Πότε η Τζένη Καρέζη έγινε «Αγάπημου Ουά Ουά»

“Αυτό το έργο θα παίξεις; Μην το κάνεις, δεν θα’ χει επιτυχία, άπατο θα πάει. Το΄χω παίξει και ξέρω”. Αυτά περίπου είπε η Τζένη Καρέζη στον Κώστα Ρηγόπουλο, όταν της ανακοίνωσε την απόφασή του να ανεβάσουν μαζί με την Κάκια Αναλυτή το έργο του Francois Campaux Αγάπημου Ουά Ουά (το μου, κολλητά στο αγάπη, μία λέξη). Ευτυχώς δεν την άκουσε και τη σεζόν 1967-68 εμφανίστηκε στο αθηναϊκό κοινό η Αγάπημου Ουά Ουά που κράτησε επτά χρόνια (συνολικά 2.500 παραστάσεις, αν υπολογίσουμε Θεσσαλονίκη και μίνι περιοδεία σε κεντρικές πόλεις). Πότε όμως η Τζένη Καρέζη έγινε Ουά Ουά και πώς αυτό δεν είναι πολύ γνωστό;

ΣχετικάΆρθρα

Το 1960, η Τζένη Καρέζη βρίσκεται στις μεγάλες της δόξες. Έχει πρωταγωνιστήσει σε 14 ταινίες, έχει κάνει μια σημαντική διαδρομή στο Εθνικό Θέατρο, οι θαυμαστές της αυξάνονται μέρα με τη μέρα, το δίλημμα Αλίκη ή Τζένη κάνει την εμφάνισή του και η Τζένη Καρέζη ετοιμάζεται για την πρώτη μεγάλη της περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο ως θιασάρχης. Το ρεπερτόριο που επιλέγει να παρουσιάσει στην τουρνέ, αποτελείται από πέντε έργα, καθόλου εύκολα για περιοδεία: Ματωμένος γάμος, Ένα κουτό κορίτσι, Το Ζαμπελάκι, Το κουρέλι και ένα έργο που είναι γραμμένο μόλις δύο χρόνια πριν (1958), από τον άγνωστο στην Ελλάδα Francois Campaux με τίτλο Cherie noire. Το έργο μεταφράζεται ως Νεγρίτσα αγάπη μου και είναι το πασίγνωστο αργότερα, Αγάπημου Ουά Ουά

Η Τζένη Καρέζη βάφεται νέγρα για τις ανάγκες του ρόλου και με τους: Ζώρα Τσάπελη, Ανδρέα Ντούζο, Νίκο Βασταρδή, Αγνή Βλάχου, Αλίκη Ζωγράφου, Δήμητρα Σερεμέτη, Ελένη Μαυρομάτη κ.α. “οργώνουν” την Ελλάδα και παρουσιάζουν τη Νεγρίτσα και τα υπόλοιπα έργα στην περιοδεία που κρατάει όλη τη σεζόν 1960-61.

Μετά από πέντε χρόνια, ο Κώστας Ρηγόπουλος και η Κάκια Αναλυτή, επιλέγουν το έργο για το υπόγειο θέατρο Βεργή. Ο Campaux παραμένει άγνωστος στην Ελλάδα -που βρίσκεται σε δικτατορία από τον Απρίλιο του 1967- αλλά όλοι συμφωνούν ότι το Cherie noire έχει όλες τις προϋποθέσεις να γίνει επιτυχία. Ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία των ηθοποιών, κεντρίζει την έμπνευση του σκηνοθέτη Μιχάλη Μπούχλη και το θέμα του ταιριάζει πολύ στη ζοφερή κατάσταση που ζει η χώρα μας. Είναι μια ανάσα ζωής, αγάπης και θέλησης. Ο τίτλος όμως αποτελεί σπαζοκεφαλιά για τους συντελεστές

Ο Μιχάλης Μπούχλης και η Κάκια Αναλυτή σκέφτονται να μπει το όνομα της… σοκολατένιας ηρωίδας του έργου, δηλαδή Αγάπημου Ουά Ουά, ενώ οι άλλοι είχαν σοβαρές επιφυλάξεις. Και τα δύο μέρη είχαν δίκιο. Τι είναι αυτό το Αγάπημου Ουά Ουά; έλεγαν στην αρχή, ώσπου το Ουά Ουά, πέρασε στα χείλη όλων και έμεινε μέχρι τις μέρες μας.