Ο ανεκτίμητος “γαμπρός για πούλημα” Κώστας Κόκλας από το Α ως το Ω

Ξεχωρίζει για το άμεσο, λιτό και φυσικό του παίξιμο και είναι από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του αλλά και ιδιαίτερα αγαπητός στον κόσμο.

Το μεγάλο κωμικό – και όχι μόνο- ταλέντο που ακούει στο όνομα Κώστας Κόκλας διακρίνεται, επίσης, και για τα ψυχικά χαρίσματα που διαθέτει.

ΣχετικάΆρθρα

Είναι ντόμπρος, ειλικρινής, ευπροσήγορος, ευαίσθητος – όσο κι αν θέλει να το κρύβει – τα λέει σταράτα και έξω από τα δόντια, αλλά και δεν χαρίζει κάστανα σε κανέναν, αν τον πειράξει…Οι φίλοι του λένε πως είναι η χαρά της ζωής.

Απάντησε από το Α ως το Ω με αμεσότητα σε ό,τι τον ρώτησα χωρίς φόβο και πάθος, με αφορμή το σουξέ της χρονιάς και έργο των Ρέππα – Παπαθανασίου «Γαμπροί για πούλημα», που σπάει ταμεία αυτόν τον καιρό στο Ράδιο Σίτυ και στο οποίο πρωταγωνιστεί.

Αισιοδοξία: Είναι ήλιος, είναι θάλασσα, είναι ένα πρωινό χαμόγελο, είναι ένα χτύπημα στην πλάτη, είναι ένα δεν “πειράζει μπαμπά”
Βιοπορισμός: Ανάγκη, εντιμότητα, σεβασμός, ανεκτικότητα, υποχωρητικότητα.
Γαμπροί για πούλημα: Μια πολύ όμορφη χρονιά, ένα γεμάτο θέατρο, γέλιο, γέλιο, γέλιο…
Διασκέδαση: Απαραίτητη και αναγκαία στην εποχή μας. Είναι ένα κομμάτι της ζωής που το δικαιούμαστε. Πρέπει οπωσδήποτε να το απολαμβάνουμε και να δίνουμε την χαρά της διασκέδασης στους εαυτούς μας. Όχι μόνο να δουλεύουμε και να αγωνιούμε.
Ειλικρίνεια: Ένα χάρισμα που είτε το έχεις ή δεν το έχεις. Εάν το έχεις σου λύνει πολλά πράγματα, εάν δεν το έχεις μπαίνεις σε προβλήματα χωρίς λόγο.
Ζωή: Σημαίνει να απολαμβάνεις την κάθε μέρα, να γίνεσαι καλύτερος, να απολαμβάνεις την φύση, να σέβεσαι το περιβάλλον που ζεις και τους συνανθρώπους σου.
Ήρωας: Ο άνθρωπος που χωρίς φανφάρες τα βγάζει πέρα δύσκολα. Νομίζω ότι κάθε Έλληνας του σήμερα, κάθε οικογενειάρχης είναι ένας ήρωας. Παλεύει να τα βγάλει πέρα και να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του.
Θεατής: Ο άνθρωπος που πρέπει να περάσει καλά, νιώθω υποχρεωμένος να το κάνω αυτό, θέλω να φύγει χαρούμενος και χαμογελαστός από το θέατρο και να ξεχάσει τα προβλήματά του. Είναι το κέντρο της δουλειάς μου.
Ιδανικά: Αξιοπρέπεια, ανεξαρτησία, ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, αλληλεγγύη.

Κώστας Κόκλας: Μεγάλωσε στην Ζάκυνθο με αδυναμία στη μουσική και στο θέατρο. Δοτικός, αντιμετωπίζει τη ζωή με χιούμορ, προχωρά παρακάτω, δεν κρατά κακία σε ανθρώπους, είναι ειλικρινής.
Λογική: Είναι κάτι προσωπικό. Ελπίζω ότι είμαι στο μέσο όρο της λογικής όσο αντιμετωπίζω τη ζωή. Μια ζωή μέσα σ’ ένα μέτρο έχει μια λογική.
Μανιέρα: Σε κάνει αναγνωρίσιμο με την πρώτη, παρ’ όλα αυτά είναι μια παγίδα. Ποτέ δεν ένιωσα ασφαλής νιώθοντας ότι παίζω με μανιέρα. Αυτός ήταν και ο φόβος μου. Το θέατρο δεν είναι ένα τρικ για να είναι καλό. Πρέπει να γεννάς τα πράγματα τη στιγμή της παράστασης και όχι να τα επαναλαμβάνεις.
Νεοέλληνας: Δεν είχα γνωρίσει τον παλιό Έλληνα. Μετά την κρίση, αμήχανος πια, είναι ένα είδος που αρχίζει και εκλείπει, έξω από τις φανφάρες, τον νεοπλουτισμό και τη ματαιοδοξία. Το τέλος μιας εποχής είναι αυτά τα τέσσερα χρόνια της κρίσης.
Ξένοι ηθοποιοί: Λόρενς Ολίβιε, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Σοφία Λόρεν, Λουί ντε Φινές.
Οι συμμαθητές: Μια όμορφη παρέα με ηθοποιούς που αγαπώ πολύ και θαυμάζω σε μία σειρά που έχει αγαπηθεί πολύ από τον κόσμο.
Πολιτικοί: Ένα αχρείαστο κακό. Κάτι που τελειώνει με τη μορφή που το ξέραμε. Είναι ένα κομμάτι που τελειώνει μαζί με τον νεοέλληνα. Η κοινωνία θα λύνει τα προβλήματά της μέσα από τη στάση την ίδια.

Ρέππας – Παπαθανασίου: Αγαπημένοι συνεργάτες. Μετά από τόσα χρόνια είμαστε οικογένεια. Είναι οι άνθρωποι που εμπιστεύομαι με κλειστά μάτια όπως κι αυτοί εμένα. Εξαιρετικά ταλαντούχοι.
Σκηνοθέτης: Έτυχα σε μια γενιά που οι μεγάλοι σκηνοθέτες είχαν φύγει. Νομίζω ότι ο ρόλος του σκηνοθέτη πια ξεπεράστηκε στην εποχή μας, ειδικά από το 2000 και μετά. Πολλές φορές ο σκηνοθέτης λειτουργεί σε βάρος του έργου, αν κάνει τερτίπια και μοντερνισμούς για να εντυπωσιάσει για τον εαυτό του.
Τηλεοπτικές σειρές: Ε… πια δεν υπάρχουν για να κάνω κριτική. Έχουν συρρικνωθεί. Μακάρι να γυρίσουμε στις εποχές που υπήρχαν πολλά σήριαλ, γιατί ήταν το prime time της τηλεόρασης.
Υλισμός: Δεν είναι οπτική της ζωής μου. Μου αρέσει να έχω ένα επίπεδο ζωής αξιοπρεπές, να βοηθώ κάποιους φίλους μου, και να συντηρώ την οικογένειά μου. Πιο πολύ βλέπω τη ζωή μέσα από το πρίσμα του ιδεαλισμού.
Φήμη: Κάτι που προκύπτει από τη δουλειά μας. Όσο πιο καλά την κάνεις, τόσο πιο καλή φήμη αποκτάς.
Χαρά: Την ανακαλύπτω όταν η δουλειά μου βρίσκει ανταπόκριση στον κόσμο, όταν επισκέπτομαι το μέρος που γεννήθηκα, όταν βρίσκομαι με τους φίλους μου, οι στιγμές που περνάω με τον γιο μου…
Ψυχή: Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Έχει μεγάλη σημασία να είσαι ήρεμος ψυχικά και να μη νιώθεις ενοχές για πράγματα που έχεις κάνει, να μην κουβαλάς φαντάσματα μέσα σου. Από εκεί αντλούμε δύναμη για να τα βγάλουμε πέρα στα δύσκολα προβλήματα.
Ωραίο τέλος: Μια επιτυχημένη σεζόν που κλείνει στη Θεσσαλονίκη τις περισσότερες φορές. Ένα ωραίο τέλος κάνει ένα έργο να θέλεις να το ξαναδείς και σου δίνει τη δύναμη να συνεχίζεις να δημιουργείς.