ΤΩΡΑ |
Στο καινούργιο του βιβλίο, ο Μάκης Δελαπόρτας, μας βάζει στα άδυτα των backstage («στα παρασκήνια») του δικού µας Χόλιγουντ και θα µάθουµε: Πότε και µε ποιον τρόπο γυρίστηκαν οι πρώτες ελληνικές βωβές ταινίες; Ποιο ήταν το πρώτο ελληνικό γυµνό; Πώς τους εξέπληττε όλους µε το φυσικό του παίξιµο ο σπουδαίος Βασίλης Λογοθετίδης; Πόσο ζηλιάρης ήταν ο Λάµπρος Κωνσταντάρας; Πόσο φιλάρεσκη ήταν η «άσχηµη» του σινεµά, η Γεωργία Βασιλειάδου; Σε ποια ταινία γεννήθηκε ο έρωτας της Αλίκης και του ∆ηµήτρη ύστερα από µια σκηνή φιλιού; Πόσο ριψοκίνδυνος ήταν ο Βέγγος; Πώς κατέτρεξε η Χούντα τον Αλεξανδράκη για τα αριστερά του φρονήµατα; Ποιο ήταν το κόλληµα του Φούντα; Πόσο µεθυσµένη ήταν η Χρονοπούλου όταν γύρισε το «Είµαι γυναίκα του γλεντιού»; Σε ποια ταινία η Καρέζη γνώρισε τον έρωτα της ζωής; Ποια ήταν η κόντρα µεταξύ Κούρκουλου και Φώσκολου; Με ποιον ταχυδακτυλουργικό τρόπο ο Σακελλάριος έκανε τους δεκαέξι ναύτες… εκατό στην παρέλαση της Αλίκης στο Ναυτικό; Για ποιο λόγο η Φόνσου έπαιξε αφιλοκερδώς στο Αγοροκόριτσο; Πώς η Λάσκαρη µάγεψε τις Κάννες και πώς η Βλαχοπούλου προτιµούσε να πηγαίνει για ψάρεµα από το να πηγαίνει για γύρισµα.
Τόσες κι άλλες τόσες ιστορίες θα µάθουμε και σίγουρα νοερά θα µεταφερθούμε σ’ όλα εκείνα τα ιστορικά στούντιο και πλατό. Εκεί θα συναντήσουμε γνώριµα αγαπηµένα πρόσωπα, απλά, καθηµερινά, χωρίς φώτα και µακιγιάζ, λίγο πριν µεταµορφωθούν από κοινοί θνητοί σε λαµπερά µυθικά πρόσωπα. Πού κρύβεται όµως τελικά η αλήθεια; Στο µύθο ή στην πραγµατικότητα; Κανείς δεν µπορεί να µας απαντήσει µε ακρίβεια αφού σ’ αυτόν τον παράξενο κόσµο της σόου µπιζ, των στούντιο και των πλατό, ο µύθος και το όνειρο παίζουν κρυφτό… µε την αλήθεια και την πραγµατικότητα.
Ο Μάκης Δελαπόρτας αναφέρει στον πρόλογο του βιβλίου: Πάντα με γοήτευαν οι ιστορίες πίσω από την κάμερα. Από τότε που, πιτσιρικάς, σκαρφάλωνα στο μαντρότοιχο του θερινού σινεμά της γειτονιάς μου, μέχρι και σήμερα που η καλή μου τύχη με έφερε κοντά σε όλους αυτούς τους μυθικούς ηθοποιούς, που –ως άλλοι
παραμυθάδες– μου διηγήθηκαν τα παρασκηνιακά τους «κατορθώματα», άλλοτε γλαφυρά και
χαριτωμένα, κι άλλοτε συγκινητικά και δακρύβρεχτα. Τι υπέροχες αφηγήσεις, και τι
αξέχαστες βραδιές πέρασα κοντά σε όλους αυτούς τους μυθικούς ηθοποιούς, που ήταν μέρος του δικού μου ονείρου!
Πίσω λοιπόν από τα λαμπερά φώτα, τα μικρόφωνα, τις κλακέτες και τις κάμερες, έπαιζαν μια άλλη «ταινία», ίσως πιο αληθινή, πιο ανθρώπινη και σίγουρα πιο διασκεδαστική. Αυτές λοιπόν τις μικρές παρασκηνιακές σκηνές θέλησα να καταγράψω στο συγκεκριμένο βιβλίο και να σας διηγηθώ τις ιστορίες έτσι όπως τις άκουσα από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές, που τις ψιθύριζαν μεταξύ τους και διασκέδαζαν πολύ μ’ αυτές. Κόκκινη κλωστή δεμένη… Και οι ιστορίες με τα backstage του ελληνικού σινεμά ξεκινούν…
Μια μικρή γεύση από τον “Παπατρέχα” με τον Θανάση Βέγγο:
Είναι γνωστό πως ο Θανάσης Βέγγος σε όλες του τις ταινίες συνήθιζε να κάνει απίστευτες υπερβάσεις και ριψοκίνδυνα γυρίσματα. Στον Παπατρέχα όμως ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, αφού αποφάσισε να περάσει ακόμη και μέσα και από μια αληθινή τζαμαρία.
«Όχι Θανάση», του είπε ο Θαλασσινός, ο σκηνοθέτης της ταινίας.
«Θα περάσω Ερρίκο», του απάντησε.
«Όχι Θανάση με τίποτα! Το τζάμι είναι τέσσερα χιλιοστά!»
«Πάει, τελείωσε, θα περάσω! Μόνο αν συμβεί τίποτε, να πεις στη γυναίκα του τη Μίνα πόσο πολύ την αγαπάω!».
Και πέρασε και επέζησε. Ήξερε πως αν περνούσε με ταχύτητα, δεν ήταν πολύ επικίνδυνο. Βέβαια τον πήγαν μετά το γύρισμα κατευθείαν στο νοσοκομείο για να του βγάλουν από το κεφάλι κάποια μικροθραύσματα που τον είχαν τραυματίσει.
Στην ίδια ταινία συνέβη επίσης ένα ακόμα επικίνδυνο και άκρως τραγελαφικό περιστατικό. Ο Θανάσης (Πολύδωρας) κατά το σενάριο είχε παντρέψει και τις πέντε αδερφές του και έμενε η έκτη. Όμως η θεία (Ταϋγέτη) ήταν κι αυτή ανύπαντρη και ήθελε κι εκείνη να αποκατασταθεί. Την έπιασε λοιπόν μια κρίση και έτρεξε στην ταράτσα για να πέσει να σκοτωθεί, από την απελπισία της. Την ακολούθησε ο Θανάσης και στην προσπάθειά του να την αποτρέψει γλίστρησε από τον πέμπτο όροφο και κρεμάστηκε με ένα σχοινί στο κενό. Ο Θανάσης δεν δέχτηκε ν’ αντικατασταθεί από κασκαντέρ. Ήθελε εκείνος να γυρίσει τη σκηνή για να είναι αληθινή.
Ούτε σωστικά συνεργεία, ούτε καν δίχτυ προστασίας στο έδαφος. Καθώς ήταν κρεμασμένος, άνοιξε ξαφνικά μια μπαλκονόπορτα και εμφανίστηκε ο Γιαλούρης, ο πιστός συνεργάτης των γενικών καθηκόντων του και του είπε:
«Κύριε Βέγγο, να σας πω κάτι που το θεωρώ απαραίτητο να σας το πω;»
«Τι είναι;»
«Διαμαρτυρήθηκε το πρώτο γραμμάτιο της Κόντακ».
«Μα τώρα μου το λες χριστιανέ μου; Κρεμασμένος στο κενό;»
Η συνέχεια με περισσότερες ιστορίες στο βιβλίο
Σχόλια για αυτό το άρθρο