ΤΩΡΑ |
Η επιβίωση στην άγρια φύση είναι μια καθημερινή μάχη, με κάθε ζωντανό πλάσμα να αγωνίζεται καθημερινά για την τροφή του, αλλά και την ίδια τη ζωή του. Κάθε πρωί στην Αφρική, μια γαζέλα ξυπνάει. Ξέρει ότι πρέπει να τρέξει γρηγορότερα από το γρηγορότερο λιοντάρι, διαφορετικά θα πεθάνει…
Κάθε πρωί στην Αφρική, ένα λιοντάρι ξυπνάει. Ξέρει ότι πρέπει να τρέξει γρηγορότερα από τη γρηγορότερη γαζέλα, γιατί διαφορετικά θα πεθάνει από την πείνα. Δεν έχει σημασία αν είσαι λιοντάρι ή γαζέλα, όταν θα έρθει το πρωί θα πρέπει να ξέρεις να τρέχεις γρήγορα.
Μπορούμε, επομένως, να συμπεράνουμε ότι η ικανότητα βίωσης αγωνίας, ταλαιπωρίας και πόνου είναι διαδεδομένη σε όλο το ζωικό βασίλειο . Ένα άλλο στοιχείο για την επιβίωση στο ζωϊκό κόσμο είναι η ομαδικότητα. Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα ζώων που ζουν σε ομάδες: από τις ταπεινές μέλισσες και τα μυρμήγκια έως τους λύκους, τους γορίλες και τους χιμπατζήδες. Όλα αυτά τα ζώα οργανώνουν μεγάλο μέρος της ζωής τους μέσα στην ομάδα. Ανάμεσα στα βασικά θετικά που προσφέρει μια ομάδα είναι το αίσθημα της ασφάλειας. Όσο καιρό είσαι μέλος της ομάδας ξέρεις ότι δεν θα αντιμετωπίσεις έναν εχθρό μόνος σου -face to face- αλλά με όλη την ομάδα. Δεν είναι λίγες οι φορές που ομάδες ζώων του ίδιου είδους συγκρούονται μεταξύ τους για διάφορους λόγους: εδαφική κυριαρχία, πρόσβαση σε πηγές τροφής ή νερού κτλ
Στα ζώα, επίσης, η εξαπάτηση είναι ένας ιδιαίτερα διαδεδομένος και πολύτιμος βιολογικός μηχανισμός που ενεργοποιείται αυτόματα όταν απειλείται το ζώο. Χρησιμεύει μάλιστα για να διασφαλίζει την επιβίωση: είτε παραπλανώντας τους εχθρούς είτε ξεγελώντας τα υποψήφια θύματα. Χαρακτηριστικότερη περίπτωση ζωικής απάτης αποτελεί το καμουφλάζ.
Ευτυχώς η ανθρώπινη φυλή διαφέρει από το ζωϊκό βασίλειο, διότι διαθέτει την ικανότητα της λογικής σκέψης, της γλώσσας, της αυτογνωσίας, την κατανόηση της σκέψης των άλλων, έχει αναμνήσεις και επικρατεί το αίσθημα της αλληλεγγύης και της γεναιοδωρίας από άνθρωπο σε συνάνθρωπο. Ή τουλάχιστον έτσι θέλουμε να πιστεύουμε…
Σχόλια για αυτό το άρθρο