Μάριος Ιωάννου: «Η ομορφιά και η τελειότητα έχουν το τίμημά τους»

Με αφορμή την παράσταση ‘’Η τελετή του τσαγιού’’ που έγραψε με τον σκηνοθέτη της Achim Wieland, η οποία παίζεται στο θέατρο Artiria Athens κάθε Σάββατο και Κυριακή, γνωρίστε έναν ηθοποιό, τον Μάριο Ιωάννου, ολοκληρωτικά δοσμένο στην τέχνη του, ΄΄αθόρυβο’’, επαναστάτη χωρίς αιτία, ιδεαλιστή, αλλά με ένα παλμαρέ που θα το ζήλευαν πολλοί, μεστό και ουσιώδες που θα σας εντυπωσιάσει:

Ο Μάριος Ιωάννου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάφο, στην Κύπρο. Αποφοίτησε το 1994 από την Ανώτερη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Σημαντικότερες δουλειές του στο Θέατρο η «Ιφιγένεια στη Χώρα των Ταύρων» στο Θέατρο Σφενδόνη, σε σκηνοθεσία της Άννας Κοκκίνου. Ακολούθησαν: Ο Δόκτωρ Ουίλαρντ στη «Μικρή μας Πόλη», με σκηνοθέτη τον Σταμάτη Φασουλή, ο Μπεν στο «Dogvil» σε σκηνοθεσία Αντώνη Καλογρίδη, Κάσκα στον «Ιούλιο Καίσαρα» του Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Καραθάνου. «Το Ημερολόγιο ενός τρελού» του Γκόγκολ σε διασκευή στην κυπριακή καθομιλουμένη, ταξίδεψε με μεγάλη επιτυχία σε όλο το νησί και στο Λονδίνο. Με αυτόν τον μονόλογο ήταν υποψήφιος για τα Θεατρικά Βραβεία Θ.Ο.Κ. Στη Λεμεσό έχει συνεργαστεί  με την Ομάδα ΜΙΤΟΣ σε δραματοποίηση κειμένων του Λεόντιου Μαχαιρά αλλά και σε άλλα devised έργα. Με σκηνοθέτη τον Achim Wieland δημιούργησε την ομάδα SRSLY yours το 2008 με πρώτο έργο τον «Βόιτσεκ» του Μπίχνερ. Το έργο παρουσιάστηκε  σε Στουτγάρδη, Βερολίνο και Ζυρίχη. Ακολούθησαν τα devised έργα «The Fear Industry» που περιόδευσε σε πολλές πόλεις της Ευρώπης όπως τη Βρέμη και το Μαυροβούνιο και το «Picture Perfect» και πάλι των SRSLY yours που ταξίδεψε στο Σεράγεβο, στο σπουδαίο Mess Festival, όπου και έγινε δεκτό με μεγάλο ενθουσιασμό από κοινό και κριτικούς. Ως ηθοποιός συνεργάστηκε  με τη Λία Χαράκη στον «Ενεργό Θεατή», που παρουσιάστηκε μέχρι τώρα  στο πλαίσιο του «The Performance Shop» στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2018. Τον Αύγουστο του 2017 παρουσίασε στο πλαίσιο της  Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής πρωτεύουσας Πάφος 2017 το έργο «Uniting the Mediterranean Sea» το οποίο έγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστούσε. Το έργο είναι μια διεθνής παραγωγή με ηθοποιούς από πέντε πόλεις της Μεσογείου. Εδώ και έξι χρόνια περιοδεύει σε θέατρα και Φεστιβάλ της Ευρώπης με την «Τελετή του Τσαγιού» στα Αγγλικά. Το έργο απέσπασε Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Milano Off Festival και βραβείο ερμηνείας για τον Μάριο στο Fiat Festival στο Μαυροβούνιο. Στην ελληνόφωνη εκδοχή το έργο ανεβαίνει για πρώτη φορά. Ο Μάριος  έχει μια σχέση αμοιβαίας αγάπης με τον κινηματογράφο. Τριάντα τίτλους ταινιών έχει να μετρά κατά την πορεία του στο μαγικό χώρο της Έβδομης Τέχνης. Πρωτογνώρισε την Τέχνη αυτή με τον Νίκο Κούνδουρο στους «Φωτογράφους» και ακολούθησαν πολλοί ρόλοι σε κινηματογραφικές ταινίες όπως «Φτηνά Τσιγάρα» του Ρένου Χαραλαμπίδη, «Οι Γενναίοι της Σαμοθράκης» του Σταμάτη Τσαρουχά, «Μπλε Φόρεμα» του Γιάννη Διαμαντόπουλου, «Circo De LaVida» της Μαρίας Λάφη, «Bourek» του VladanNikolic, «Ανελκυστήρ» του Χριστόφορου Ροδίτη, «ConveyorBelt» της AlexiaRoider, «Eduart» της Αγγελικής Αντωνίου, «Μαφιόζοι στο Αιγαίο» του GergelyFonyo, «Greenhouse» του Ιωακείμ Μυλωνά και άλλες. Για το ρόλο του λαθρομετανάστη Μουσταφά στην ταινία «Kalabush» των Άδωνη Φλωρίδη και Θόδωρου Νικολαΐδη το 2004 τιμήθηκε με το Βραβείο Α’ Ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το 2012 απέσπασε τιμητική διάκριση στις Κινηματογραφικές Μέρες Κύπρου για το ρόλο του Τουρκοκύπριου Άντι στην ταινία «Fish ‘n Chips». Για το ρόλο του ως τρανς Ζήνα στο «Τσικιτιγκλόν, Η Νεράιδα και Το Παλικάρι» κέρδισε το βραβείο καλύτερης ερμηνείας από το ISFFC και SpicyIndie International Film Festival. Ο ηθοποιός με όλη τη σημασία της λέξης που εργάζεται για το θέατρο Μάριος Ιωάννου από το Α ως το Ω!

Αρμονία:

Να ακούω τα πουλιά να τραγουδούν στο λόφο της Πνύκας με κλειστά τα μάτια και να λούζομαι στο φως του ήλιου…

 

Βαρβαρότητες:

Στην πλατεία  κάνουν ειρηνικές διαδηλώσεις. Τραμπούκοι διαλύουν τον κόσμο με δακρυγόνα.

Γκέισα:

«Ακολουθώντας πιστά τους κανόνες  κοσμιότητας που διδάχτηκα, γοητεύω και ψυχαγωγώ τους προσκεκλημένους μου, με χορό, τραγούδι και πνευματώδεις συζητήσεις».  Κικουνοχάνα από την Τελετή του Τσαγιού

 

Δουλεία:

Φαινόμενο που προκύπτει όταν αχόρταγο τέρας πετύχει στο διάβα του ανθρώπους που έχουν ανάγκη από ένα κομμάτι ψωμί. Το χειρότερο είναι πως το τέρας δημιουργήθηκε από το αίμα των ανθρώπων αυτών. Φαύλος κύκλος, από καταβολής του κόσμου.

 

 

Εκμετάλλευση:

Σπορ των ισχυρών. Δεν θα τους περάσει να το απολαμβάνουν για πολύ… (Τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω.)

 

Ζόφος:

Όταν η  οθόνη του κινητού  βγάζει τον Ντόναλντ Τραμπ και τον  Νεντανιάχου να χαμογελάνε σε συνάντηση, και να λείπει από τη συντροφιά τους ο Ντόναλντ Ντακ!

Θέατρο Artiria Athens:

Με το που ανέβηκα στον δεύτερο όροφο στην Οδό Λεωχάρους 13 και συνάντησα την Μυρτώ Γράψα, ιδιοκτήτρια του χώρου, κατάλαβα αμέσως πως βρήκα ένα σπίτι που αγαπά και φροντίζει performers, χορευτές, ηθοποιούς, Τη μέρα είναι στούντιο για πρόβες, μαθήματα, εργαστήρια ενώ το βράδυ μεταμορφώνεται ενίοτε και σε θέατρο.

 

Ιδανικά:

«Θα μείνω πάντα ιδανικός και ανάξιος εραστής των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων»

Νίκος Καββαδίας

 

Κινηματογράφος:

Ο ηθοποιός εκεί έχει την απόλυτη ελευθερία και τον απόλυτο έλεγχο. Απολλώνιος Διόνυσος η Διονυσιασμένος Απόλλωνας. Κατά τα άλλα, ζήτω οι ταινίες του Λαρς Φον Τρίερ.

 

Λεονταρισμός:

Το να ελπίζεις και να ονειρεύεσαι, ακόμα και αφού έχεις χάσει πολύ αγαπημένους από τη ζωή…

 

Μοναξιά:

Τη νιώθω όταν δεν κρατώ καλή παρέα σε μένα. Όταν μου κρατώ καλή παρέα, τότε είναι μοναχικότητα. Αυτή την περίοδο ισορροπώ ανάμεσα στα δυο.

Νοημοσύνη:

Ήρθε ο καιρός εμείς οι άνθρωποι  να επιστρέψουμε σε αυτή που μας έδωσε ο δημιουργός μας και να αφήσουμε την τεχνητή. Είναι και περιορισμένη και περιοριστική.

 

Ξένοι ή Έλληνες συγγραφείς:

Οι συγγραφείς και οι ποιητές είναι όλοι από την ίδια φυλή.

 

Ομοφοβία:

Δεν ξέρω. Ξέρω από ομοφυλοφιλία. Την ζω στο πετσί μου από γεννησιμιού μου.

 

Παιδική εργασία και καταναγκαστική:

Κλείνω τα μάτια και ζητώ να με φωτίσει ο Θεός, γιατί να το επιτρέπει;

 

Ρόλοι:

Άπειροι. Κάποιοι από αυτούς, έχουν γραφτεί. Από αυτούς που έχουν γραφτεί ο Άμλετ είναι ο πιο αγαπημένος μου.

Σκηνοθεσία Achim Wieland:

Αγάπη, αγάπη, αγάπη και κράτησε δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια και συνεχίζει.

 

Τελετή ιαπωνική:

Είναι σκληρή δουλειά, μα η ομορφιά και η τελειότητα έχουν το τίμημά τους.

 

Υπαρξιακό επίπεδο:

Ο λόγος και ο στόχος για τον οποίο μιλάμε τώρα, μαζί.

 

 

Φιλοτιμία:

Άμα συναντώ άνθρωπο που την έχει, τότε ξέρω πως έχω μπροστά  μου ατόφιο Έλληνα!

 

Χρόνος:

Είναι μια από τις  εφευρέσεις του μυαλού, για να μας βοηθούν να αντέχουμε το ακατανόητο, που είναι η βόλτα μας σε αυτή τη ζωή.

 

Ψυχή:

Το πιο ασφαλές μέσον.

 

Ωραία παράσταση :

Ως θεατής έχω καιρό να το ζήσω. Ως ηθοποιός προσπαθώ κάθε Σάββατο και Κυριακή να το προκαλέσω.