ΤΩΡΑ |
Ο χαρισματικός Φάνης Μουρατίδης έχει όλο το star quality που πρέπει να διαθέτει ένας καλός ηθοποιός: εκφραστικά μέσα, στόφα, σκηνική παρουσία, κίνηση, βελούδινη φωνή με τέλεια άρθρωση αλλά και κάτι παραπάνω. Αυτό το κάτι παραπάνω με το οποίο ελάχιστοι ηθοποιοί μας σε αντίθεση με τους star του Hollywood είναι ευλογημένοι – και δυστυχώς είναι αλήθεια – τη λάμψη! Έχει λάμψη, ειδικά επάνω στη σκηνή και αυτό τον κάνει ακόμη πιο πολύ άξιο θαυμασμού! Με την υποκριτική του δεξιότητα μαγνητίζει το κοινό και το ταξιδεύει μαζί του στον εκάστοτε ρόλο που καλείται να υποδυθεί. Μου θυμίζει τα ιερά τέρατα, τους γοητευτικούς Ιταλούς star της Cinecitta των δεκαετιών ’50-’60! Ο ραφινάτος, ευγενικός και με καλλιέργεια ηθοποιός που είναι απόλυτα προσγειωμένος στο έδαφος και δεν κάνει σταριλίκια – τελευταία πολύ έντονο και συνηθισμένο φαινόμενο στον καλλιτεχνικό χώρο, επανήλθε όταν ‘’μαλάκωσε’’ λίγο η κρίση – μου αποκάλυψε ότι προτεραιότητά του είναι η οικογένειά του και κατά δεύτερον η δουλειά του, την οποία αγαπά με πάθος. Δεν έχει κατασταλάξει ακόμη για τα προσεχή χειμερινά του σχέδια αλλά μίλησε εκ βάθους καρδίας από το Α έως το Ω, για τους ανθρώπους που αγαπά, το θέατρο, σκιαγράφησε την προσωπικότητά του και φυσικά μίλησε για την ‘’Kατάρα της Ίρμα Βεπ’’
Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους: Το Α και το Ω στη ζωή μου!
Βασκανία: Όταν ξυπνώ το πρωί και με βλέπω στον καθρέφτη είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι.
Γήρας: Αυτό με απασχολεί τα 2-3 τελευταία χρόνια και μάλιστα έντονα. Αν γερνώ, αν έχω μεγαλώσει, αν δεν έχω πια αυτή την εφηβική ψυχή, αν συμβιβάστηκα, αν το αποδέχτηκα… Όλες αυτές οι σκέψεις.
Δώρα: Τα παιδιά μου!
Ευαισθησία: Τόσο πολύ που φτάνω στην αναισθησία.
Ζωή: Το νούμερο ένα στις προτεραιότητές μου. Η υπεραξία στο σύστημα της ζωής και όχι το κέρδος.
Ηθικές αξίες: Πάσχω από overdose ηθικών αξιών!
Θέατρο: Είναι τα δημιουργικά μου όνειρα. Ο χώρος της υπέρβασης, της απογοήτευσης, της αυτοκριτικής, της δοκιμασίας…
Ίρμα Βεπ: Η πιο ωραία αφορμή να βρεθώ με τον Βασίλη, τον Γιάννη, τον Μανώλη και την Ηλένια.
Καλλιέργεια: Είναι αισθητική, στάση ζωής, συμπεριφορά, προοπτική…
Λαοπλάνος: Δεν ξέρω πως γίνεται αλλά με τη λέξη αυτή μου έρχονται οι πολιτικοί στο μυαλό μου.
Ματαιοδοξία: Για εμένα ήταν ένα πολύ καλό εργαλείο στην αρχή της καριέρας μου μαζί με ολίγον ναρκισσισμό που με την πάροδο του χρόνου και τα χαστούκια της σκηνής μετατράπηκε σε ένα υψηλό αίσθημα προσφοράς και ευθύνης στους ανθρώπους που μας τιμούν κάθε βράδυ.
Νόμοι: Οι πιο ισχυροί είναι οι άγραφοι, τους άλλους δεν τους ξέρω…
Ξένοι ή Έλληνες σκηνοθέτες: Όσοι αγαπούν το θέατρο, γιατί εγώ ανήκω σε αυτήν την κατηγορία. Υπάρχουν και εκείνοι που δεν το αγαπούν…
Οικογένεια: Προτεραιότητά μου!
Προσωπικότητα: Δυσκοίλιος χαρακτήρας, πολύ συχνά αφηρημένος, εκμεταλλεύομαι την ανοχή των άλλων, αρκετά ονειροπόλος. Που και που βάζω και κανένα πόδι στη γη.
Ρόλοι: Κάθε ρόλος είναι μία περιπέτεια, για εμένα. Ένα ταξίδι σε μια άγνωστη περιοχή με εργαλείο τον εαυτό μου. Χάνεσαι, φοβάσαι, βρίσκεις πάλι τη γενναιότητα, νιώθεις σίγουρος και μετά ξαναχάνεσαι. Είναι μία από τις πιο γόνιμες φουρτούνες που για μια στιγμή κατακλύζουν τη ζωή σου και μόλις πιστέψεις ότι τον κατέκτησες, ξυπνάς το πρωί και ανακαλύπτεις ότι ούτε τη μισή διαδρομή διήνυσες για να τον συναντήσεις.
Σχέδια (επόμενα): Πολλά, αλλά άγνωστο το ποια θα υλοποιηθούν.
Τύχη: Ίσως, αυτό να είναι το συμπέρασμα μετά από μία αλληλουχία κάποιων πραγμάτων που μπορεί για κάποια στιγμή να θεώρησα ότι μου άξιζε να τα κατακτήσω. Στη συνέχεια συνειδητοποίησα ότι μπορεί να ήταν και απλώς τύχη. Αλλά, πολλές φορές, με δηλητηριάζει η σκέψη ότι μπορεί να ήταν ένα αποτέλεσμα μιας μεγάλης επιθυμίας σε συνδυασμό με μια συνέπεια της αξίας μου…
Υπερπέραν: Με απασχολεί όχι ως μεταθανάτια ζωή, αλλά το τι μέλλει γενέσθαι πέρα από αυτό που γνωρίζω. Κι αν αυτό που γνωρίζω είναι αληθινό, είναι ένα μικρό υποσύνολο από αυτό που ονομάζουμε υπερπέραν.
Φάνης Μουρατίδης: Φάνης Μουρατίδης; Για την ακρίβεια Χριστοφάνης Μουρατίδης.
Χρώματα: Το αγαπημένο μου χρώμα είναι το κίτρινο που θυμίζει Βαν Γκονγκ. Είναι ένα χρώμα ισχυρό που μαγνητίζει το βλέμμα.
Ψήφος: Δεν ψηφίζω από το 1999. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθομαι και πίνω τσίπουρα. Είναι συνειδητή αποχή.
Ωραία εμφάνιση: Μου αρέσει το ωραίο ντύσιμο, θεωρώ ότι η εμφάνιση είναι ένα μικρό έργο τέχνης στους ανθρώπους και αυτό που με ενθουσιάζει είναι να βλέπω ανθρώπους μεγάλης ηλικίας να είναι περιποιημένοι και καλοντυμένοι.
Σχόλια για αυτό το άρθρο