ΤΩΡΑ |
Η απίστευτη ζωή του ιδιοφυούς παρανοϊκού Βέρνερ Χέρτζογκ και η συνάντηση του με την Νικόλ Κίντμαν στη χειρότερη στιγμή της καριέρας τους με τη «Βασίλισσα της Ερήμου», κάνουν τον ΤΑΖ να θέλει να φάει γαλότσα πίτα γύρο.
Yπάρχει μια λατρεμένη έκφραση που χρησιμοποιεί η καλή φίλη Λήδα Γαλανού από το flix.gr όποτε βρισκόμαστε σε κινηματογραφικό φεστιβάλ και έχουμε βγει μετά από τετράωρη συνήθως τηλεοπτική σαπουνοπερέ βιογραφία: το τρικάσετο. Το τρικάσετο προκύπτει από τη χρυσή εποχή των βίντεο κλαμπ που οι μίνι σειρές τύπου «Η κόρη του Μιστράλ» είχαν γκραν σουξέ και νοικιαζόντουσαν σε τρεις κασέτες λόγω διάρκειας. Κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό, ενίοτε είναι και άκρως διασκεδαστικό αν γουστάρεις ίντριγκες, εξωτισμούς και χλίδες σε τιμή ευκαιρίας.
Όταν όμως η τελευταία ταινία ενός από τους σημαντικότερους και πλέον ιδιοφυείς (στα όρια της παράνοιας) εν ζωή σκηνοθέτες προκύπτει βαρετό τρικάσετο με την Νικόλ Κίντμαν να κάνει τις χειρότερα ναρκισσιστικές κινηματογραφικές στιγμές της Βουγιουκλάκη να μοιάζουν με ερμηνευτικό άθλο, κάτι πολύ περίεργο συμβαίνει.
Ο “τρελός” σκηνοθέτης
Το παράδοξο είναι ότι το «περίεργο» είναι συνήθως ο κανόνας στην αντισυμβατική ζωή και καριέρα του 74χρονου Χέρτζογκ με τα παρασκήνια από κάθε μία ταινία του να αποτελούν υλικό για ταινία από μόνα τους. Στο θρυλικό «Φιτζγκαράλντο» του 1982 μετέφερε χωρίς ειδικά εφέ, όπως ακριβώς το βλέπουμε στην ταινία με τη βοήθεια μιας μπουλντόζας και των ιθαγενών κομπάρσων, ένα πραγματικό ποταμόπλοιο 340 τόνων ανεβάζοντας το από τη μία κοίτη του Αμαζονίου στην απέναντι, διασχίζοντας το βουνό που τις χώριζε. Οι πάντα τεταμένες σχέσεις του με τον εξίσου κλινικά τρελό, αγαπημένο του ηθοποιό Κλάους Κίνσκι, έφτασαν σε τέτοιο σημείο, που οι ιθαγενείς πρότειναν στον σκηνοθέτη να τον δολοφονήσουν.
Παρ’ όλα αυτά η πιεστική συμπεριφορά και οι απαιτήσεις του Χέρτζογκ, τους έφεραν στο σημείο να βάλουν φωτιά στην κατασκήνωση της παραγωγής. Στην κατασκήνωση υπήρχαν πόρνες για την χαλάρωση των ηθοποιών. Η παρουσία τους αποδείχτηκε σωτήρια όταν ο καμεραμάν σε μια δύσκολη λήψη έσκισε στα δύο το χέρι του. Υποβλήθηκε σε επώδυνη εγχείριση δυόμισι ωρών στα βάθη της ζούγκλας χωρίς αναισθητικό με τις πόρνες να προσπαθούν να τον χαλαρώσουν. Οι δύσκολες συνθήκες γυρισμάτων προκάλεσαν πολλούς τραυματισμούς αλλά και θανάτους με τις φήμες να λένε για άθλιες συνθήκες διαβίωσης των 1000 περίπου Ινδιάνων που συμμετείχαν στην παραγωγή.
Στην ταινία του «Καρδιά από γυαλί» το 1976, όλοι σχεδόν οι ηθοποιοί υποβλήθηκαν σε ύπνωση και έπαιξαν τους ρόλους τους υπνωτισμένοι. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι το τελικό σενάριο πάνω στο οποίο βασίστηκε το «Αγκίρε, η μάστιγα του Θεού» το 1972 ήταν μόνο 2μιση σελίδες. Αν και το είχε έτοιμο, ένας μεθυσμένος που καθόταν δίπλα του έκανε εμετό πάνω του κι ο Χέρτζογκ πέταξε τις σελίδες χωρίς όμως να θυμάται τι είχε γράψει. Στα (όπως και στις άλλες ταινίες, έτσι κι εδώ) ήρεμα και γαλήνια παρασκήνια των γυρισμάτων, ένας έξαλλος Κλάους Κίνσκι ενοχλημένος από το θόρυβο που έκανε μια παρέα παίζοντας χαρτιά σε μια καλύβα, άρχισε να πυροβολεί προς το μέρος τους με μία από τις σφαίρες να κόβει το δάχτυλο ενός κομπάρσου. Αυτή τη φορά δεν χρειάστηκαν ιθαγενείς για να σκοτώσουν τον Κίνσκι. Ο ίδιος ο Χέρτζογκ, εκτός ελέγχου με τις απειλές του ηθοποιού να εγκαταλείψει τα γυρίσματα, αποπειράθηκε να τον δολοφονήσει σημαδεύοντας τον με ένα πιστόλι και έχοντας αποφασίσει να αυτοκτονήσει και ο ίδιος μετά.
Το 1980, έχοντας χάσει σε ένα στοίχημα, μαγείρεψε και έφαγε τα παπούτσια του όπως ήταν η συμφωνία (εκτός από τη σόλα) μπροστά σε κοινό και σε κάμερα που αποθανάτισε τη σκηνή. Κι όμως, δεν μιλάμε για έναν απλό εκκεντρικό προβοκάτορα, μιλάμε για έναν σκηνοθέτη που το Entertainment Weekly τον έχει κατατάξει στη θέση 35 των σημαντικότερων σκηνοθετών όλων των εποχών και ο αυστηρός κριτικός Ρότζερ Έμπερτ έγραψε πως «ακόμα και οι αποτυχίες του είναι θεαματικές».
Πόσα γκολ θα φάει η Νικόλ;
Δυστυχώς ο Ρότζερτ Έμπερτ δεν ζει πλέον ανάμεσα μας, μολονότι αν ζούσε και έβλεπε τη «Βασίλισσα της Ερήμου» είναι πολύ πιθανό να πέθαινε από εγκεφαλικό. Μετά από μια παραγωγική περίοδο εξαιρετικών ντοκιμαντέρ (σχεδόν κανείς δεν αντιλαμβάνεται κινηματογραφικά τη φύση όπως ο Χέρτζογκ) αποφάσισε να επιστρέψει στην μυθοπλασία, με τον πιο καταστροφικό τρόπο.
Η ταινία βασίζεται στη βιογραφία της Γκερτρούντ Μπελ, μιας δυναμικής βρετανίδας έξω από τις συμβάσεις του 19ου αιώνα που ταξίδεψε στον αραβικό κόσμο και διακρίθηκε ως χαρτογράφος, συγγραφέας, κατάσκοπος, αρχαιολόγος και συνεργάτης της Βρετανικής Πρεσβείας η οποία μαζί με τον Λόρενς της Αραβίας συνέβαλλε στη διαμόρφωση του γεωπολιτικού τοπίου της περιοχής. Δυστυχώς για την Νικόλ Κίντμαν που εμφανίζεται σχεδόν σε όλες τις σκηνές του έργου, κάποιος ξέχασε να την ειδοποιήσει ότι δεν υποδύεται ξανά την (καταστροφική σαν ταινία και ερμηνεία) «Γκρέις του Μονακό». Το αποτέλεσμα είναι να ποζάρει, πορσελάνινη σαν να φοράει αντηλιακό με βαθμό προστασίας 250 ατσαλάκωτη και αμπιγέ μέσα στον ντουβρουτζά και τον ήλιο της ερήμου. Δεν πάει να έχει αμμοθύελλα και όλοι οι παρακατιανοί ηθοποιοί να σέρνονται κουρελιασμένοι; Αυτή εκεί, σαν διαφήμιση απορρυπαντικού με λευκαντικό, ανέγγιχτη, σε μια σειρά από καρτ ποστάλ, συν μια δόση από την «Υπολοχαγό Νατάσα» εκεί που η Αλίκη καβαλάει καμήλα στην έρημο.
Αποκορύφωμα γελοιότητας η σκηνή που κάνει μπάνιο ντυμένη με ημιδιάφανο λευκό ρούχο μέσα σε μια μπανιέρα στην έρημο με τη ρόγα του στήθους να ακουμπάει ηδονικά το βρεγμένο ύφασμα. Σκηνές από παρωδία οι ελάχιστες εμφανίσεις του Ρόμπερτ Πάτινσον ως Λόρενς της Αραβίας, σαν χαλβάς με χτένισμα από το κομμωτήριο Νίτσα, δανεική στολή κολεγίου και τσεμπέρι φτιαγμένο από τραπεζομάντηλο, πανέτοιμος να ψηφίσει Τσίπρα. Για την ερωτική ιστορία τη ηρωίδας με τον Τζέιμς Φράνκο, το ντεκαβλέ είναι μια πολύ ευγενική προσέγγιση σε σκηνές ερωτικής αλληλεπίδρασης και χημείας των δύο πρωταγωνιστών που θα μπορούσε να τις έχει σκηνοθετήσει ο Όμηρος Ευστρατιάδης. Αν στον «Αγκίρε» ο Χέρτζογκ είχε δυόμισι σελίδες σενάριο εδώ έχει μια σειρά από ασύνδετες και αποσπασματικές σκηνές και γεγονότα που τις πήρε ο άνεμος της ερήμου και τους μπέρδεψε τη σειρά.
Μετά από δύο ώρες, δεν έχεις καταλάβει τίποτα από την προσωπικότητα της ηρωίδας ή το γιατί αξίζει η ιστορία της να γίνει ταινία, με τη «Βασίλισσα της Ερήμου» να αποδεικνύεται πολύ πιο drag queen κωμωδία (όταν δεν πεθαίνεις από βαρεμάρα) από την «Πρισίλα, η Βασίλισσα της Ερήμου» που είχε πρωταγωνιστές drag queen. Σε μια ταινία που το ότι κουβαλάει μια τόσο βαριά και σημαντική σκηνοθετική υπογραφή ξεπερνάει σε παραλογισμό και X – File όλες τις παλαβομάρες της ζωής του Χέρτζογκ.
*Ακολουθήστε τον ΤΑΖ στο https://www.facebook.com/tazthebuzz ή στείλτε απειλητικά mail στο terra_gelida@hotmail.com
Σχόλια για αυτό το άρθρο