντυμένο με Armani, ο ΤΑΖ ανακαλύπτει πόσο βαρετή είναι η σεξουαλική ζωή κάποιων και πόσο καταπιεσμένη η φαντασίωση.

ΣχετικάΆρθρα

Παρ’ όλα αυτά οφείλω να βγάλω το καπέλο στην Ε. Λ. Τζέιμς , που εμπνεύστηκε την ρομαντική σαδομαζό τριλογία του “Γκρι” και έγινε εκατομμυριούχος. Αποδεικνύοντας πως για να πετύχεις το σουξέ δε χρειάζεται να είσαι ταλαντούχος. Αρκεί να σου έρθει η σωστή έμπνευση τη σωστή στιγμή. Πατώντας πάνω σε μια συνταγή και μεταλάσσοντας την σε κάτι που προκαλεί έκπληξη. Τι έκανε η συγγραφέας που όσο μέτρια τη θεωρώ στο γράψιμο τόσο έξυπνη την βρίσκω στη “μαγειρική”; Κατ’ αρχάς παρατήρησε ότι τα Άρλεκιν και γενικά τα ρομαντικά μυθιστορήματα μιας χρήσης, με το πέρασμα του χρόνου, άρχισαν σεξουαλικά να αγριεύουν. Δεν αρκούσε απλώς η φράση “ρίγησε μόλις είδε το θεληματικό πηγούνι του”. Χρειαζόταν μια πιο λεπτομερής αλλά πάντα ευγενική περιγραφή τύπου “ο αντρισμός του ακούμπησε πάνω στο πιο ευάλωτο αλλά αισθησιακό σημείο της, κάνοντας την να ανθήσει”. Δηλαδή έγινε σεξ κανονικό, για να μην μπερδευόμαστε.

Μετά άρχισε να ξεπατικώνει όλη την “εικονογράφηση των αισθησιακών αρτιστίκ ερωτικών ταινιών, με κύρια αναφορά τις “9 1\2 εβδομάδες” που είχαν σαν επίκεντρο έναν υπερβατικό έρωτα σεξουαλικού πάθους και παιχνιδιού κυριαρχίας. Είδε και λίγες τσόντες, μπήκε στον κόπο να διαβάσει και αποσπάσματα από Ντε Σαντ (όχι για τη φιλοσοφία του, απλώς μπας και εμπνευστεί σεξουαλικά στιγμιότυπα), μελέτησε λίγο το εγχειρίδιο ο σαδομαζοχισμός για αρχάριους, έβαλε ένα θρίλερ και τρεις ρομαντικές ταινίες στο dvd για να πιάσει και τις γριές και τις νιες, και το σουφλέ ήταν έτοιμο. Ένα ελαφρύ σαδομαζό σασπένς ρομάντζο, με “πικάντικες” όπως έγραφαν παλιά, ερωτικές σκηνές, πρόκληση εκ του ασφαλούς και στόχο για αναγνωστικό κοινό τη μέση νοικοκυρά. Ανάρπαστο! Άντε να κατηγορήσεις την έρμη τη νοικοκυρά γι’ αυτό.

Στις “50 αποχρώσεις του Γκρι” όλα κινούνται σε έναν κόσμο φτιαγμένο αισθητικά σαν διαφήμιση σαμπουάν από αυτές με τις τύπισσες που λούζονται και μετά κουνάνε τα μαλλιά τους βογκώντας σαν να έχουν οργασμό. Συν μια μικρή δόση ψυχολογικού “σκαψίματος” τόσο επιτυχημένη όπως το μετρό της Θεσσαλονίκης και κάποιες σοβαροφανείς ατάκες που καταλήγουν να μοιάζουν σαν το σημείο που ο Γκουσγκούνης συνάντησε τον Τσίπρα σε ομιλία και μοιράστηκαν μεταξύ τους πολιτικά ερωτικές φαντασιώσεις. Πως να μην ξετρελαθεί η νοικοκυρά μετά από ένα τέτοιο σμίξιμο που της επιτρέπει να αισθάνεται και πόρνη και αντισυστημική επαναστάτρια ταυτόχρονα;

Η μόλις 21 ετών Αναστασία που θα μπορούσε να κάνει καριέρα σαν μοντέλο με τα χαρακτηριστικά αλλά σπουδάζει φιλολογία, πάει να πάρει συνέντευξη από τον 27χρονο ζάπλουτο, γοητευτικό και μυστηριώδη επιχειρηματία Κρίστιαν Γκρέι για την εφημερίδα του πανεπιστημίου, γιατί αυτό κάνουν οι εφημερίδες των πανεπιστημίων. Έχουν αφιερώματα σε κοσμικές προσωπικότητες. Με το που βλέπει παθαίνει ένα κοκομπλόκο και εικάζω πως σκέφτεται “τι ηλίθια είμαι που αντί να βρω κανέναν τέτοιο γαμπρό άρχισα να διαβάζω Προυστ για το πανεπιστήμιο”. Ο Γκρέι τη θέλει κι αυτός κι από εκεί και πέρα αρχίζει μια βασανιστική σχέση (τραβάτε με κι ας κλαίω) όταν η αθώα Άναστασία ανακαλύπτει το σκοτεινό κόσμο των επιθυμιών του Γκρέι που φυσικά στο βάθος κρύβουν μια βασανισμένη ψυχή για να τον συμπαθήσει κι ο αναγνώστης. Στην επιφάνεια κι από ότι είδα στο trailer της ταινίας που θα κυκλοφορήσει Αγίου Βαλεντίνου, κρύβει απλά υπερλουσάτους χώρους και μυστικά σαδομαζό δωμάτια με φουλ εξοπλισμό μαστιγίων και άλλων παιδικών παιχνιδιών σε αισθητική πιο γκλάμουρ πεθαίνεις.

Εννοείται ότι η Άναστασία θα υποκύψει και θα παρασυρθεί από αυτό το “σκοτεινό” κόσμο ενώ ταυτόχρονα θα προσπαθήσει να ξεφύγει. Αυτός είναι ο βασικός κορμός ενός απλά τυπικού love story που η κα Τζέιμς κάνει ότι μπορεί για να το φέρει στα άκρα προκειμένου να δημιουργήσει φαντασιώσεις στην αναγνώστρια αλλά και να το συμμαζέψει για να μπορείς να το διαβάζεις και στο αεροπλάνο χωρίς να ντρέπεσαι. Με ένα φινάλε επιτομή της σύμβασης. Όσο γι αυτόν που θα βρει προκλητικά τα τεκταινόμενα, μάλλον νομίζει ότι η ερωτική επιθυμία είναι η αγάπη του Ποπάι για την Όλιβ.

Δεν αρνούμαι ότι για πολλές γυναίκες η αναγνωστική συνάντηση τους με τον κόσμο του “Γκρι”, πιθανότατα υπήρξε απελευθερωτική απέναντι σε κρυφές τους επιθυμίες που για πρώτη φορά τις είδαν να γίνεται αξιοσέβαστο best seller. Λογοτεχνικά πάντως, σίγουρα ήταν καταστροφική. Εννοείται πως θα τρέξω να δω την ταινία, ψοφάω για ιλουστρασιόν παραμύθια με kinky ερωτικά στοιχεία και ωραίους πρωταγωνιστές όπως ο Τζέιμι Ντόρμαν και η Ντακότα Τζόνσον που είναι το πρωταγωνιστικό ζευγάρι. Αλλά και μόνο η έξυπνη διαφημιστικά ιδέα της εταιρείας να κυκλοφορήσει την ταινία Αγίου Βαλεντίνου, προδίδει τις προθέσεις των δημιουργών. “Η αγάπη και η οικογένεια όλα τα νικάνε” που σημαίνει πως ότι έκαναν οι ήρωες στη διάρκεια των τριών βιβλίων ήταν ανωμαλία. Ή ένας βασανιστικός δρόμος για την κάθαρση και την ευτυχία ή οποία όπως σε όλα τα Άρλεκιν αντιπροσωπεύεται από μια οικογένεια με χαρωπά παιδάκια και πολλά λεφτά. Ξέρεις τι μου λέει αυτό το φινάλε για όλη την τριλογία φίλε; Απάτη υπολογισμένη και ουσιαστικά ανήθικη. Απέναντι στους αναγνώστες και την ίδια την πολυπλοκότητα της σεξουαλικότητας. Στο ζευγάρι που για να καταλήξει σε πρότυπο οικογένειας έπρεπε να αντιμετωπίσει τους σαρκικούς δαίμονες του, προκειμένου να ελευθερωθεί. Δηλαδή να εγκλωβιστεί σε αυτό που ζει η νοικοκυρά που διάβασε τα τεκταινόμενα (χωρίς τα ίδια λεφτά με τους πρωταγωνιστές). Στην αποθέωση του μικροαστισμού.

Η νοικοκυρά θα δικαιολογήσει έτσι μέσα της τις “ανώμαλες” σεξουαλικές προσδοκίες της. Οι ενοχικές θα πούνε “τι κι αν φάω μερικά χαστούκια, στο τέλος θα τον παντρευτώ”. Κι όλοι εμείς οι ενδιάμεσοι, θα χαρακτηριστούμε για άλλη μια φορά “πρίγκιπες του σκότους”, προκειμένου οι ιέρειες του φωτός να δικαιωθούν μαγειρεύοντας πατάτες τηγανιτές με τη λαδιά στα μαλλιά τους. Αν είναι πλούσιες έχουν γλυτώσει, θα το κάνει η δούλα τους που κι αυτό σαδομαζό σχέση είναι. Όλα τα έπιασε η μαντάμ Τζέιμς.