Pavlina Styl: «Κρατώ τις αξίες που έχω επιλέξει ως Ελληνίδα»

Μετά τις sold out παραστάσεις τις δύο προηγούμενες θεατρικές σεζόν, η performer Pavlina Styl θα παρουσιάσει για 3^η χρονιά μια διασκευή βασισμένη στον παραληρηματικό θεατρικό μονόλογο ‘4.48 Psychosis’ της Sarah Kane σε σκηνοθετική επιμέλεια Ελένης Σκότη. Η παράσταση θα παρουσιαστεί στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα – Fabrica Athens από την Παρασκευή 1^η Νοεμβρίου και κάθε Παρασκευή για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Μια αφιερωματική παράσταση που ενώνει το κύκνειο άσμα της αυτόχειρος βρετανίδας συγγραφέως με τις φωνές των Judie Garland, Amy Winehouse, Dalida, Merlin Monroe, Edith Piaf, όπου η ζωή και ο θάνατός τους συνδέεται με το σκοτεινό ποιητικό της έργο. Ένα έργο κραυγής για τη ζωή, λύτρωσης από μια αφόρητη ζωή, επιθυμία για μια άλλη ζωή. Το 4.48 Psychosis μοιάζει να είναι ο αγωνιώδης επιθανάτιος ρόγχος της Sarah Kane αφού ένα χρόνο μετά την συγγραφή του θα αυτοκτονήσει στην ψυχιατρική κλινική όπου νοσηλευόταν με βαριά κατάθλιψη. Προσπαθώντας να ισορροπήσει μεταξύ του θέλω και δεν θέλω, ναι αλλά όχι, υπακούω αλλά αντιδρώ, ο διαταραγμένος ψυχισμός της Sarah Kane, εγκλωβίζεται σε ένα φαύλο κύκλο διπλών μηνυμάτων, με δυσνόητες συμπεριφορές, που ενδύονται τον γυμνό ρεαλισμό της παράνοιας, φέρνοντας συγκρούσεις, απελπισία, πόνο, και ματαίωση. Από την άλλη, οι παγκοσμίου φήμης ερμηνεύτριες παρά την αυτοκαταστροφική τους διάθεση και την συνειδητή ή ασυνείδητη απόφαση τους να κόψουν το νήμα της ζωής τους, ζωντανεύουν μέσα από τα τραγούδια τους, δίνοντας την δική τους συμβολιστική σημειολογία. Η εξαιρετικά ταλαντούχα Pavlina Styl σε αποκλειστική συνέντευξη από το Α ως το Ω!

ΣχετικάΆρθρα

Αυτοχειρίες: Πνίξιμο. Είναι οι αυτοχειρίες ατομική ή κοινωνική ευθύνη; «Πνίγουμε» ή «βοηθάμε να αναπνεύσουν» όσους αποζητούν τη λύτρωση με τη σκέψη τους να κόψουν το νήμα της ζωής;

Βία: Η απάντηση στη βία είναι η συνειδητή και συνειδητοποιημένη ελευθερία.

Γυναικοκτονίες: Για τις γυναίκες δυστυχώς η έμφυλη βία είναι πολύ πιο θανατηφόρα από τις περισσότερες σοβαρές ασθένειές της εποχής μας.

Διάθεση: Oργισμένη. Το ‘4.48 Psychosis’ είναι μια κραυγή για ελευθερία, για λύτρωση από μια αφόρητη ζωή γεμάτη ντροπή, υποκρισία, έλλειψη σεβασμού και αποδοχής.

Ελένη Σκότη: αγάπη, σεβασμός και εκτίμηση για την ίδια και το έργο της.

Ζωή / Λύτρωση: Ανάσα. Αποδοχή. Ελεύθερη από κοινωνικές απαγορεύσεις.

Ηθοποιός (περφόμερ): έκφραση, σεβασμός, σκληρή δουλειά, απελευθέρωση.

Θέατρο: Ζωή, μαγεία, σύνδεση. Κάποιες φορές διέξοδος από την πεζή και δύσκολη πραγματικότητα…

Ιδεολογία: Ανοιχτό μυαλό. Hell is at the temple of the closed mind (Queens of the stone age).

Κατάθλιψη: Η μάστιγα της εποχής. Ένα μαύρο πηγάδι που με τεράστιο φόβο και κόπο ο καθένας προσπαθεί να αντέξει και να σωθεί. Ψυχανάλυση και πάλι ψυχανάλυση θα πρότεινα σαν μόνη λύση επειδή την έχω βιώσει στο έπακρον και την γνωρίζω καλά. Σύνδεση και αποδοχή. Σημασία έχει στο τέλος να μπορέσεις να αποδεχτείς την κατάθλιψη σου και να μην την θάβεις!

Μονόλογος: Μοναδική διαδικασία, τόλμη, μοναξιά. Στην επόμενη δουλειά μου θα ήθελα να μοιραστώ τη σκηνή και το συναίσθημα μου με μια ομάδα ηθοποιών.

Νοσηρότητα: Noσηρότητα όταν τρέφουμε το παρόν μας με τα πιο νοσηρά κομμάτια του παρελθόντος.

Ξενισμός: Kάποιες φορές έχει θετικό πρόσημο. Κάποιες άλλες αλλοιώνει ήθη και έθιμα. Αν κρίνω πως υπάρχει λόγος, ναι γίνεται αποδεκτός… Κυρίως στον επαγγελματικό μου χώρο όπως επιλογές κάποιων τραγουδιών που ερμηνεύω στις παραστάσεις μου. Σε προσωπικό επίπεδο κατά κύριο λόγο, κρατώ τις αξίες που έχω επιλέξει ως Ελληνίδα.

Όρια: «Ή όλα ή τίποτα». Όταν βιώνεις τη ζωή μέσα στην καταπίεση, κάθε όριο σου φαίνεται αφόρητο. Όμως, τα όρια πιστοποιούν την ύπαρξη της ελεύθερης βούλησης.

Πόνος: «Θηλιά θανάτου. Ζεστό σκοτάδι. Δεν έχω αμαρτήσει»

Ρεαλισμός: Ωμή πραγματικότητα. «Μου λείπει η γυναίκα που δεν γεννήθηκε (μέσα μου)»

Σάρα Κέην / 4.48 Ψύχωση: Θλίψη, θυμός, απόγνωση, εγκλωβισμός. H Σάρα Κέιν θέλει να έχει τον τελευταίο λόγο στη ζωή και το θάνατό της. Το σκοτεινό ποιητικό της έργο είναι ένα έργο – κραυγή για ζωή, επιθυμία για μια άλλη ζωή στο οποίο εκφράζει όλες τις ανθρώπινες ανάγκες της, που επειδή έμειναν ανεκπλήρωτες έκαναν τη ζωή της αφόρητη.

Τοξικότητα: Δηλητήριο. Τοξικοί άνθρωποι, τοξικές συνήθειες, τοξικό περιβάλλον… Ένα περιβάλλον που δεν θα ήθελα να βρίσκομαι πια και προσπαθώ να το αποφεύγω όσο γίνεται…

Υπακοή: Την υπακοή τη μετέφραζα πάντα από τα παιδικά μου χρόνια ως καταπίεση. Απαιτείτε όμως κάποιες φορές, κυρίως στο επάγγελμα του ηθοποιού που πρέπει να υπάρχει πειθαρχεία και αφοσίωση.

Φρικιαστικός: Kόσμος! Ένας κόσμος που αλλάζει καθημερινά και που του λείπει το χαμόγελο, το συναίσθημα, η ευαισθησία, ο έρωτας, η τόλμη και ο σεβασμός σε μια μετά covid εποχή.

Χρονοβόρος: Απαίτηση για να αγγίξεις την τελειότητα που δεν υπάρχει.

Ωραίες δουλειές: Συνεργασίες με αμοιβαίο σεβασμό που δικαιώνονται από το αποτέλεσμα.