Ο Γιώργος Βελέντζας όπως τον θυμάται ο γιος του Θάνος

Γιώργος Βελέντζας, ενάς σεμνός και διακριτικός καρατερίστας που υπηρέτησε όλα τα είδη θεάτρου για 60 χρόνια και συμμετείχε σε 209 ταινίες του ελληνικού σινεμά, πέρασε στην αιωνιότητα στις 21 Ιουλίου 2015. Ο Γιώργος Βελέντζας ήταν ο παντοτινός δευτεραγωνιστής του κινηματογράφου και του θεάτρου μας. Πρωτοεμφανίστηκε στο πανί και στη σκηνή το 1948, και μέχρι το 2011, οπότε έπαιξε για τελευταία φορά στο Εθνικό Θέατρο, χάρη στο ταλέντο του στάθηκε άξια πλάι σε όλους τους μεγάλους πρωταγωνιστές και έγινε ένα από τα πιο οικεία και αγαπητά κινηματογραφικά πρόσωπα για πολλές γενιές.

Ο μονάκριβος γιος του Θάνος, μας αφηγείται τη ζωή του, τη γνωριμία με τη σύζυγό του και την καλλιτεχνική του πορεία.

Τα χρόνια πριν την τέχνη

Ο πατέρας μου γεννήθηκε στην Αθήνα, στο Γουδή, στις 4 Δεκεμβρίου 1927. Πήγαινε σχολείο αλλά μεσολάβησε η κατοχή και σταμάτησε γιατί έπερεπε να δουλέψει. Ξαναγύρισε στα θρανία μετά την κατοχή και τέλειωσε νυχτερινό γυμνάσιο. 15 χρονών όμως, δούλευε (συνολικά οκτώ χρόνια) στην αποθήκη του Μαρινόπουλου στην Ομόνοια και έκανε διανομές στα φαρμακεία και σε σπίτια.

Ο Μαρινόπουλος ήθελε να τον σπουδάσει φαρμακοποιό, αλλά ο πατέρας μου βλέπει στην πόρτα της εταιρίας Νόβακ Φιλμ -που ήταν και τα στούντιό της εκεί- να γράφει Ζητείται μικρός και αποφασίζει να γίνει ηθοποιός. Έτσι άρχισαν όλα.

Τα πρώτα χρόνια στο θέατρο

Ο κάθε θίασος είχε τους δικούς του ηθοποιούς στο θέατρο. Η Κατερίνα, ο Λογοθετίδης, ο Μουσούρης -τα πρώτα ονόματα εκείνη την εποχή- είχαν τους ηθοποιούς τους και ήταν δύσκολο να μπει κάποιος νέος μέσα στο θίασο. Ο πατέρας μου επειδή έπρεπε να δουλεύει, έψαχνε και έβρισκε θιάσους που πήγαιναν τουρνέ στην περιφέρεια και έτσι περιπλανήθηκε σχεδόν σε όλη την Ελλάδα -με σημαντικούς θιάσους- μέχρι που ο Μάνος Κατράκης ίδρυσε το Λαϊκό Θέατρο και μένει εκεί για τέσσερα χρόνια.

Ο κεραυνοβόλος έρωτας με τη γυναίκα της ζωής του

Το 1964, ο πατέρας μου έχει γίνει ήδη γνωστός από συμμετοχές του σε ταινίες και πηγαίνει στη Μυτιλήνη για τα γυρίσματα της ταινίας Η μοίρα ενός αθώου. Μακιγιέζ της ταινίας, είναι η Μπέλλα Παπαπέτρου, η οποία έχει μια σημαντική πορεία στον ελληνικό κινηματογράφο με ταινίες όπως Το ταξίδι, Χτυποκάρδια στο θρανίο, Ο κύριος πτέραρχος, Διπλοπεννιές, Διχασμός κ.α. Εκεί, οι δυο τους γνωρίζονται και ο έρωτας είναι κεραυνοβόλος.

Παντρεύονται την επόμενη χρονιά -με κουμπάρα τη Σοφία Βέμπο- και το 1966 φέρνουν στον κόσμο εμένα.

Η Μπέλλα Παπαπέτρου -το Μπέλλα της το έβγαλαν οι Ιταλοί στον πόλεμο, όταν την έβλεπαν στο Γαλαξίδι να κυκλοφορεί-, για τέσσερις δεκαετίες έβαφε την πρωθιέρεια και τις ιέρειες στο τελετουργικό της αφής της Ολυμπιακής φλόγας, στην Αρχαία Ολυμπία.

Η ηθοποιός Μαρία Μοσχολιού, πρωθιέρεια τον 1968, με μακιγιάζ της Μπέλλας Παπαπέτρου

Οικογενειακές στιγμές ευτυχίας. Οι τρεις τους, δεν χώρισαν ποτέ, μόνο όταν ο Θάνος δούλευε στα καράβια και έλειπε κάποια διαστήματα από το σπίτι.

Ο Γιώργος Βελέντζας και η Μπέλλα του, έμειναν μαζί μέχρι το 2005, τη χρονιά που εκείνη έφυγε για πάντα. Από το 1991 είχε προβλήματα υγείας και σταμάτησε να εργάζεται. Η αγάπη του Γιώργου και του Θάνου, της έδωσαν κουράγιο για τη ζωή. Φέτος, μετά από δέκα χρόνια ο Γιώργος Βελέντζας πήγε να την συναντήσει στον παράδεισο

Ο κινηματογράφος

Αρχικά οι ταινίες γυρίζονταν βουβές, με την έννοια ότι ήχος και λήψη δεν ήταν απευθείας. Κάποιες ταινίες, επίσης, με το πέρασμα του χρόνου χάλασαν και χρειάζονταν κάποιος να ντουμπλάρει τις φωνές. Αυτό, το είχε αναλάβει ο Γιώργος Βελέντζας. Στο κορίτσι με τα παραμύθια, για παράδειγμα, είχαν αλλοιωθεί όλες οι φωνές και τις αντρικές στο ντουμπλάρισμα το ΄70, τις έκανε όλες ο Γιώργος Βελέντζας

.Έχει ντουμπλάρει επίσης πολλούς πρωταγωνιστές, όπως  τον  Μάνο Κατράκη, τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον Θανάση Βέγγο κ.α. Δάνεισε όμως τη φωνή του και σε μεταγλωττίσεις, όπως στην τηλεοπτική σειρά Το μικρό σπίτι στο λιβάδι.

Οι ρόλοι του στο σινεμά ήταν μικροί, αλλά δεν περνούσαν απαρατήρητοι. Πάντα είχε δεύτερη συμμετοχή, ποτέ πρώτος, αλλά απαραίτητος. Δεν έπαιξε ποτέ τον κακό, ήταν συνήθως ο καλός αστυφύλακας, ο δικαστής, ο γιατρός, ο παππάς …

Τις πιο πολλές τις γύρισε με την Κλακ Φιλμς, αλλά έπαιξε σε ταινίες όλων των εταιριών. Μετά τον Λαυρέντη Διανέλλο είναι ο δεύτερος ηθοποιός στη σειρά με τις περισσότερες συμμετοχές σε 209 ταινίες.

Η Μεσόγειος φλέγεται

Φίλησέ με πριν φύγεις για πάντα

Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα, Μπουμπουλίνα, Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα, Χριστίνα, Αλίμονο στους νέους, Χαμένα όνειρα, Μάνα γιατί με γέννησες, Χτυποκάρδια στο θρανίο, Της κακομοίρας, Η σωφερίνα, Οι κληρονόμοι, Κάτι να καίη, Περιφρόνα με γλυκειά μου, Μοντέρνα Σταχτοπούτα, Κάτι κουρασμένα παλικάρια, Ταπεινός και καταφρονεμένος, Ποιος Θανάσης, Ξερζωμένη Γενιά, Η Μεσόγειος φλέγεται, Από που πάνε για τη χαβούζα, Το αίνιγμα, είναι μόνο ένα μικρό δείγμα από τις ταινίες του.

Το θέατρο

Στο θέατρο, ο κατάλογος με το ρεπερτόριό του ατέλειωτος: Πλούτος, Ειρήνη, Δόνα Ροζίτα, Αλίμονο στους νεόυς, Ρινόκερος, Φωνάζει ο κλέφτης, Ο τρελός του Λούνα Παρκ,Θεοδώρα,  Τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήσει, Υπάρχει και φιλότιμο, επιθεωρήσεις με τον Κώστα Χατζηχρήστο και τόσα άλλα.

Δεν είπε ποτέ όχι, γι ‘αυτό και στο θέατρο και στον κινηματογράφο είχε πάντα δουλειά. Συμμετοχές σε περισσότερα από 500 θεατρικά έργα.

Γνωρίζει τον Σπύρο Ευαγγελάτο και του προτείνει να παίξει σε μια παράσταση στο ΚΘΒΕ.  Αυτό τον κράτησε εκεί για 15 χρόνια, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Ο Γιώργος Βελέντζας άφησε έντονα το στίγμα του στο ΚΘΒΕ  συμμετέχοντας συνολικά σε είκοσι έξι παραστάσεις.

Η θητεία του σε αυτό ξεκίνησε το 1979 στην παράσταση «Η ηδονή της τιμιότητας» του Λουίτζι Πιραντέλλο (Κλιμάκιο Θράκης), ενώ τελευταία του συνεργασία με το  ΚΘΒΕ ήταν το 1992 στην παράσταση «Αμφιτρύων» του Πλαύτου, όπου ερμήνευσε το ρόλο του Δία.

Ως Ελευθέριος Βενιζέλος, δίπλα στην Καίτη Ντιριντάουα

Με τον Χρόνη Εξαρχάκο

Με τον Θανάση Βέγγο, το Ντάνο Λυγίζο – και το θίασο- με τον οποίο τον έδενε βαθιά φιλία και εκτίμηση.

Τα βραβεία

Το 1993, για τη συμμετοχή του στην ταινία «Ζωή χαρισάμενη», κέρδισε το βραβείο ερμηνείας β’ ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1993 και το 1997 με τιμητική διάκριση για τη συμμετοχή του στην ταινία Τα χρυσά μήλα των εσπερίδων.

Αργυρό μετάλλιο για την ερμηνεία του στη Ζωή Χαρισάμενη

Τιμητικό βραβείο για την προσφορά του στον Ελληνικό κινηματογράφο

Ο Θάνος Βελέντζας, συγκινημένος και περήφανος, μας δείχνει το βραβείο για την προσφορά στο ελληνικό σινεμά του πατέρα του Γιώργου Βελέντζα.

Ο Θάνος, ένα χρόνο από τότε που η περιπέτεια της υγείας του πατέρα του είχε ξεκινήσει, δεν έφυγε λεπτό από δίπλα του. Ήταν εκείνος που τον φρόντιζε από το πρωί μέχρι την άλλη μέρα το πρωί, και ξανά από την αρχή. Δουλειά και προσωπική ζωή δεν υπήρχαν για τον Θάνο. Ακόμα και σήμερα δυσκολεύεται επαγγελματικά. Ήταν ο καλύτερος πατέρας, θυμάται με δάκρυα στα μάτια. Ποτέ δεν μου έφερε αντίρρηση σε τίποτα, ακόμα και όταν του είπα ότι θα πάω στα καράβια. Και τώρα, στα 49 μου χρόνια, ζω σε ένα σπίτι γεμάτο αναμνήσεις από τους γονείς μου, με έντονη την απουσία τους… Με παρηγορεί μόνο το γεγονός ότι έχουν ανταμώσει ξανά και κανείς πια δεν μπορεί να τους χωρίσει…