ΤΩΡΑ |
Σπουδαία καλλιτέχνις! Θεατρίνα παλαιάς κοπής, grande dame της σκηνής, όπως οι τεράστιες κυρίες της Παλαιάς Σχολής του Εθνικού Θεάτρου που άφησαν εποχή και έγραψαν ιστορία! Λάμπει και το σανίδι πλημμυρίζει με φως κάθε φορά που καλείται να υποδυθεί ένα ρόλο! Και το δικό της φως που αποπνέει είναι πιο δυνατό και από τους προβολείς. Η χαρισματική Μαρία Καλλιμάνη, ανήκει στις καλλιτέχνιδες εκείνες που αποζητάς να βλέπεις σε οποιοδήποτε μέσο: θέατρο, τηλεόραση ή κινηματογράφο. Είναι χάρμα οφθαλμών! Η υποκριτική της δεξιότητα σε συνδυασμό με τα τεράστια εκφραστικά της μέσα, η έντονη σκηνική της παρουσία, η εκφορά του λόγου και η άρθρωση της καθαρή σαν κρύσταλλο με σωστούς τονισμούς και ζεστό ηχόχρωμα , με κινήσεις τόσο εύγλωττες, την κάνουν ξεχωριστή και αξιοζήλευτη! Αισθαντική με πηγαία εσωτερικότητα, κέντα επί σκηνής και κάθε φορά δίνει καταιγιστικό ρεσιτάλ ηθοποιίας με αποτέλεσμα η ερμηνεία της να σε ταξιδεύει στη μαγεία του θεάτρου. Τη φετινή σεζόν συμπρωταγωνιστεί με το μέγιστο των μεγίστων, Γρηγόρη Βαλτινό, στην αριστουργηματική παράσταση που έστησε με μοναδικό τρόπο ο μετρ των επιτυχιών, ο καθ’ όλα άξιος Πέτρος Ζούλιας, η οποία παίζεται στο θέατρο Ιλίσια. Πρόκειται για το τρυφερό, συγκινητικό και ταυτόχρονα γεμάτο από κωμικές πινελιές, υπέροχο έργο του Χιου Λέοναρντ ”Ντα”. Η χημεία μεταξύ τους έδεσε απόλυτα και μαζί με τον υπόλοιπο εξαιρετικό θίασο που συμβάλλει τα μάλα δημιουργήθηκε μία παράσταση ονειρεμένη που σπάει ταμεία! Μην τη χάσετε! Η θεατρίνα με την αδιαμφισβήτητη καλλιτεχνική αξία που λαμπρύνει το λειτούργημα της, Μαρία Καλλιμάνη σε αποκλειστική συνέντευξη.
– Πώς είναι να συνεργάζεσαι με τον Γρηγόρη Βαλτινό;
Δεν είναι η πρώτη φορά που συνεργάζομαι με τον Γρηγόρη Βαλτινό. Είχαμε βρεθεί σε δική του σκηνοθεσία στο έργο του Έντουαρντ Άλμπι ”Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ. Ήταν μία εξαιρετική συνεργασία και την θυμάμαι και την ξεχωρίζω ιδιαίτερα, γιατί πέρα από τη δουλειά και το έργο που ήταν υπέροχα, ήταν και ο τρόπος πολύ ωραίος με τον οποίο το σκηνοθέτησε και κράτησε την ισορροπία ανάμεσα στο δραματικό και το κωμικό στοιχείο, καθώς και η διαδικασία των προβών. Αυτή τη φορά βρεθήκαμε κάτω από τη σκηνοθετική μπαγκέτα του αγαπημένου μου Πέτρου Ζούλια. Εντυπωσιάστηκα από το ήθος του και την αδιαμφισβήτητη αγάπη του για το θέατρο! Είναι, λοιπόν, η δεύτερη φορά που συνεργάζομαι με τον Γρηγόρη, η πρώτη ήταν το 2004. Μεγαλώσαμε, ωριμάσαμε και η χαρά μου είναι πολύ μεγάλη που ξανασυναντηθήκαμε επί σκηνής μετά από τόσα χρόνια, πάλι σε ένα υπέροχο έργο το ”Ντα” του Χιου Λέοναρντ!
– Σε ποιες συνεργασίες λες ”ναι”; Ποια είναι τα κριτήριά σου;
Υπάρχουν κάποια κριτήρια, όπως οι συνεργάτες, το έργο, ο ρόλος και η παραγωγή. Η πορεία που κάνουμε στο θέατρο είναι μια διαδρομή με σταθμούς. Αισθάνομαι, ότι κάθε φορά που καλούμαι να συναντηθώ με μια πρόταση, η πρόταση με καλεί να συναντηθώ μαζί της. Επίσης , σημαντικό ρόλο παίζει στην απόφαση μου, οι αναζητήσεις και τα ”θέλω” μου, εκείνη τη συγκεκριμένη περίοδο.
– Μίλησέ μου για το ρόλο σου στο έργο του Χιου Λέοναρντ ”Ντα”.
Στο υπέροχο, συγκινητικό και ταυτόχρονα αστείο αυτό έργο έργο του Χιου Λέοναρντ, το οποίο είναι παράλληλα και αυτοβιογραφικό, υποδύομαι την Μάγκι Τάιναν που είναι η γυναίκα του Νικ Τάιναν, του ”Ντα”, δηλαδή, και έχουν ένα γιο, τον Τσάρλι. Είναι μια γυναίκα δυναμική η οποία έχει αναλάβει τη διαχείριση του σπιτιού, εκείνη κρατά τα ηνία . Είναι ένας πολύ ενδιαφέρων ρόλος που απαιτεί, όπως όλοι οι ρόλοι, να είσαι ”εκεί” και να παίζεις με τους άλλους. Οι άνθρωποι αυτοί είναι απλοί, αμόρφωτοι και έχουν ένα μεγάλο αυθορμητισμό . Το βασικό τους μέλημα είναι να καταφέρουν το παιδί τους να κάνει πράγματα που αυτοί δεν μπόρεσαν να κάνουν, γιατί δεν είχαν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους… Αγαπιούνται, όμως, πολύ, είναι άνθρωποι ζωντανοί, με κέφι, με ενέργεια και γκρίνια πολλές φορές, αλλά ξεχωρίζουν , προπάντων, για τις αρχές, το ήθος και την αξιοπρέπεια τους!
– Έχεις απαντήσει ποτέ στο ερώτημα γιατί ”έγινα ηθοποιός”;
Επειδή, είχα την ανάγκη να εκφράζομαι μέσα από διαφορετικούς ρόλους… Μου αρέσει να ανακαλύπτω πράγματα για τον εαυτό μου και γενικότερα για την ανθρώπινη φύση.
– Θα ακολουθούσες τον ίδιο δρόμο, αν ξεκινούσες από την αρχή; Τι θα άλλαζες;
Δεν ξέρω, δεν έχω αναρωτηθεί ποτέ, αν τώρα ακολουθούσα ένα διαφορετικό δρόμο. Σίγουρα όμως, θα μπορούσα να πω ότι μετά από 25 χρόνια στη δουλειά αυτή, έχω αρχίσει να απενοχοποιώ κάποια πράγματα και κάποια άλλα να τα απομυθοποιώ. Μεγαλώνοντας, αισθάνομαι ότι τη μεγαλύτερη αξία στη δουλειά μας την έχει η χαρά να μπαίνεις σε μια ιστορία, σε ένα έργο, σε ένα ρόλο, χωρίς απαραίτητα να σε νοιάζει το αποτέλεσμα, να ρισκάρεις περισσότερο επί σκηνής, να χαίρεσαι εντέλει τη διαδικασία. Το ότι παίζω, δηλαδή, με αγαπημένους συναδέλφους και λέω μια ιστορία στο κοινό, με ευχαριστεί πολύ!
– Τι ζητά η ψυχή σου;
Ζωντάνια , υγεία πάνω από όλα, αγάπη, χαρές, συντροφικότητα, τρυφερότητα, ευχάριστες εκπλήξεις, ταξίδια.
– Υπάρχει μια έκφραση που να αντιπροσωπεύει την ιδέα σου για τη ζωή;
”Τα πάντα ρει” Το πιστεύω τόσο πολύ αυτό το απόφθεγμα του Ηράκλειτου! Αυτή η έννοια της ρευστότητας μαλακώνει την καρδιά και το μυαλό μου.
– Έχεις καταλάβει τι είναι αυτό που κάνει κάποιον να ξεχωρίζει;
Με το πόσο συνεπής είναι κάποιος και πόσο υπερασπίζεται τα ”πιστεύω” του. Η δύναμη να υπερασπίζεσαι τα ”πιστεύω” σου, έχει μεγάλη σημασία!
– Θεωρείς ότι υπάρχει ταλέντο; Τι σημαίνει το ταλέντο για εσένα;
Φυσικά , υπάρχουν ταλαντούχοι άνθρωποι σε κάθε γενιά! Το ταλέντο είναι ένα φυσικό χάρισμα, μια έφεση, μία αντίληψη. Δεν αρκεί, όμως, μόνο αυτό. Για τον ηθοποιό σημαντικό δεν είναι μόνο το να μπορεί να πει καλά τα λόγια του ή να εκφράσει συναισθήματα, αλλά ο τρόπος που αντιλαμβάνεται και εμπνέεται από την ίδια τη ζωή. Εντούτοις, εκτός από τα φυσικά χαρίσματα και τις ευκολίες, εξίσου σημαντικό ρόλο παίζουν η επαγγελματικότητα, η προσωπική δουλειά, η εξέλιξη, η ανάπτυξη και η άσκηση των μέσων που διαθέτουμε.
– Σε τι διαφέρει το θέατρο από την τηλεόραση και τον κινηματογράφο;
Ο ηθοποιός, σε όποιο μέσο κι αν παίζει, αυτό που ψάχνει είναι η αλήθεια σε συνεργασία με τους υπόλοιπους. Είναι η αλήθεια της στιγμής, μιας ιστορίας και το μόνο που διαφέρει είναι το μέσο αυτό καθ’εαυτό. Στο θέατρο χρησιμοποιείς διαφορετικά τα εκφραστικά σου μέσα, ο χώρος είναι διαφορετικός και φυσικά υπάρχει πάντα το κοινό που είναι ένας παράγοντας που συμμετέχει ενεργά στην παράσταση, είτε αντιδρά είτε όχι. Το κοινό δεν είναι το ίδιο σε κάθε παράσταση και αυτό είναι που μας δίνει τη δύναμη να ξαναπούμε την ιστορία από την αρχή. Στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο, η κάμερα έχει τη δύναμη να αποτυπώνει και την παραμικρότερη αντίδραση του ηθοποιού, γι’ αυτό το λόγο θα έλεγα, απαιτεί μια λιτότητα, μία πύκνωση στην υποκριτική.
– Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια.
Αφού τελειώσουν οι παραστάσεις του ”Ντα”, θα παίξω με τον Νίκο Ψαρρά, σε σκηνοθεσία της Έλενας Καρακούλη, το ”Σκηνές από ένα γάμο” του Μπέργκμαν, στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά, μετά το Πάσχα. Επίσης, θα συμμετάσχω στα γυρίσματα της ταινίας που ξεκινούν το Μάρτιο και έχει τίτλο ”Κρέας”, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Δημήτρη Νάκου. Επίσης, συμμετέχω στην νέα ταινία του Σωτήρη Γκορίτσα «Εκεί που ζούμε», που προβάλλεται αυτήν την περίοδο στις κινηματογραφικές αίθουσες και στην τηλεοπτική σειρά “Milky way”, του Βασίλη Κεκάτου που θα προβληθεί στο Mega.
[cpr]
Σχόλια για αυτό το άρθρο