Μαρία Γεωργιάδου: «To «Toc Toc», η συγγραφή, ο γιος μου και η αγάπη»

H Μαρία Γεωργιάδου κινείται στο χώρο της τέχνης όπως το φως σε ήρεμο πρωινό: χωρίς θόρυβο αλλά με διάρκεια και αναγκαιότητα. Η διαδρομή της δεν χαράζεται με εξάρσεις, μα με σταθερά ίχνη ουσίας, δουλειάς και εσωτερικής καλλιέργειας. Πολυτάλαντη και αεικίνητη, με δημιουργική εγρήγορση που δεν εξαντλείται ποτέ υπηρετεί την υποκριτική και τη γραφή με μία σπάνια αίσθηση μέτρου, αφήνοντας κάθε φορά το έργο της να αναπνέει, να συνομιλεί και τελικά να μένει. Ως ηθοποιός διαθέτει ένα πλούσιο, ευέλικτο εκφραστικό σώμα, ικανό να μεταμορφώνεται με ακρίβεια και λεπτότητα. Η ερμηνεία της δεν επιζητεί την επιβολή- αναδύεται μέσα από την αλήθεια, τη ρυθμική ισορροπία και την καθαρότητα της πρόθεσης. Κάθε της ρόλος μοιάζει να γεννιέται εκ των έσω, να χτίζεται με υπομονή και ενσυναίσθηση, αποφεύγοντας τη σχηματοποίηση και αγγίζοντας το θεατή με μια σχεδόν υπόγεια συγκίνηση. Παράλληλα, η συγγραφική της φωνή στο χώρο της τηλεόρασης αποκαλύπτει μια δημιουργό με οξυδερκή ματιά και βαθιά κατανόηση της ανθρώπινης συνθήκης. Τα σίριαλ που φέρουν την υπογραφή της γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία γιατί δεν στηρίζονται στην ευκολία, αλλά στη δραματουργική συνοχή, στους ζωντανούς χαρακτήρες και στη θεματική τόλμη. Η γραφή της έχει ρυθμό, παλμό και ουσία- συνομιλεί με την κοινωνία χωρίς διδακτισμό, φωτίζοντας μικρές και μεγάλες αλήθειες της καθημερινότητας. Ως άνθρωπος, η Μαρία Γεωργιάδου παραμένει πάντα κυρία! Με χαμηλό προφίλ, σταθερό ήθος και αξιοπρέπεια, πορεύεται σε έναν χώρο που συχνά δοκιμάζει τις αντοχές και τις αξίες. Η σεμνότητά της δεν είναι στάση, αλλά τρόπος ζωής και μέσα σε αυτή τη ζωή, η αγάπη της για τον γιο της, τον Αλκιβιάδη, αποτελεί τον πιο φωτεινό της άξονα- μια υποδειγματική μητρότητα που συνυπάρχει αρμονικά με τη δημιουργία χωρίς να ζητά επιβεβαίωση. Τη φετινή θεατρική σεζόν την συναντάμε στο θέατρο Βρετάνια στο αγαπημένο ”Toc Toc”, την κωμωδία που επέστρεψε για να χαρίσει απλόχερα γέλιο στο κοινό. Στο ρόλο της θεούσας η Μαρία Γεωργιάδου αποδεικνύει τη σπάνια κωμική της ακρίβεια, χτίζοντας ένα χαρακτήρα γεμάτο αποχρώσεις, ρυθμό και εσωτερική ειρωνεία. Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του ευρηματικού και ευφάνταστου Κώστα Σπυρόπουλου, η ερμηνεία της λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένο μουσικό όργανο: ακριβής, ζωντανή, απολαυστική! Τηλεοπτικά, το ενδιαφέρον στρέφεται στο νέο της σίριαλ στην ΕΡΤ1 ”Από ήλιο σε ήλιο”, μια δουλειά με ιδιαίτερα ενδιαφέρον θέμα, που αναμένεται να επιβεβαιώσει εκ νέου τη συγγραφική της ωριμότητα και τη βαθιά της σχέση με την αφήγηση. Η Μαρία Γεωργιάδου παραμένει μια διακριτική αλλά ουσιαστική παρουσία στο σύγχρονο πολιτισμό: μια καλλιτέχνις που τιμά την τέχνη της χωρίς θόρυβο και μια γυναίκα, που με ήθος και συνέπεια, μετατρέπει τη διάρκεια σε αξία!

ΣχετικάΆρθρα

– Τι ήταν εκείνο που σε έκανε να θέλεις να συμμετάσχεις στο έργο ”Toc Toc”: ο ρόλος, το ίδιο το έργο ή οι συνεργάτες;

Όλα αυτά μαζί! Είχα δει το έργο στο πρώτο του ανέβασμα από τον Κώστα Σπυρόπουλο, είχα διασκεδάσει, το είχα λατρέψει…

– Ποιον χαρακτήρα υποδύεσαι και πώς τον προσέγγισες;

Υποδύομαι την «θεούσα» του έργου που πάσχει από OCD αλλά δεν το παραδέχεται. Ο ρόλος όπως και κάθε ρόλος που είναι καλά γραμμένος, δίνει μόνος του τα «κλειδιά» του. Από εκεί, ξεκίνησα.

– Πώς είναι ο Κώστας Σπυρόπουλος ως σκηνοθέτης;

Ξέρει τι ζητά και που θέλει να φτάσει. Τρέχει μαζί με τον ηθοποιό στην «κούρσα», αφήνοντας όμως στον ηθοποιό την ελευθερία να τερματίζει μόνος του. Νομίζω πως έτσι πετυχαίνει να πάρει το καλύτερο από τον καθένα.

– Τι λείπει στη σημερινή εποχή και όλοι οι άνθρωποι πάσχουμε από ανασφάλειες, φοβίες, ψυχαναγκασμούς και άγχος;

Κάπως απλοποιητικά θα το πω, λείπει ο 20^ος αιώνας. Οι πιο χαλαροί ρυθμοί της ζωής και η αμεσότητα των σχέσεων. Φυσικά τίποτα ποτέ δεν γυρίζει πίσω, οπότε καλούμαστε να βρούμε ξανά τις ισορροπίες μας.

– Εσύ πώς τα αντιμετωπίζεις όλα αυτά;

Με τους δικούς μου ψυχαναγκασμούς, υποθέτω. Και με δουλειά που παραμένει η απάντηση σε πολλά.

– Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι τρέχουν σε ψυχολόγους;

Γιατί θέλουν να κερδίσουν χρόνο και να διαχειριστούν καταστάσεις και παραδοχές που τους πηγαίνουν πίσω. Η «κουβεντούλα» με την φίλη ή τον φίλο μας αντικαταστάθηκε από την εκτίμηση από ειδικό που δεν είναι φίλος, δεν εμπλέκεται συναισθηματικά μαζί μας, είναι όμως γνώστης.

– Η αγάπη τι ρόλο παίζει στη ζωή μας;

Το μεγαλύτερο και ουσιαστικότερο. Κινητήρια δύναμη, καύσιμο, τροφή για τη δημιουργικότητα, παραμένει ο άμεσος και μαγικός τρόπος κατανόησης των πάντων!

– Ποιος είναι ο μεγαλύτερος συμβιβασμός που έχεις κάνει στη ζωή σου;

Θέλω να πιστεύω ότι εκτός από αρκετά κατά συνθήκη ψεύδη, υπήρξα ασυμβίβαστη. Όσο μου επέτρεψε η προσαρμοστική μου ικανότητα που εξασφάλισε την επιβίωση μου…

– Είσαι ευχαριστημένη από αυτήν;

Ναι. Δεν είμαι άπληστη και έχω μάθει να «βλέπω» γύρω μου.

– Ο γιος σου, ο Αλκιβιάδης, τι είναι για εσένα;

Παιδί μου, δάσκαλος μου, συνεργάτης μου, φίλος μου, χαρά μου…

– Αν σου έλεγα να συμπυκνώσεις σε λίγες λέξεις τον κόσμο σου, πώς θα ήταν;

Σαν ένα βιβλίο, γεμάτο εικόνες και μουσική.

– Θα επιχειρούσες να παίξεις δραματικό ρόλο;

Έπαιξα την Φύλλις στο έργο « Χοντροί άντρες με φούστες» που ανατέμνει την ψυχοπαθολογία μιας οικογένειας. Η ακροβασία του ρόλου και του έργου ανάμεσα στο γελοίο και το τραγικό ήταν πραγματική πρόκληση.

– Πώς βλέπεις την ελληνική τηλεόραση σήμερα;

Δεν μπορώ να έχω άποψη, δεν βλέπω αρκετά, δεν έχω το χρόνο. Πιστεύω πάντως ότι γίνονται τίμιες προσπάθειες παρ’ όλους τους – πλην εξαιρέσεων- στενεμένους προϋπολογισμούς.

– Η πληθώρα των τηλεοπτικών σειρών συμβαδίζει με την ποιότητα;

Τις περισσότερες φορές όχι… Ένα μαζικό καταναλωτικό προϊόν, δεν μπορεί να είναι και ποιοτικό.

– Η συγγραφή τηλεοπτικών σειρών πώς μπήκε στη ζωή σου;

Ως φυσική συνέχεια της ιδιότητας μου ως ηθοποιός. Ήθελα πάντα να αντιμετωπίζω σφαιρικά και στο όλον της, μια ιστορία.

– Γιατί όλες οι σειρές σου σημειώνουν επιτυχία;

Ευχαριστώ πολύ αλλά δεν ξέρω , δεν σκέφτομαι ποτέ να γράψω «μια επιτυχία». Γράφω κάτι που με αφορά και με συγκινεί, κάτι που θέτει τα ερωτήματα μου, που μου αποκαλύπτει ένα κομμάτι ζωής και αλήθειας ακόμα και χωρίς να δίνει απαντήσεις. Δεν διαφέρω από το κοινό, πιστεύω πως ό,τι αγγίζει βαθιά έναν, μπορεί να τους αγγίξει όλους!

– Μίλησέ μου για το καινούργιο σου σίριαλ με τίτλο ”Από ήλιο σε ήλιο” που θα προβληθεί από την ΕΡΤ1.

Η σειρά είναι βασισμένη στο βιβλίο «Από ήλιο σε ήλιο» της Μαίρης Κόντζογλου και αναφέρεται στο πραγματικό, ιστορικό γεγονός της απεργίας των μεταλλωρύχων το 1916 στο Μέγα Λιβάδι Σερίφου. Με φόντο το ιστορικό πλαίσιο, παρακολουθούμε τις απλές ζωές των νησιωτών που ζουν μια δύσκολη ζωή, δουλεύοντας από Ήλιο σε Ήλιο, δηλαδή από χάραμα μέχρι δειλινό μέσα στο σκοτάδι των μεταλλείων με το φόβο της κατολίσθησης να καραδοκεί σε κάθε χτύπημα της αξίνας τους. Παρόλα αυτά, ο έρωτας, η ελπίδα, η ανάγκη για ένα καλύτερο αύριο, βρίσκουν τον τρόπο να υπάρξουν και να λυτρώσουν…

-Ετοιμάζεις κάτι καινούργιο;

Γι΄αυτό θα μιλήσουμε σε λίγο καιρό… αν θέλετε φυσικά…