ΤΩΡΑ |
Έχει ανεβοκατεβεί πολλές σκάλες στη ζωή της, μεταφορικά και στην κυριολεξία. Μερικές απο τις σκάλες έφεραν λύπη και την οδήγησαν σε μεγάλες περιπέτειες στη ζωή της. Άλλες την έβαλαν στο βιβλίο Guinness με τα παγκόσμια ρεκόρ! Η Νάταλι είναι γνωστή σε όλους στις σκάλες της Santa Monica αλλά και παραπέρα. Η ζωή της θα μπορούσε να γίνει κινηματογραφική ταινία, αφού την έζησε και συνεχίζει να την ζει με μεγάλο πάθος, παρά τα 80 της χρόνια. Έχει γυρίσει τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, και κάθε φορά που με βλέπει με αποκαλεί “Greek goddess.”
Αναφέρομαι στην Natalie Lewis, την οποία συνάντησα στις Σκάλες της Santa Monica, και που είναι παράδειγμα προς μίμηση ακόμα και για τους πολύ νεώτερους της.
ΕΡ: Natalie, πότε πρωτόεγινες τόσο δραστήρια;
Άρχισα να γυμνάζομαι όταν είχα ήδη κάνει τα 5 παιδιά μου και ήμουν πάνω απο τα 40. Αλλά στα νιάτα μου είχα πάρει μαθήματα χορού, έκανα πατινάζ στον πάγο, όλο και κάτι έκανα που εξασκούσε το σώμα μου. Αλλά ήταν ωραία όταν ανακάλυψα το τρέξιμο. Πρώτα απ’όλα βρέθηκα έξω στη φύση και πραγματικά λατρεύω τη φύση. Ομολογουμένως, στα νιάτα μου έπινα και κάπνιζα. Ήμουν καπνίστρια επί 30 χρόνια όταν πρωτοάρχισα να τρέχω και, πίστεψε με, λαχάνιασα πολύ στην αρχή. Αλλά, σιγά-σιγά, πρώτα έκανα ένα μίλι, μετά δύο, μετά αφού μετακομίσαμε στην California έγινε 7 μίλια και μετά καθώς μίλαγα με τους άλλους με ρώταγαν «γιατί δεν τρέχεις παραπάνω;» Οπότε η απόσταση έγινε 10 μίλια, και μετά έγινε Μαραθώνιος! Η μάλλον, είχα γραφτεί σε ένα μάθημα jogging όπου ο οργανωτής ήταν στο παρελθόν προπονητής ομάδας Αμερικανικού football. Και μιά μέρα μου είπε ότι με είχε εγγράψει, είχε πληρώσει τα λεφτά, για να τρέξω σε έναν Μαραθώνιο. Πραγματικά ντράπηκα πολύ επειδή δεν ήθελα καθόλου να πάω, αλλά το γεγονός ότι είχε δώσει τα λεφτά με ανάγκασε να παρουσιαστώ. Και μάλιστα εκείνη τη μέρα κέρδισα και ένα κύπελλο. Η Μαραθωνοδρομία ήταν τότε σχετικά καινούργιο σπορ για τις γυναίκες.
ΕΡ: Πόσα χρόνια γυμνάζεσαι εδω στις σκάλες;
Τις σκάλες τις κάνω εδώ και πάνω απο 20 χρόνια. Μετά το Μαραθώνιο (των 26 μιλίων), έτρεξα έναν αγώνα 50 μιλίων και μετά έτρεξα άλλες δύο φορές αγώνες 100 μιλίων – ήμουν σχεδόν πενηντάχρονη όταν τους έτρεξα. Μετά από αυτό, ήταν πλέον δύσκολο να βρω αγώνα που θα με έβαζε σε μεγαλύτερη δοκιμασία. Έκτοτε έχουν οργανωθεί πολλοί πιό δύσκολοι αγώνες δρόμου, αλλά τότε δεν υπήρχαν. Συζητιόταν τότε να οργανωθεί αγώνας δρόμου που θα διέσχιζε την Αμερική. Δεν έγινε, αλλά είχα τότε έναν Εγγλέζο boyfriend με μοτοσυκλέττα και μου είπε ότι θα με συνόδευε στο δρόμο με τη μηχανή του. Πήγαμε λοιπόν στην ΑΑΑ (την Αμερικανική ΕΛΠΑ που δίνει οδικούς χάρτες) και μας έδειξαν τη διαδρομή που θα πέρναμε για να διασχίσω την Βορειοαμερικάνικη ήπειρο από τη μία ακτή στην άλλη. Η
διαδρομή ήταν αρκέτεα δύσκολη. Δεν ήταν το τρέξιμο αυτό καθ’εαυτό η κύρια δοκιμασία. Πιό δύσκολο ήταν το να ξυπνάς κάθε πρωί με την προοπτική να επαναλάβεις το ίδιο πράγμα με την προηγούμενη.
ΕΡ. Πόσες φορές την εβδομάδα προπονήσαι στις σκάλες;
Κάθε μέρα.
ΕΡ. Ακόμα και τα Σαββατοκύριακα;
Κάθε μέρα!
ΕΡ. Αν θυμάμαι καλά, μου είχες πει ότι κάνεις και άλλου είδους γυμναστική. Κάνεις yoga, έτσι δεν είναι;
Ναι, παίρνω πολλά μαθήματα yoga. Ανήκω στο YMCA (την Αμερικανική ΧΑΝ). Εχώ άφθονο ελεύθερο χρόνο τώρα που οι 5 γιοί μου μεγάλωσαν και που ανέθρεψα και την εγγονή μου, η οποία τώρα έχει δύο παιδάκια – έχω δύο δισέγγονα τώρα.
ΕΡ. Που τη βρίσκεις τέτοια δύναμη και τέτοια ενέργεια;
Για να είμαι ειλικρινής (γελάει), θα μου ήταν δύσκολο να το εξηγήσω στον πολύ τον κόσμο. Αλλά το γεγονός ότι είμαι 80 χρονών και αισθάνομαι θαυμάσια οτι που πολύς κόσμος μου λέει ότι φαίνομαι και μιά χαρά, αυτό απο μόνο του είναι αρκετό για να μου ανεβάσει το ηθικό. Νομίζω πως εχώ έναν τέτοιο χαρακτήρα που μπορεί να πέσει σε κατάθλιψη, αλλά με το τρέξιμο, με το σκαρφάλωμα στα σκαλιά, με την ορειβασία, με την φυσική δραστηριότητα βγάζω τον εαυτό μου από τέτοια αρνητικά συναισθήματα και έτσι αισθάνομαι πολύ καλύτερα.
ΕΡ. Πόσες φορές τα ανεβοκατεβαίνεις τα (168) σκαλιά κάθε μέρα;
Τα ανεβοκατεβαίνω 15 φορές έξη μέρες τη βδομάδα και την άλλη μέρα τις κάνω 20 φορές.
ΕΡ. Εγώ ούτε 10 ανεβοκατεβάσματα δεν μπορώ να κάνω!
Καλά, κοίταξε να δεις, αυτό που κάνω δεν είναι μοναδικό. Απλά αυτή την άσκηση την κάνω εδώ και πάρα πολύ καιρό. Οι μυς μου είναι συνηθισμένοι. Το σώμα μου είναι συνηθισμένο. Το μυαλό μου είναι συνηθισμένο.
ΕΡ. Μπράβο σου. Τι κάνεις από πλευράς διατροφής; Τρως κάτι συγκεκριμένο;
Είμαι κατά κανόνα vegetarian/φυτοφάγος. Τρώω που και που λίγο κοτόπουλο η λίγο ψάρι, δεν θα σκάσω γι’αυτό. Και ομολογουμένως έχω αδυναμία στη ζάχαρη. Προσπαθώ πάντως να την αποφύγω επειδή είναι σαν το πιοτό. Αν τη σταματήσεις τη ζάχαρη, μετά την αναζητείς πέντε λεπτά αργότερα. Γενικά, προσπαθώ να τρώω καλά, αγοράζω πολλούς ξηρούς καρπούς και αμύγδαλα και καρύδια έτσι ώστε όταν χρειάζομαι ένα κολατσό να έχω κάτι καλύτερο από ένα γλυκό. Μιά και το συζητάμε, σταμάτησα επίσης να τρώω ψωμί. Αυτό ήταν ενδιαφέρον. Ανακάλυψα κάποια στιγμή ότι όποτε δεν έτρωγα ψωμιά μίκραινε η κοιλιά μου. Οπότε είπα τέρμα τα ψωμιά και τα τσουρέκια. Που και που ίσως φάω καμμιά pizza. Αλλά
σε γενικές γραμμές συνιστώ να μην τρώει κανείς ψωμί. Αντ’αυτού, τρώω κρακεράκια από ρύζι, rice crackers.
ΕΡ. Ποιό είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι το πρωί όταν ξυπνάς;
Κάνω τόσα πολλά πράγματα. Όπως είπα, κάνω yoga, πάω σε τάξη στο YMCA και μετά πάω και παίρνω το ταχυδρομείο μου. Με το που σηκώνομαι, ετοιμάζω τα ρούχα που θα φορέσω στην κάθε μου δραστηριότητα. Μετά τα σκαλιά αλλάζω σε άλλα ρούχα για τη yoga και μετά πάλι θα αλλάξω. Σήμερα, γιά παράδειγμα, έχω να πάω στο γιατρό (πράγματι, χρειάζομαι κι’εγώ που και που να δω γιατρό). Παρεπιπτώντος, συνιστώ ανεπιφύλακτα τις βιταμίνες. Τις παίρνω τακτικά. Παρόλο που τρώω υγειινά φαγητά, τις παίρνω εδώ και πολλά χρόνια, οπότε γιατί να τις σταματήσω αφού δεν είχα προβλήματα;
ΕΡ. Μου είχες πει ότι σε βάλανε στο βιβλίο Guinness, πως έγινε αύτο;
Όταν διέσχισα την Αμερική τρέχοντας δεν το έκανα για να μπω στο βιβλίο Guinness με τα παγκόσμια ρεκόρ, αλλά ο γιός μου δούλευε σε μία εφημερίδα και μου είπε ένα χρόνο αργότερα ότι τρεις γυναίκες είχαν κάνει παρόμοια διαδρομή. Ενώ εμένα μου πήρε 75 μέρες, εκείνες έκαναν τη διαδρομή σε 130 (ή 120, δεν θυμάμαι καλά). Εν ́πάσει περιπτώσει, επρόκειτο να τις βάλουν στο βιβλίο Guinness. Όταν το έμαθα είπα ότι έχω άφθονες αποδείξεις για τη δική μου διαδρομή και τον δικό μου χρόνο αφού είχαν γραφτεί κάμποσα άρθρα όταν έτρεξα. Τα έδειξα λοιπόν στους ανθρώπους του Guinness και με έβαλαν στο βιβλίο!
ΕΡ. Πως αισθάνεσαι που όλοι εδώ γύρω σε θαυμάζουν και σε παινούν; Θυμάμαι που γιόρτασες τα 80α σου γενέθλια τον περασμένο Νοέμβριο.
Ανάποδα τα λες. Εγω χαίρομαι που βρίσκομαι κοντά σε νέους ανθρώπους επειδή έχετε πολύ ενέργεια και ενθουσιασμό για τη ζωή. Οπότε πιό πολλά παίρνω παρά δίνω. Σίγουρα δεν είμαι εδώ για να κάνω την βεντέτα και την σταρ, απλά χαίρομαι με την παρέα σας.
ΕΡ. Είσαι μια σταρ απο τη φύση σου, έτσι γεννήθηκες… Εγώ αυτό σκέφτομαι όποτε σε βλέπω.
Νά’σαι καλά. Δεν σου το είπα, έχω και μιά όμοια δίδυμη αδελφή που ζει και γυμνάζεται στο Chicago. Και οι δυό μας έχουμε απο 5 παιδιά και εγγόνια και δισέγγονα.
ΕΡ. Θα μπορούσε να γίνει ολόκληρο άρθρο μόνο γι’αυτό…
Έχουμε και οι δύο 5 παιδιά και εγγόνια και δισέγγονα.
ΕΡ. Και είστε ίδιες;
Ναι, πάρα πολύ. Κυκλοφορώ με ποδήλατο επειδή δεν έχω αυτοκίνητο και μου αρέσει η ποδηλασία και η ζωή έξω στη φύση. Λατρεύω τον καθαρό αέρα. Στο κτίριο όπου μένω βλέπω τη διαφορά. Μένουν εκεί πολλοί άνθρωποι στην ηλικία μου, μερικοί μεγαλύτεροι, άλλοι μικρότεροι, που κυκλοφορούν με
αναπηρικές καρέκλες ή με μπαστούνια. Μερικοί είχαν ίσως κάποιο ατύχημα που τους καθήλωσε. Άλλοι όμως μόνοι τους έβαλαν τον εαυτόν τους σε αυτή την κατάσταση.
ΕΡ. Πιστεύεις ότι οφείλεις στον τρόπο με τον οποίο ζεις το γεγονός ότι είσαι ακόμα τόσο…;
Ναι, σίγουρα. Είναι πιστεύω ζήτημα του lifestyle, του τρόπου ζωής. Όταν αρχίζεις να γυμνάζεσαι και αρχίζεις να αισθάνεσαι μίαν ευφορία, να βελτιώνεται η εμφανισή σου, αυτό γίνεται τρόπος ζωής. Πρέπει επίσης να σκεφτείς το τι θα φας. Αυτός ο τρόπος ζωής και η γυμναστική μου έδωσε το κίνητρο για να ζω μετά που μεγάλωσα τα παιδιά, δούλεψα, έκανα διάφορα επαγγέλματα.
ΕΡ. Natalie σε ευχαριστώ πάρα πολύ ! Είσαι θησαυρός, είσαι καταπληκτική! Σε θαυμάζω πάρα πολύ. Με εντυπωσίασες απο τότε που πρωτοήρθα στην Αμερική. Πω, πω, κάνει κρύο τώρα, πρέπει να φύγω γιατί πουντιάζω!
Τρέχα, τρέχα (απάντησε η ογδοντάχρονη Natalie, που στεκότανε με άνεση χωρίς να κρυώνει ενώ το δροσερό αεράκι απο τον Ειρηνικό Ωκεανό φύσηξε πάνω απο τα σκαλιά της Santa Monica…).
Σχόλια για αυτό το άρθρο