ΤΩΡΑ |
Είναι ο σκηνοθέτης των επιτυχιών, όσον αφορά τις τηλεοπτικές σειρές και όχι μόνο. Όποιο σήριαλ φέρει την υπογραφή του γίνεται “ χρυσό” και “χτυπάει κόκκινο” στην τηλεθέαση. Έχει καθιερώσει και έχει χρίσει πρωταγωνιστές και πρωταγωνίστριες ηθοποιούς εν μία νυκτί! Ως άνθρωπος έχει ποιότητα και μια έμφυτη ευγένεια, η οποία σε κατακτά από την πρώτη κιόλας στιγμή που θα τον γνωρίσεις και θα συνομιλήσεις μαζί του. Την περυσινή σεζόν επέστρεψε δυναμικά- στο θέατρο αυτή τη φορά- σκηνοθετώντας αριστοτεχνικά και με μαεστρία το δημοφιλές έργο της Άγκαθα Κρίστι “Η Ποντικοπαγίδα”, το οποίο “έσπασε ταμεία”, όταν ανέβηκε στο θέατρο ΒΕΑΚΗ στην Αθήνα. Συνεργάστηκε, όμως, με μια κυρία- με κάπα κεφαλαίο- στον χώρο της παραγωγής, μια πραγματική θεατράνθρωπο, τη Νινέττα Λεμπέση, οι παραγωγές της οποίας και του αείμνηστου συζύγου της, Γιώργου Λεμπέση, έχουν γράψει ιστορία στο θέατρο. Ο ικανός και άξιος Μανούσος Μανουσάκης κατόρθωσε με τη σκηνοθεσία του να αποδώσει στην εντέλεια το ύφος, την ατμόσφαιρα, την αστυνομική πλοκή και το σασπένς που έχουν όλα τα έργα της Άγκαθα Κρίστι και ιδιαίτερα η “Η Ποντικοπαγίδα”. Λόγω της μεγάλης επιτυχίας που σημείωσε η παράσταση πρόκειται να επαναληφθεί και την φετινή χρονιά στην Αθήνα, αλλά πριν την πρεμιέρα της, έκανε μια στάση στο ΡΑΔΙΟ ΣΙΤΥ στη Θεσσαλονίκη, όπου παίζεται από τις 3 Οκτωβρίου και για έναν ολόκληρο μήνα.
-Τι ήταν εκείνο που έκανε τις τηλεοπτικές σου σειρές να γνωρίσουν τόσο μεγάλη επιτυχία και να “χτυπούν κόκκινο” στην τηλεθέαση;
Υπάρχουν πολλές συνιστώσες που είναι ικανές συνδυαζόμενες να δημιουργήσουν μια επιτυχία. Αναγκαία είναι όμως μία: Το συνεργείο, οι ηθοποιοί, ο σκηνοθέτης, οι σεναριογράφοι, ο παραγωγός, όλοι όσοι συμμετέχουν στη δημιουργία να είναι ερωτευμένοι με αυτό που κάνουν.
-Πως βλέπεις την εγχώρια τηλεόραση εν έτει 2014;
Η τηλεόραση προσπαθεί, μέσα σε φτώχια οικονομική, να σταθεί στα πόδια της. Το πρόβλημα δεν είναι όμως μόνο οικονομικό. Το πρόβλημα είναι κοινό και στην κοινωνία και στην τηλεόραση. Η κρίση των αξιών και η πολιτιστική κρίση, οι δύο άξονες που δημιούργησαν την οικονομική κρίση, αντανακλούν και στο τηλεοπτικό προϊόν. Μπορεί με λίγα χρήματα να γίνουν σπουδαία πράγματα. Το έχουμε δει σε όλες τις μορφές της τέχνης. Το ζητούμενο είναι να μην ξεχάσουμε να σκεφτόμαστε.
-Σε τι διαφέρει το θέατρο από την τηλεόραση;
Οποιοδήποτε θέαμα δημιουργείται για να παρουσιαστεί σε κοινό έχει κοινούς κανόνες. Το κάθε μέσο όμως έχει τις δικές του λεπτές διαφοροποιήσεις. Όσο το σκέφτομαι θα έλεγα : Σε τίποτα και στα πάντα.
-Τι σε εντυπωσίασε στο δημοφιλές έργο της Άγκαθα Κρίστι “Η ποντικοπαγίδα” και αποφάσισες να το σκηνοθετήσεις;
Η πολυπλοκότητα και η εναλλαγή των συναισθημάτων: Αγωνία – χιούμορ – ετερόκλητοι χαρακτήρες – προβληματισμός για την κοινωνική ευθύνη του κάθε ήρωα.
-Πόσο δύσκολο ήταν να “ξεφύγεις” από την αγγλική παράσταση που “σπάει ταμεία” και παίζεται για 62 και πλέον χρόνια στο West End του Λονδίνου; Την προσάρμοσες στα ελληνικά δεδομένα;
Δεν γνωρίζω την αγγλική παράσταση, ποτέ δεν επεδίωξα να την δω. Μάλλον θα περιόριζε την φαντασία μας. Όσο για την προσαρμογή…. Το έργο είναι τόσο ιδιοφυώς απλό που δεν χρειάζεται καμία προσαρμογή.
-Ποιο είναι το κόστος της επιτυχίας και ποιο της αποτυχίας;
Η επιτυχία και η αποτυχία σου θέτουν την ίδια ευθύνη: Να τις ξεπεράσεις.
–Γιατί δεν κάνεις τηλεόραση σήμερα;
Είναι πάρα πολλοί οι λόγοι.
-Θα εξακολουθήσεις να σκηνοθετείς στο θέατρο;
Μα και βέβαια. Το θέαμα μού εξασκεί μια τεράστια γοητεία, όπως σε όλους μας. Η κάθε καθημερινή μας κίνηση ενέχει τη συνειδητότητα του θεάματος, τη γνώση ότι οι άλλοι μάς βλέπουν και έτσι προσαρμόζουμε τις συμπεριφορές μας. Είναι σπουδαίο να εξασκείς ένα επάγγελμα που την καθημερινή κίνηση την μετατρέπει σε έργο τέχνης.
-Πως αντιμετωπίζεις τις κριτικές που δεν είναι τόσο θερμές;
Τις εκμεταλλεύομαι για να μαθαίνω. Τα πάντα γύρω μας είναι σχολείο.
-Η φαντασία είναι ένας άλλος κόσμος στον οποίο άλλοι έχουν πρόσβαση και άλλοι δεν έχουν;
Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην φαντάζεται. Η φαντασία είναι απαραίτητη για τη ζωή, όπως το ψωμί, το λάδι και το κρασί. Η φαντασία είναι το καύσιμο της εξέλιξης.
-Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια;
Έχουμε βάλει πλώρη για να κάνουμε μια ταινία βασισμένη στο εξαιρετικό ιστορικό μυθιστόρημα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη «Ουζερί Τσιτσάνης» που όπως ξέρετε εξελίσσεται στη Θεσσαλονίκη στα δύσκολα χρόνια 1942 -1943.
Σχόλια για αυτό το άρθρο