Mια φορά θυμάμαι μου μιλούσες… τώρα σιωπή Aρλέτα…

Είμαι άνθρωπος που ‘χει περάσει πολλά ταρακουνήματα. Και υγείας και προσωπικά και… και… και… Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, γιατί ο καλός Θεούλης μου ‘δωσε πολλούς τρόπους να εκφράζομαι και να ξεφεύγω ή να επανέρχομαι. Έχω ανθρώπους που μ’ αγαπούν και τους αγαπάω, έχω την απομόνωσή μου. Αυτό που διερευνώ τώρα, γιατί μου ‘χει προκύψει τα τελευταία χρόνια, είναι η σχέση μου με τους νεότερους. Με προβληματίζει ιδιαίτερα και γιατί αισθάνομαι ότι είναι μια ευθύνη και γιατί εγώ δεν πιστεύω ότι έχω ηλικία. Είμαι πολύ μεγαλύτερη και πολύ μικρότερη από τα χρόνια μου ταυτόχρονα.

ΣχετικάΆρθρα

Το δίσκο απ’ όπου επιλέξατε σεις, οι άνθρωποι των «Μέσων», ν’ ακουστεί περισσότερο και να σκεπάσει τ’ άλλα τραγούδια, το «Μπαρ το ναυάγιο», τον θεωρώ από τις καλύτερες δουλειές που ‘χω κάνει. Υπάρχουν κι άλλα τραγούδια εκεί τα οποία δεν τα τίμησαν… Γενικώς καταλαβαίνω πόσο μπερδευτικό μπορεί να είναι κάποιος να κυκλοφορεί έξω από την πεπατημένη. Αλλά πίστεψέ με δεν το κάνω για να είμαι έξω. Εγώ κάνω αυτό που μπορώ. Πιάνω αυτά που πιάνω βάσει αυτού που είμαι. Πιστεύω δε ότι είναι αυτό που με εξισορροπεί σε εποχή που οι άλλοι χάνουν γενικά την ισορροπία τους. Το ότι πλήρωσα τις επιλογές μου και δεν τις πρόδωσα. Κατά βάση είμαι ένας έντιμος άνθρωπος, όσο μπορώ να είμαι και όσο μπορώ να κρίνω..

Αρλέτα (απόσπασμα συνέντευξης στον Γιώργο Τσάμπρα, 1991)