Ο Δημήτρης Τσιγκριμάνης από το Α ως το Ω: “Οι ηθοποιοί είμαστε περίεργη φάρα”

Στις «Λευκές Νύχτες» του Ντοστογιέφσκι εμφανίζεται η φιγούρα του «ονειροπόλου». Ένας άνθρωπος που καταφεύγει στον κόσμο των δημιουργικών ονειροπολήσεων, πλάθει στο φαντασιακό του όσα η ζωή δεν του έχει δώσει ακόμα και γυρνάει την πλάτη στη σκυθρωπή πραγματικότητα. Στις «Νύχτες» οι ονειροφαντασίες κι αγωνίες του ήρωα ξεφεύγουν από τα δικά του πάθη και απλώνονται σε όλους τους θεατρικούς χαρακτήρες: στην Νάστενκα, στην τυφλή ξαδέρφη της και στον μυστηριώδη νοικάρη τους. Όσο, όμως, τα όνειρά τους παίρνουν μορφή, χάνεται κάθε αίσθηση της πραγματικής ζωής, ενώ ο χρόνος κυλά και τα νιάτα φεύγουν. Κι ενώ όλο αυτό μοιάζει με ένα αθώο και όμορφο παιχνίδι του ανθρώπινου μυαλού, ενέχει έναν σοβαρό κίνδυνο: ο άνθρωπος εγκλωβίζεται μέσα στο όνειρο, προσπερνάει την στιγμή που θα μπορούσε να του φέρει την πραγματική ευτυχία και πληρώνει το τίμημα της απόλυτης μοναξιάς. Μένει, έτσι, για όλους μετέωρη η ερώτηση:  «Έζησες ή δεν έζησες ;»

Ο Δημήτρης Τσιγκριμάνης πρωταγωνιστεί μαζί με τον Κωνσταντίνο Δημητρακάκη, την Βασιλίνα Κατερίνη και την Παναγιώτα Μπιμπλή -τους Apparatus- στην παράσταση “Νύχτες” στο Studio Μαυρομιχάλη, βασισμένη στις «Λευκές Νύχτες» του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι σε μετάφραση του  Άρη Αλεξάνδρου και διασκευή – σκηνοθεσία από την Βάσια Χρονοπούλου. Οι περισσότεροι τον έμαθαν από τη σειρά “Το κόκκινο ποτάμι” του Μανούσου Μανουσάκη στο ρόλο του Δαβίδ. Για να τον γνωρίσουμε καλύτερα, ο ανερχόμενος ταλαντούχος ηθοποιός Δημήτρης Τσιγκριμάνης, μας συστήνεται από το Α ως το Ω!

Αγαπώ: να αγαπιέμαι, κακά τα ψέματα.

Βία: στη Σταδίου μια μέρα πορείας. Στα κανάλια απ’ τα στόματα απερίγραπτων “δημοσιογράφων” καθημερινά.

Γυμναστική: είναι μια διέξοδος τα τελευταία χρόνια που παραδόξως με ξεκουράζει απ’ τις σκέψεις της καθημερινότητας.

Δημιουργία: είναι στα πάντα. Από το κέικ που θα ψήσεις μέχρι το βιβλίο που θα γράψεις.

Ελλάδα του 2023: Σε παλαιότερη ερώτηση για την Ελλάδα του 2020 είχα πει “Και μη χειρότερα”. Ε, τελικά υπάρχουν και χειρότερα.

Ζήλια: Όσο λιγότερη, τόσο καλύτερα. Αλλά ας είμαστε ρεαλιστές, υπάρχει στα πάντα.

Ηθοποιός: Είμαστε περίεργη φάρα.

Θέατρο: Ένα ψέμα που ενίοτε προκαλεί αληθινά συναισθήματα. Μαγικό δεν είναι;

Ισορροπία: Και να τη χάνεις, στο πρόγραμμα είναι, δεν έγινε κάτι!

Κόκκινο Ποτάμι: Πρώτος τηλεοπτικός ρόλος. Μεγάλο μάθημα. Ωραίοι άνθρωποι.

Λόγος: Ας έχουμε έναν για οτιδήποτε κάνουμε.

Μελαγχολώ: με ένα τραγούδι, με ένα λούτρινο, με ένα φυτό εσωτερικού χώρου που μαράθηκε.

Νύχτες: Στο Studio Μαυρομιχάλη. Εκτάκτως με έκτακτες συναντήσεις!

Ξένος: Γίνεται ο άλλοτε γνωστός.

Όνειρα: Για το παρελθόν που δεν έγινε μέλλον που υπήρξε δύσκολο παρόν και για αυτό έγινε παρελθόν χωρίς μέλλον.

Πρόβες VS παραστάσεις: Καλοκαίρι VS χειμώνα. Άλλες καταστάσεις, η καθεμιά με τη γοητεία της.

Ροή: Ροή στα σόσιαλ γεμάτη άδικες ειδήσεις που προκαλούν θυμό και αγανάκτηση.

Σινεμά: Διέξοδος. Σαν το γυμναστήριο απλώς χωρίς τα βάρη.

Τηλεόραση: Πάντα ανοιχτή στο σπίτι- κατάλοιπο παιδικών χρόνων. Ποτέ δε βλέπεις αλλά παίζει. Η πιο σταθερή συντροφιά στον ύπνο!

Υστεροφημία: Καλύτερα η Ευφημία.

Φιόντορ Ντοστογιέφσκι: Δεν έχουμε γνωριστεί καλά ακόμα. Ίσως στο μέλλον.

Χαρά: Ψάξε ψάξε, θα τη βρεις;

Ψυχοθεραπεία: Μπας και βρεις τη χαρά που ψάχνεις ψάχνεις.

Ωραία παράσταση: Είναι η δουλεμένη παράσταση. Όχι απαραίτητα αυτή που σου άρεσε.