ΤΩΡΑ |
H Νικολέττα Βλαβιανού δεν χρειάζεται συστάσεις! Χρόνια τώρα, από τα πρώτα της βήματα, έχει αποδείξει ότι είναι σπουδαία θεατρίνα και μπορεί με άνεση και ευκολία να μεταπηδά από την κωμωδία στο δράμα με τα ευρέα εκφραστικά μέσα που διαθέτει! Έχει ενσαρκώσει σημαντικούς ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου, ενώ οι ερμηνείες της, ιδιαίτερα σε μονολόγους, έχουν αφήσει ανεξίτηλο και με χρυσά γράμματα το αποτύπωμα της! Mαζί με την έξοχη Μαρία Παπαλάμπρου ανέβασαν ”Το τρίτο στεφάνι- εγώ, η Εκάβη” σε σκηνοθεσία και διασκευή του ικανού Μίλτου Νίκα, που παίζεται στο Μικρό Θέατρο Γκλόρια με sold out παραστάσεις. Η ηθοποιός που λάμπει σαν χρυσάφι 24 καρατίων με τις υποδύσεις της Νικολέττα Βλαβιανού σε αποκλειστική συνέντευξη.
-Πώς αισθάνεσαι που ερμηνεύεις Ταχτσή επί σκηνής;
Είναι ευτυχής στιγμή να σου δίνεται η ευκαιρία να ερμηνεύσεις έναν ρόλο όπως η Εκάβη , που τον έχεις ονειρευτεί διαβάζοντας το ‘’Τρίτο στεφάνι’’ τόσες και ξανά τόσες φορές …
– Πώς είναι να δουλεύεις με τον Μίλτο Νίκα;
Ο Μίλτος είναι παθιασμένος και τελειομανής ( με την καλή έννοια ), τη διασκευή τη δούλευε ώρες κι ώρες … Τι να πρωτοδιαλέξεις και τι να αφαιρέσεις από αυτό το λογοτεχνικό αριστούργημα. Το τελικό κείμενο διαμορφωνόταν και επάνω στην πρόβα.
-Η Εκάβη τι συμβολίζει στο έργο;
Η Εκάβη στο έργο συμβολίζει την Μάνα, την αρχή και το τέλος της οικογένειας. Αυτού του συγκολλητικού δεσμού που μυστηριακά ενώνει τους ανθρώπους και που αν σπάσει δημιουργείται βαθύ ρήγμα κυρίως στις ψυχές των μελών της.
-Πόσο επίκαιρο είναι ”Το τρίτο στεφάνι” στην εποχή μας;
Όσο επίκαιρες είναι και οι σχέσεις, οι οικογενειακές, οι δεσμοί, η αγάπη και ενίοτε το μίσος που γεννάται μέσα σε αυτούς τους κοινωνικούς δεσμούς.
– Η ζωή είναι πάρε- δώσε;
Φυσικά, μόνο που ενίοτε άλλα δίνεις κι άλλα περιμένεις να πάρεις. Και τότε δημιουργούνται μπλεξίματα, όταν δίνεις έχοντας προσδοκίες.
– Η γυναίκα έχει τη θέση που της αξίζει εν έτει 2025;
Η αλήθεια είναι πως υπάρχει πρόοδος σε σχέση με τον προηγούμενο αιώνα κυρίως σε νομικά θέματα. Όμως, δεν παύει η γυναίκα να είναι ο βασικός δεσμός που ενώνει μια οικογένεια και ο ρόλος της μάνας είναι άρρηκτα δεμένος με την γυναικεία φύση. Φυσικά τα μετά κορωνοϊού χρόνια δείχνουν μία παρεξήγηση σε σχέση με το ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μία βίαιη συμπεριφορά που εκδηλώνεται απέναντι της. Τολμώ να πω μια έκρηξη μισογυνισμού. Ελπίζω η βιαιότητα αυτή ,η οποία είναι γενικότερο φαινόμενο της εποχής μας, να μπορέσει να οριοθετηθεί.. Αυτό σημαίνει πολιτισμός και παιδεία !
-Η ζωή θα είχε το ίδιο ενδιαφέρον αν δεν υπήρχε ο θάνατος;
Η ζωή πάντοτε έχει ενδιαφέρον, ο θάνατος δεν το γνωρίζουμε. Είναι πολύτιμο δώρο η ζωή και ο θάνατος μας υπενθυμίζει πώς έχει ημερομηνία λήξης.
– Τι ετοιμάζεις για την καλοκαιρινή σεζόν;
Μετά από ένα γεμάτο χειμώνα, έχοντας κάνει τέσσερις μήνες παραστάσεις με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Πάτρας στο «Δεν πληρώνω -δεν πληρώνω! συνεχίζω με «Το τρίτο στεφάνι -εγώ, η Εκάβη » το οποίο παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία και επαναλαμβανόμενα sold out στην Πάτρα και τώρα μέχρι τις 11 Μαΐου στην Αθήνα στο Μικρό Γκλόρια για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Υπάρχουν και κάποιες εμφανίσεις που θα κάνουμε με αυτό το έργο σε δήμους και φεστιβάλ. Αυτά γνωρίζω μέχρι τώρα και αναμένεται ευτυχής συνέχεια!
Σχόλια για αυτό το άρθρο