ΤΩΡΑ |
Μία ακόμα μέρα, μία ακόμα καταγγελία-μαχαίρι στην καρδιά από γυναίκα που υπέστη κακοποίηση και πλέον αισθάνεται έτοιμη να το μοιραστεί. Αυτή την φορά έρχεται από την Ζέτα Δούκα, η οποία με τεράστια δύναμη ψυχής εξομολογήθηκε τα βασανιστήρια (χωρίς καμία υπερβολή η χρήση της λέξης) που χρειάστηκε να υπομείνει στην διάρκεια συνεργασίας της με τον Γιώργο Κιμούλη, τον οποίο η ίδια χαρακτήρισε επανειλημμένως “σπουδαίο ηθοποιό και καλλιτέχνη” που όμως της άσκησε ψυχική και σωματική βία ξανά και ξανά. Η δήλωσή της είναι εξαιρετικά σημαντική, όχι μόνο γιατί ξεκαθαρίζει πως η κακοποίηση δεν περιορίζεται μόνο στην σεξουαλική, αλλά γιατί βοηθάει στο να ξεσκεπαστεί μία τελείως στρεβλή νοοτροπία, σύμφωνα με την οποία όσο πιο “σπουδαίος” είσαι, τόσο μεγαλύτερο το φρούριο γύρω σου που θα σε προστατέψει από οποιαδήποτε κριτική.
Στην ελάχιστη επαφή μου με το θέατρο, το έχω η ίδια ακούσει να συμβαίνει σχεδόν σε κάθε θίασο: Ένας πρωταγωνιστής “μεγάλο όνομα”, με λαμπρή καριέρα στο ενεργητικό του και πολλές καταξιώσεις, ο οποίος στρογγυλοκάθεται στις δάφνες του, παίζει καλά τον ρόλο του και, μόλις κατέβει από την σκηνή, μετατρέπεται σε μπαμπούλα. Όπως ανέφερε και η κυρία Δούκα, αυτό μπορεί να συμπεριλαμβάνει τα πάντα από εκρήξεις θυμού μέχρι απαξιωτικά λόγια που σε μειώνουν ως άνθρωπο, σωματική βία, συχνές βρισιές, καψόνια, στέρηση αξιοπρέπειας και βασικών αναγκών κατά την διάρκεια της εργασίας και, σε άλλες περιπτώσεις, σεξουαλική παρενόχληση. Διότι στην σκηνή και στην ζωή, είναι εκείνος ο κεντρικός χαρακτήρας. Διότι ποια είσαι εσύ που θα τα βάλεις με τον Κιμούλη; Ξέρεις ποιος είναι ο Κιμούλης;
Όμως φυσικά, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στον συγκεκριμένο χώρο αλλά εξαπλώνεται σε πολλά ακόμα επαγγέλματα, με έντονη παρουσία στα media πάσης φύσεως. Είναι πλέον κλασική η συνταγή: Ένα “ιερό τέρας”, το οποίο θεωρείται φτασμένο στον τομέα του, αντιμετωπίζεται με απόλυτο σεβασμό και, στο όνομα της “αυθεντίας”, σπέρνει τον τρόμο και τον πανικό κάθε φορά που κάτι το εκνευρίσει. Η εκάστοτε απαράδεκτη συμπεριφορά του συνήθως δεν συναντάει καμία αντίσταση από τους υπολοίπους, καθώς οι νεότεροι φοβούνται πως το οποιοδήποτε παράπονο θα τους κοστίσει την καριέρα τους, και οι μεγαλύτεροι καλλιεργούν ακόμα περισσότερο αυτόν τον τοξικό φαύλο κύκλο με εκφράσεις όπως “είναι χρόνια στον χώρο”, “έχει πετύχει τόσα πολλά”, “κέρδισε το δικαίωμα να λέει ό,τι θέλει”. Το παραπάνω φαινόμενο, δυστυχώς, δεν περιορίζεται καν στους άνδρες αλλά αφορά και αρκετές γυναίκες που εκμεταλλεύονται την θέση εξουσίας τους μέσα σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον για να κακοποιήσουν πνευματικά ή σωματικά τους υπαλλήλους τους. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως χαρακτήρες όπως η Miranda Presley στο The Devil Wears Prada είναι βασισμένοι σε αληθινά πρόσωπα.
Όλο αυτό συνοδεύεται και με ένα ωραιότατο “έτσι είναι η δουλειά”, το οποίο υποδηλώνει πως δεν φταίει το σύστημα για την κακοποίησή σου, αλλά εσύ ο ίδιος που “τα παίρνεις όλα τόσο προσωπικά” και δεν είσαι αρκετά σκληραγωγημένος για να ανταπεξέλθεις στις απαιτήσεις του επαγγέλματος. Αν δε, συνεχίσεις να διαμαρτύρεσαι, το πιο πιθανό σενάριο είναι να ακούσεις πως περιμένουν δεκάδες άλλοι στην ουρά να πάρουν την θέση σου και είσαι ελεύθερος να φύγεις. Κάτι που βέβαια, στην Ελλάδα του 2021, ισχύει.
Ας είναι η μαρτυρία της Ζέτας Δούκα ένα ακόμα βήμα προς την προστασία και την δικαίωση των θυμάτων και επιζώντων της λεκτικής, ψυχολογικής , σωματικής και σεξουαλικής βίας. Αλλά ας αποτελέσει και μία αφορμή για να εξετάσουμε καλύτερα τι συμβαίνει σε κάθε γραφείο, πλατό, συντακτική αίθουσα, θεατρική σκηνή και οποιαδήποτε ιδιωτική επιχείρηση, όπου τα “φτασμένα” άτομα δρουν ανενόχλητα, έχοντας ως άλλοθι την εμπειρία, το κύρος και την θέση τους. Εφόσον μέχρι στιγμής δεν ήταν αυτονόητο πως ο αριθμός των βραβείων Χορν που έχεις στο ράφι σου δεν μπορεί να καθορίζει το πώς συμπεριφέρεσαι στους συναδέλφους σου, ας το κάνουμε εμείς. Είναι καιρός να μπει ένα τέρμα στην ματαιοδοξία και τον τοξικό ναρκισσισμό του κάθε “καταξιωμένου” αφεντικού. Τα ιερά τέρατα πρέπει να πάνε για ύπνο.
https://www.oneofus.gr/top/na-teleionoyme-siga-siga-me-to-paramythi-ton-quot-ieron-teraton-quot/
Σχόλια για αυτό το άρθρο