Με αγάπη (για την) Άννα

Η γνωριμία μας ήρθε από έναν περίεργο δρόμο διαμέσου δουλειάς και μίας δικής μας αστείας προσωπικής ιστορίας που λύθηκε το βράδυ που πήγα τον Αλβέρτο του Μονακό στα Αστέρια μετά από διακοπές στην Αντίπαρο που είμασταν σε φίλους, για να δει τo συγκλονιστικό σόου που έκανε τότε. Κατέληξε να χορεύει όρθιος στο τραπέζι και μετά τις τόσες φορές που την έχει δει και στο Monte Carlo είναι και αυτό πια fan. Από τότε βήμα βήμα ..τη φιλία μας την διεκδίκησα ειδικά στις αρχές όταν έκανε πρωταθλητισμό.

Ζούσε έντονα τη δόξα, την αποθέωση, τη ζήλια, κιτρινισμό από φυλλάδες και πάνελ. Παράλληλα έγραφε την ιστορία της. Εμφανίσεις-εγκεφαλικό, ροκ όπερες, haute couture στην πίστα. Πάντα μπροστά και πάντα υπέρλαμπρη.

Η σχέση μας ζεστάθηκε περισσότερο στο εξωτερικό, εκεί που ήταν πιο ελεύθερη. Ένα κορίτσι αφιερωμένο στη δουλειά, στην εικόνα, μια ζωή πάνω στη σκηνή, με μικρές χαρές όπως να την πας στα Starbucks ή σινεμά για ποπ κορν. Δέσμια της τέλειας εικόνας της, με ερωτήματα όπως: «Αν πάω στην παραλία με μαγιό θα με βγάλουν φωτογραφία;». Θυμάμαι κάποτε που είχα γράψει αυθόρμητα ένα κείμενο «αναλύοντας την Άννα Βίσση». Με πήρε τηλέφωνο να με ευχαριστήσει. Ήταν η πρώτη φορά που κατάλαβα πόσο πολύ μετράει γι’ αυτήν να την καταλάβεις. Υπήρξε εποχή που είμασταν πάρα πολύ κοντά. Μετά χανόμαστε και ξαναβρισκόμαστε .

Αγαπώ πολύ και παλιές καλές της φίλες, όπως την Πόπη που ζει στη Νέα Υόρκη . Μάλιστα προχθες φωτογραφηθηκαμε μαζί ως The Originals – εμπνευσμένη από τα Vampire Diaries.. γιατί έτσι οπως δεν μεγαλώνει η Αννα , ανήκει και σε αυτήν την κατηγορία.

Είναι πάντα εκεί αν την χρειαστείς και η συμβουλή της είναι λιτή και σωστή. Σε δύο- τρεις μεγάλες κρίσεις που είχα στη ζωή μου, έχουμε κάνει meeting κορυφής με Αννα και Νίκο – ήταν πραγματικα φανταστικοί και οι δύο και τα λόγια τους ηχούν πάντα μέσα στο μυαλό μου.
Η μοναδική της δυνατή σχέση, κλοιός που και να ραγίσει στιγμιαία κολλάει σαν εφέ ταινίας επιστημονικής φαντασίας, είναι με τον Νίκο Καρβέλα.

Κανέναν δεν θαύμασα στη σκηνή όσο την Άννα. Είχα εθισμό στις live εμφανίσεις της – ήταν το αντικαταθλιπτικό μου, η ένεση χαράς. Την αγαπούσα με υπερβολή. Από την άλλη, μου θύμιζε σε χαρακτήρα την επίσης Τοξοτίνα μητέρα μου και ένιωθα τρομερή ανάγκη να την προστατεύσω. Να μη κάνει λάθος κινήσεις, να μην την εκμεταλλεύονται. Είναι και λεπτεπίλεπτη σαν κοριτσάκι.. από τότε η Άννα έχει δυναμώσει και έχει θωρακιστεί.

Πολλές φορές έπαιζα τον ρόλο του “bodyguard” στα καμαρίνια.. Μου έλεγε συχνά «είσαι κυνική» γιατί μιλάω άφιλτρα στους δικούς μου. Έχει εμφυτη ευγένεια. Και σε μαθαίνει να είσαι πιο cool. Δεν αναλωνόταν σε μικροπρέπειες. Ο Καρβέλας μου είχε προτείνει έως και να τη μανατζάρω τότε πριν τη Eurovision, αλλά αρνήθηκα – ποτέ δεν μπλέκω δουλειά με φιλίες και ενα τέτοιο ειδικό “προιόν” δεν χρειάζεται στην τελική κανέναν να το μανατζάρει αλλά μόνο να το υποστηρίζει και να επενδύει επάνω του.

Ηταν μεγάλη μου τιμή γιατί ο Νίκος είναι από τα ελάχιστα genius που υπάρχουν, εξού και παρεξηγήσιμος πολλές φορές από τους πιο συμβατικούς. Σου πετάει μία βόμβα , σε βαζει σε σκέψεις και μετά τη διαχειρίζεσαι. Ανάλογα περνάς και τα τεστ. Αλλιώς κόβεσαι.

Μέσα σε ολα αυτά τα 30 χρόνια ζήσαμε πολλά και ήταν και εποχές που η ζωή της ήταν τόσο αφοσιωμένη στη σκηνή που ηταν αδυνατον να την ξεσηκώσεις για διακοπές. Σπίτι μου στη Μύκονο την άφηνα να ξεκουράζεται, είχαμε καταφέρει να φέρουμε και τον Καρβέλα , γελάσαμε πάρα πολύ τότε.. αλλά για παραλία δεν υπήρχε συζήτηση. .. Σιγά σιγά όλα τα έκανε. Εμαθε να χαλαρώνει και να που φέτος ειναι κατάμαυρη!

Στην Ιταλία – από όλα τα μέρη του κόσμου, κατεύθασε αποφασισμένη να ξεκινήσει πρωτεϊνική δίαιτα Atkins! Πέρασε πολλά χρόνια πειθαρχώντας και κάνοντας τη νύχτα μέρα. Στο spa στην Ισπανία τα καταφερε και προσαρμόστηκε με το ωράριο και το πρωινό ξύπνημα. ¨Ηταν στρατιώτης, και τη διαιτα εκανε και τις θεραπείες αν και βαριόταν τα πολλά μασαζ. Προτιμάει να παίξει χαρτιά ή τάβλι. Παραμένει κανονικός ανθρωπος, διχως ίχνος επαρσης και ψώνιου. Το μόνο βάρος που κουβαλά πάνω της είναι αυτό της εκάστοτε βαλίτσας της. Μου έχει προτείνει όποια δίαιτα έχει κάνει και μπορείς να φανταστείς. Και τις έχω κάνει σχεδόν όλες.Μία μάλιστα πέτυχε, περιφερόμασταν ολη η παρέα σαν μοντέλα. Κάθε φορά με ζυγίζει με το μάτι της . Κι ας ειναι η καλύτερη μαγείρισσα. Και πόσο θαυμάζω αυτά τα υπέροχα, ακόμα νεανικά χέρια της που γυμνάζει και προσέχει, όπως τα πάντα πάνω της. Δεν θα την ακούσεις ποτέ να μιλήσει για θέματα υγείας, γκρίνιες κλπ. Μιλάς πάντα με μία 30άρα.

Από τους ελάχιστους καλλιτέχνες χωρίς παιδικά τραύματα, πάντα κοντά στη μητέρα της και στις αδελφές της.Υπήρχε εποχή που ο μεγάλος μου γιος και η Σοφία πήγαιναν στο ίδιο σχολείο. Εκείνος ξεκινουσε , εκεινη τελειωνε. Ο Νικος μου, που είναι τώρα 32 έχει δει την περισσότερη Βίσση που εχει δει συνομίληκός του σίγουρα. Με τα χρόνια η Αννα έγινε καταπληκτική γιαγιά, με τη Σοφία να παίζει ρόλο κλειδί στην παράταση της νεότητάς της με τη χαρά που της έδωσε. Δεν ήταν πάντα εύκολα με τα παιδιά μας και δεν δυνατόν να περιμένεις από μία σταρ – γιατί είναι – να λειτουργεί σαν «φυσιολογικός» άνθρωπος όσο και αν το προσπαθούσε. Το εξηγώ πολλές φορές σε παιδιά διασήμων, που θα προτιμούσαν να έχουν έναν παραδοσιακό γονιό. Αργότερα καταλαβαίνουν την αξία τους. Και πως τα λάθη και τα πάθη είναι ανθρώπινα. Ναι, πάντα πρέπει να της θυμίζεις γιορτές ή γενέθλια, και στα ραντεβού καλό είναι να της λες μια ώρα νωρίτερα!

Η Άννα ξέρει όλα μου τα μυστικά γιατί της έχω εμπιστοσύνη. Πιστεύω πως της αρέσει όπως γράφω και με καταλαβαίνει καλύτερα διαβάζοντάς με , τα περνάω ετσι καλυτερα τα μηνύματα. Μου είχε προτείνει και στίχο κάποτε, αλλά και εκεί μου ήταν αδύνατον. Λειτουργώ μόνο σε reality mode.

Στην Eurovision, που ήμουν και επιτροπή, μας έβριζε όλη η Ελλάδα. Τα ΜΜΕ ζούσαν τις πιο κατινίστικες στιγμές τους. Εκείνη έδειξε υπομονή, ενώ εγώ τσακωνόμουν live στην τηλεόραση. Ένας διαγωνισμός με τον οποίο γελάει όλη η Ευρώπη, έγινε σημαία αξίωσης στον καλλιτεχνικό μας χώρο και λόγος να έχουν άποψη όλοι για την Άννα Βίσση. Μου έκανε εντύπωση τότε, στα ντουζένια της, που δεν πήγαιναν να τη δουν live όλοι αυτοί που την αμφισβητούσαν. Στα περιοδικά που δούλευα, με την παρουσία της ξελάσπωνε κάθε πάρτι μας. Παραιτήθηκα από εβδομαδιαίο περιοδοικό μας όταν είδα ανώνυμη στήλη να την ειρωνεύεται . Η αχαριστία έρευσε άφθονη τότε στα media.
Και γιατί τα λέω αυτά τώρα? Ισως γιατί τα χρονια της υπομονής δεν τα θυμήθηκε κανεις..

Ο γιος μου, ο Άλεξ, που τον βάφτισε σε μία τελετή-έπος ένα μεσημέρι στον Άγιο Διονύσιο στο Κολωνάκι, χθες που την είδε ανατρίχιασε από περηφάνεια. Respect για τη νονά, οπως λεει ο ιδιος. Το λάδι? Η κοινή τους αγάπη για τη μουσική, το μοδάτο athleisure και η γυμναστική.